บทที่ 2096 ส่วนลึกของจิตวิญญาณ

เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่จริงจังของ กู้ไท่ชู กู้ซือซือ รู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ยังพูดว่า "คุณปู่ หยางเฉินก็เป็นแค่ชายหนุ่มอายุไม่ถึงสามสิบปี ไม่มีอะไรแปลกเกี่ยวกับเขา"

ในเวลานี้ เซี่ยหลินก็พูดว่า "ให้ฉันเล่าถอะ!"

กู้ไท่ชู มองไปที่เซี่ยหลิน อย่างคาดหวัง เซี่ยหลินกล่าวว่า "เขาเป็นคนที่พิเศษมาก!"

"พิเศษ?"

กู้ไท่ชู ขมวดคิ้ว "มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับเขา?"

เซี่ยหลินพูดต่อไปว่า "คุณปู่ คุณรู้ไหมว่าที่หนูตื่นรู้พรสวรรค์ด้านบูโดของหนูได้ และตอนนี้ได้เป็นนักบูโดแดนเหนือมนุษย์ อีกทั้งหลังจากตื่นรู้ด้านบูโดแล้วความรู้สึกก็ค่อนข้างอ่อนไหวอย่างมาก"

"หนูรู้สึกถึงลมปราณที่พิเศษอย่างมากจากตัวหยางเฉิน และทำให้หนูไม่สามารถมองเขาออกได้เลย ถ้าหากเป็นนักบูโดธรรมดาต่อให้เป็นนักบูโดแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด หนูก็ยังรู้สึกได้ถึงอันตรายของอีกฝ่าย แต่บนตัวของหยางเฉิน หนูกลับสัมผัสได้ถึงลมปราณที่พิเศษมากจากเขาเท่านั้น”

“และลมปราณที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาก็บ่งบอกได้ชัดเจนว่าเขาคือนักบูโด”

“หนูสามารถตัดสินจากการรับรู้ได้ว่า เขาจะต้องเป็นคนธรรมดาที่ยังไม่ได้ตื่นรู้ด้านบูโด หรือไม่ก็เป็นนักบูโดที่ทรงพลังอย่างมากแน่ และหากเทียบกันแล้ว หนูเชื่ออย่างหลัง!”

พูดถึงจุดนี้ ใบหน้าของเซี่ยหลินก็เต็มไปด้วยความจริงจัง

กู้ซือซือ มองไปที่ เซี่ยหลิน ด้วยใบหน้าที่ประหลาดใจ หลังจากลงจากเครื่องบิน เซี่ยหลิน ได้เชิญหยางเฉินให้เดินทางด้วยกัน อีกทั้งยังต้องการดึงดูดหยางเฉินให้เข้ามาหาตระกูลของตน เดิมเธอคิดว่า เซี่ยหลิน ชอบหยางเฉินเพราะหน้าตาของเขา

ตอนนี้เธอถึงค่อยรู้แล้วว่าไม่ใช่เป็นแบบที่เธอคิด แต่เป็นเพราะ เซี่ยหลิน รู้สึกได้ว่าหยางเฉินนั้นไม่ธรรมดา ดังนั้นเธอจึงมีความคิดอยากเชื้อเชิญเขา

กู้ไท่ชู ก็มีความสุขเช่นกัน ในฐานะคุณปู่ของ เซี่ยหลิน เขายังคงรู้จักหลานสาวของเขาเป็นอย่างดี ในยามปกติทั่วไปอาจดูเอะเอะอะอะ แต่ในใจกลับระมัดระวังมากและไม่เคยพลาดในช่วงเวลาสำคัญ

ยิ่งไปกว่านั้น เซี่ยหลิน เองก็เป็นนักบูโดที่ตื่นรู้แดนเหนือมนุษย์แล้ว หากเธอบอกว่ามีแนวโน้มสูงที่หยางเฉินจะเป็นนักบูโดที่แข็งแกร่ง อย่างนั้นก็ต้องเป็นเช่นนั้น

ดังที่ เซี่ยหลิน กล่าวมา แม้ว่าเธอจะเป็นนักบูโดแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงลมปราณที่เป็นอันตรายจากตัวของอีกฝ่าย

อย่างไรก็ตาม บนตัวของหยางเฉินนั้นกลับไม่ให้ความรู้สึกถึงลมปราณอันตรายใดๆ มีก็แค่ออร่าที่แปลกประหลาดมากเท่านั้น

ถ้าหยางเฉินเป็นนักบูโดจริง ๆ ก็เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะอยู่ในแดนบูโด?

ในเวลานี้ เซี่ยหลินกล่าวว่า "นอกจากนี้ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ฉันสงสัยว่าเขาเป็นนักบูโดที่แข็งแกร่งก็คือบนตัวของผู้ติดตามเขาซึ่งอายุน้อยกว่าไปอีกมีลมปราณที่น่าสะพรุงกลัวแผ่ซ่านออกมา แค่มองมา ก็สามารถทำให้หนูรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังตกลงไปในเหว”

“แม้ว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด แต่หนูก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ความกดดันที่มาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณนั้น มาถึงตอนนี้หนูก็ยังจำมันได้อย่างชัดเจน”

“ชายหนุ่มผู้น่าเกรงขามคนนั้นเดินตามหยางเฉินไป นี่แสดงให้เห็นแล้วว่าตัวตนของหยางเฉินนั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน”

ใบหน้าของ กู้ไท่ชู เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ผู้แข็งแกร่งอายุไม่ถึงสามสิบปีสองคน คนหนึ่งเต็มไปด้วยลมปราณบูโดที่ทำให้คนหายใจไม่ออก และอีกคนกลับเก็บงำลมปราณเอาไว้ แต่กลับมีผู้แข็งแกร่งติดตามเขาได้ นี่เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าผู้มาไม่ธรรมดา

กู้ไท่ชู ถามอีกครั้ง "เสี่ยวหลินเธอเพิ่งเห็นชายหนุ่มในลิฟต์ชมวิวที่กำลังขึ้นไปเมื่อกี้นี้ก็คือหยางเฉิน จริงๆ เหรอ?"

เซี่ยหลิน ส่ายหัว "หนูเองก็ไม่แน่ใจ เมื่อกี้แค่เห็นหลังของเขาเท่านั้นและเป็นภาพเพียงชั่วครู่ แต่ว่าคล้ายมากจริงๆ"

กู้ซือซือ ที่ไม่ได้พูดจา มองดู กู้ไท่ชู ที่กำลังตื่นเต้น จู่ๆ ความคิดอาจหาญก็ปรากฏขึ้นในใจของเธอ หรือว่า...

เซี่ยหลินก็คิดได้ถึงบางสิ่งในเวลานี้เช่นกัน เธอเบิกตากว้างทันทีและมองไปที่ กู้ไท่ชู แล้วพูดว่า "คุณปู่ คุณคิดจริงๆ เหรอว่า หยางเฉินที่เราเจอบนเครื่องบินก็คือผู้อาวุโสสี่คนใหม่ของสมาคมผู้อาวุโส"