บทที่ 213 ตายทางเดียว

แต่ในห้องโถงนี้ คนที่สนใจโบราณวัตถุอย่างแท้จริงไม่ค่อยมีสักเท่าไร ส่วนใหญ่มักจะจับกลุ่มคุยกันเป็นกลุ่มอยู่ที่หน้าโบราณวัตถุแห่งหนึ่ง แต่กลับหารือเรื่องราวกิจการอื่นๆ

ดูจากการแต่งตัวของคนเหล่านั้น ก็รู้ว่าไม่ใช่คนธรรมดา

เดิมทีฉินซียังต้องการหาโอกาสที่จะทำความรู้จักกับผู้ประกอบการบางส่วนในเมืองโจวเฉิง ปรากฏว่าไม่รู้จักกับใครสักคน ที่สำคัญก็เป็นกลุ่มสองสามคนร่วมอยู่ด้วยกัน เธอไม่มีโอกาสเข้าไปแทรกแซงด้วยซ้ำ

และเฉินอิงเหาเพิ่งเดินเข้ามาในห้องโถง ก็ถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มผู้คนจำนวนมาก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความได้ใจ และสายตาก็ยังมองไปทางฉินซีเป็นครั้งเป็นคราว

ทั้งๆที่เขารู้ว่า ฉินซีมาเพื่อทำความรู้จักกับผู้ประกอบการบางส่วนในท้องถิ่นของเมืองโจวเฉิง ในเวลานี้กลับไม่ได้ตั้งใจที่จะช่วยแนะนำให้ฉินซีแม้แต่น้อย

“พี่ พี่อยากรู้จักผู้ประกอบการบางส่วนในเมืองโจวเฉิงไม่ใช่เหรอ? ไม่งั้นไปพูดคุยกับพี่เหา เขาเป็นคนดีมาก ตราบใดที่พี่เอ่ยปาก เขาคงจะช่วยพี่อย่างแน่นอน”

เจิ้งเหม่ยหลิงจะไม่รู้เป้าหมายของเฉินอิงเหาได้อย่างไร และยิ้มแย้มมองไปที่ฉินซีแล้วพูด

สีหน้าของฉินซีไร้อารมณ์ ไม่มองเฉินอิงเหาแม้แต่แวบเดียว พูดอย่างราบเรียบว่า: “ไม่จำเป็น!”

หลังจากพูดเสร็จ เธอก็เหลือบมองไปยังทางเข้าห้องโถงนิทรรศการอย่างกังวลเล็กน้อย แม้ว่ากังวลใจที่จะทำความรู้จักกับผู้ประกอบการในท้องถิ่น แต่กลับเป็นห่วงว่าหยางเฉินจะเข้ามาไม่ได้มากกว่า

เฉินอิงเหาจงใจละเลยฉินซีสักพัก เมื่อเห็นเธอไม่แยแส ในใจของเขาแอบโกรธ

“เสี่ยวซี เธอรู้สึกว่างานแสดงนิทรรศการโบราณวัตถุที่ตระกูลหานจัดขึ้นมา เป็นอย่างไรบ้าง?”

เฉินอิงเหาท่าทางดูสุภาพบุรุษ และถามด้วยรอยยิ้ม

ฉินซีมองไปที่เขาอย่างราบเรียบ: “ในเมื่อเป็นงานแสดงนิทรรศการที่ตระกูลหานจัดขึ้นมา ก็ย่อมดีมากเป็นธรรมดา!”

“ประธานเฉิน สาวสวยท่านนี้ เป็นใครเหรอ?”

คนเหล่านั้นที่ตามเฉินอิงเหามา เมื่อเห็นฉินซี แต่ละคนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ฉินซีในฐานะสาวสวยคนหนึ่งของเจียงโจว เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่ารูปร่างหน้าตาดีมาก

“เธอเป็นเพื่อนคนหนึ่งของผม!”

เฉินอิงเหาพูดด้วยรอยยิ้ม

“ประธานเฉิน ไม่ใช่ความสัมพันธ์แค่เพื่อนธรรมดาใช่มั้ย?”

“นั่นนะสิ ประธานเฉินคุณยังไม่แต่งงานสักที น่าจะเพราะสาวสวยท่านนี้ใช่มั้ย?”

“ประธานเฉินประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย สาวสวยท่านนี้ก็สวยขนาดนี้ พวกคุณเป็นคู่หนึ่งที่สวรรค์บรรจงสร้างขึ้นจริงๆ”

“ประธานเฉิน รอตอนที่คุณแต่งงาน อย่าลืมที่จะส่งบัตรเชิญให้ฉันด้วยนะ!”

……

ผู้คนรอบข้าง ทั้งหมดต่างก็ประจบสอพลอ

เฉินอิงเหาก็ไม่อธิบาย ใบหน้าแดง สำหรับคำพูดของคนเหล่านี้ เห็นได้ชัดว่าพอใจเป็นอย่างมาก

“พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันกับประธานเฉินเป็นแค่เพื่อนธรรมดา”

ฉินซีอธิบายว่า: “ฉันฉินซีเป็นผู้จัดการใหญ่ของซานเหอกรุ๊ปในเจียงโจว ครั้งนี้มาที่เมืองโจวเฉิง ก็เพื่อทำความรู้จักกับประธานทุกท่านของเมืองโจวเฉิง!”

เพื่อนธรรมดาประโยคก่อนหน้าของฉินซี ทำให้เฉินอิงเหากลับค่อนข้างมีความสุขเล็กน้อย เนื่องจากก่อนหน้านี้ ฉินซีไม่มีความตั้งใจที่จะพูดกับเขาแม้แต่คำเดียว

อย่างไรก็ตามคำพูดหลัง กลับทำให้ในใจของเขาแอบโกรธ

คำพูดสั้นๆของฉินซี ไม่เพียงแสดงให้เห็นถึงระยะห่างระหว่างเขาเท่านั้น แต่ยังใช้โอกาสพูดคุยกับผู้ประกอบการของเมืองโจวเฉิงขึ้นมา

คนเหล่านี้ ล้วนแต่เป็นเขาที่จงใจล่อมา บีบคั้นให้ฉินซีเป็นคนขอความช่วยเหลือกับเขาก่อน ต่อจากนั้นค่อยแนะนำพวกเขาให้รู้จัก

แต่ฉินซีกลับมองข้ามเขาไป กลับอาศัยอำนาจของเขา ในไม่ช้า ก็เริ่มพูดคุยกับผู้ประกอบการของเมืองโจวเฉิงอย่างสนุกสนานขึ้นมา

ไม่ว่าอยู่ที่ไหน สาวสวยมักจะเป็นที่น่ายินดีมากที่สุด

ในเวลานี้ คนเหล่านั้นที่เฉินอิงเหาล่อมา กลับละเลยเขาไว้ข้างๆ ทยอยล้อมรอบฉินซี และเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับการจัดการเรื่องราวการร่วมลงทุนแล้ว