บทที่ 417 ไม่แต่งกับใครเลย

"ประธานฉิน ที่ฉันมาในวันนี้ ฉันมาขอโทษคุณโดยเฉพาะ เมื่อวาน ฉันทำเกินไปจริงๆ ฉันไม่ควรพูดว่าซายเหอกรุ๊ปไร้ค่าแบบนั้น และไม่ควรโมโหใส่คุณ ฉันขอโทษค่ะ!"

เย่ม่านกล่าวคำขอโทษ ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงใจ

สีหน้าของฉินซีเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่า เย่ม่านจะมาขอโทษตัวเอง

หยางเฉินพูดด้วยสีหน้าเยาะเย้ย:"คุณหญิงเย่ ไม่ต้องขอโทษหรอก เราจะขอบคุณมาก ถ้าต่อไปคุณไม่มารบกวนภรรยาของผม!"

เย่ม่านมองหยางเฉินอย่างลึกซึ้ง และพูดว่า:"คุณหยาง คุณเข้าใจผิดฉันผิดมากเกินไป เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ฉันขอโทษจริงๆ!"

พูดจบ เย่ม่านก็หันหลังไปขึ้นรถทันที

หลังจากที่เหลียงเหลียนเหลือบมองหยางเฉิน ก็ไปนั่งตำแหน่งขับรถ และขับออกไปโดยตรง

การกระทำนี้กลับทำให้หยางเฉินประหลาดใจเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าถ้าผู้หญิงคนนี้ปรากฏตัวที่หน้าซานเหอกรุ๊ป แม้ว่าจะไม่ใช่เพราะเรื่องเจอกับฉินซี ก็ต้องมีอย่างอื่นอีก

กลับไม่นึกเลยว่า เธอมาขอโทษแล้วไปจริงๆ

"ที่รัก พวกเราทำเกินไปรึเปล่า?"

ฉินซีถามอย่างทนไม่ไหว

หยางเฉินส่ายหัว:"ผู้หญิงคนนี้ เดิมทีก็มาจาก เมืองเยี่ยนตู และเป็นประธานของแมมบ้าแดงกรุ๊ป เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดา ใครจะไปรู้ว่าหล่อนคิดจะทำอะไร เธอควรอยู่ห่างจากหล่อน"

ฉินซีไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พูดว่า:"ทางฉันไม่มีอะไรแล้ว นายไปยุ่งเถอะ!"

"โอเค พอเลิกงาน ฉันจะมารับ!"

หลังจากหยางเฉินบอกลาฉินซีแล้ว ก็กลับไปที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ป

ในเวลาเดียวกัน ภายในรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ วี-คลาสสีดำ

เหลียงเหลียนถามว่า:"คุณหญิง คุณทำแบบนี้ สามารถเข้าใกล้คุณฉินได้จริงเหรอครับ?"

เย่ม่านยิ้มเยาะ:"ทุกสิ่งทุกอย่างของลูกสาวฉัน ฉันรู้ดีหมด นางใจอ่อนมาก สถานการณ์แบบเมื่อวาน หล่อนไม่มีทางให้อภัยฉันอย่างแน่นอน แต่วันนี้ฉันมาขอโทษถึงที่เอง แม้ว่าจะไม่สามารถทำให้หล่อนให้อภัยฉันทันที แต่ก็สามารถแก้ความสัมพันธ์ระหว่างเราได้"

ได้ฟังที่พูดแล้ว เหลียงเหลียนแอบตกตะลึงในใจ

"คุณหญิง ทางคุณเย่ จะทำอย่างไรดี?"

จู่ๆเหลียงเหลียนก็ถามขึ้น

"มาเจียงโจวก็หลายวันแล้ว ฉันยังไม่ได้เจอหลานสาวห่างๆของฉันเลย ต้องไปเจอสักหน่อย"

เย่ม่านยกยิ้มมุมปาก ทำให้เกิดอารมณ์ขี้เล่น

พูดจบ เธอก็หยิบมือถือขึ้นมา โทรออก:"เสี่ยวเตี๋ย ป้าถึงเจียงโจวแล้ว ตอนนี้เธออยู่ไหน? ป้าไปหาเธอเอง"

20นาทีต่อมา ในห้องชุดเพรสซิเดนเชียล ของโรงแรมใหญ่นานาชาติเจียงโจว เย่ม่านเจอกับเย่เสี่ยวเตี๋ย

เย่เสี่ยวเตี๋ย 24ปี ผู้หญิงคนหนึ่งที่สวยที่สุดในรุ่น ในตระกูลเย่แห่งเยี่ยนตู

มหาวิทยาลัยและปริญญาโท เรียนที่เมืองนอกทั้งนั้น เดือนมิถุนายนของปีนี้ ก็เพิ่งเรียนจบกลับมา

แต่ในฐานะที่เป็นลูกหลานตระกูลใหญ่ การแต่งงานคือทางเลือกเดียวของเธอ

"คุณป้า!"

ตอนที่เย่เสี่ยวเตี๋ยเจอเย่ม่าน ก็แค่ทักทายเบาๆ แล้วหันหลังเดินเข้าห้องไปเลย

เย่ม่านยิ้มเดินไป นั่งลงข้างๆเย่เสี่ยวเตี๋ย พูดด้วยสีหน้าอ่อนโยน:"เสี่ยวเตี๋ย ทำไมเธอถึงปฏิเสธการแต่งงานของตระกูลล่ะ?"

เย่เสี่ยวเตี๋ยทำหน้าขมขื่น ส่ายหัว:"คุณป้า คุณไม่ต้องเกลี้ยกล่อม หัวใจของฉันมีเจ้าของแล้ว ทั้งชีวิตนี้ หัวใจของฉัน เป็นของผู้ชายคนนั้นเพียงผู้เดียว! นอกจากเขา ฉันจะไม่แต่งกับใครเลย!"

ในสายตาของเธอ เต็มไปด้วยความหนักแน่น

และเย่ม่าน ในใจกลับตื่นเต้นอย่างมาก

ตระกูลเย่กำหนด ให้เย่เสี่ยวเตี๋ยเป็นคู่หมั้น ในการแนะนำให้กับราชาเจียงผิง

แต่เย่ม่านกลับมีความตั้งใจของตัวเอง อยากให้ฉินซีคู่กับราชาเจียงผิง

ตอนนี้ เย่เสี่ยวเตี๋ยยิ่งปฏิเสธ ยิ่งดีสำหรับเธอ