บทที่ 419 หนึ่งแสนต่อหนึ่งใบ

สามวันผ่านไปในพริบตา

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เจียงผิงคึกคักมาก และมีผู้คนมากมายมาจากที่อื่น

โรงแรมระดับดาวในเจียงผิง ถูกจองหมดแล้วเมื่อสามวันก่อน และถึงขั้นห้องพักในโรงแรมขนาดเล็กบางห้อง ก็ถูกจองเต็มแล้ว

ในวันนี้ ไม่มีความแตกต่างจากปกติ หยางเฉินส่งเสี้ยวเสี้ยวไปที่โรงเรียนอนุบาลด้วยตนเอง แล้วไปส่งฉินซีที่บริษัท แล้วขับรถออกไปเอง ไปยังเมืองหลวงของจังหวัด

งานต่อสู้ของเจียงผิง จัดขึ้นที่สนามกีฬาเมืองเอก

วันนี้ไม่ใช่มีแค่งานต่อสู้ของเจียงผิง แต่ยังรวมถึงงานต่อสู้ของหนันยังอีกด้วย

ในสนามกีฬาเมืองเอกขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยผู้คน

"หยางเฉิน!"

หยางเฉินเพิ่งจอดรถเสร็จ ก็มีเสียงประหลาดใจดังขึ้นข้างๆเขาทันที

เห็นรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ วี-คลาสสีดำ ที่บังเอิญจอดไว้ข้างๆ

เย่ม่านสวมชุดกี่เพ้าสีดำ เดินลงจากรถช้าๆ ตามด้วยเหลียงเหลียน

แม้ว่าหยางเฉินจะไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ และเกลียดเธอ แต่ผู้หญิงคนนี้ คือแม่แท้ๆ ของฉินซี

ตราบใดที่เธอไม่ทำเกินไป ไม่ใช่ว่าหยางเฉินจะไม่สามารถยอมรับแม่ยายคนนี้ได้

หยางเฉินพยักหน้าให้เย่ม่านเล็กน้อย

เย่หม่านรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ถือว่าทักทาย

ในใจเย่ม่านมีความประหลาดใจเล็กน้อย แต่ภายนอกเต็มไปด้วยความเกรงขาม มองหยางเฉินอย่างเย็นชา และพูดว่า:"นายมาได้ไง? รู้ว่าที่ไหนคือที่ไหนรึเปล่า?"

หยางเฉินเหลือบมองเธอนิ่งๆ:"ที่นี่คือที่ไหน มันเกี่ยวอะไรกับเหตุผลที่ผมมาที่นี่?"

เย่ม่านสำลักเพราะคำพูดของหยางเฉิน และพูดอย่างโกรธเคือง:"นี่คืองานต่อสู้ของเจียงผิง ซึ่งจัดโดยสมาคมบูโด วันนี้ที่อยู่ตรงนี้ ไม่เพียงมีแต่ผู้คนจากเจียงผิงเท่านั้น แต่ยังมีผู้คนจากหนันยังอีกด้วย"

"คนที่สามารถเข้าสนามกีฬาได้ ไม่ใช่คนรวยก็คนใหญ่โต ว่ากันว่าแม้แต่ตั๋ววัวเหลือง ก็เพิ่มราคาถึงหนึ่งแสนต่อหนึ่งใบ แถมยังอยู่ในตำแหน่งหลังๆ"

"แกมันแค่ไอ้สวะที่กินไปวันๆ ต้องพึ่งฉินซีเลี้ยงดูครอบครัวทุกอย่าง มีสิทธิ์อะไรมาที่นี่?"

"เงินที่หามาอย่างยากลำบากของลูกสาวฉัน ให้แกเอามาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายแบบนี้เหรอ?"

เย่ม่านทำสีหน้าเกรงขาม และโกรธเคือง

ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอไม่เคยมองหยางเฉินแบบดีๆเลย

นอกจากนี้ เธอสืบเฉพาะฉินซี และทุกอย่างที่เกี่ยวกับหยางเฉิน เธอไม่รู้เลย

รู้แค่ว่า เมื่อ 5 ปีก่อน ฉินซีถูกใส่ร้าย ว่ามีอะไรกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของบริษัท แล้วมีลูกสาวหนึ่งคน

ในความเห็นของเธอ หยางเฉินเป็นแค่สวะ

หยางเฉินขมวดคิ้ว และเหลือบมองเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์:"ผมหยางเฉินทำอะไร จำเป็นต้องอธิบายให้คุณฟังด้วยเหรอ?"

เย่ม่านดูตกใจทันที ไม่นึกเลยว่าหยางเฉินจะกล้าพูดกับตัวเองแบบนี้

เมื่อเธอดึงสติกลับมา หยางเฉินก็เดินจากไปแล้ว

"ไอ้สารเลว!"

เย่ม่านพูดอย่างโกรธเคือง:"ฉันจะต้องแยกแกออกจากลูกสาวของฉันอย่างแน่นอน ลูกสาวของฉันถูกกำหนดให้กลายเป็นผู้หญิงคนสำคัญในตระกูลเย่ อย่างน้อยก็ต้องเป็นชายหนุ่มหล่อเหลาอย่างราชาเจียงผิง ถึงจะมีสิทธิ์แต่งงานกับเธอ"

"แกเป็นแค่ลูกเขยเข้าบ้าน มีคุณสิทธิ์อะไรคู่กับเธอ"

แม้ว่าเธอจะโกรธแค่ไหน คำพูดเหล่านี้ก็จะไม่พูดให้หยางเฉินได้ยิน

เหลียงเหลียนกังวลเล็กน้อย ในช่วงสองสามวันที่มาเจียงผิง เขาถูกเย่ม่านตำหนิหลายครั้ง และเขาไม่กล้าขัดจังหวะในเวลานี้

อันที่จริง เขาสงสัยอยู่เสมอว่า ชายหนุ่มที่สามารถเอาชนะเขาได้ง่ายๆ จะเป็นเพียงแค่ลูกเขยเข้าบ้านแค่นี้เหรอ?

เขายังเคยสงสัยมาหลายครั้งว่า หยางเฉินก็คือราชาเจียงผิง

เขาก็เคยแนะนำกับเย่ม่าน ว่าตรวจสอบหยางเฉินก่อน

แต่เย่ม่านบอกว่า:"แค่ไอ้สวะคนหนึ่ง มีอะไรให้ตรวจสอบ?"

"คุณป้า!"

หยางเฉินเพิ่งจากไป ร่างที่สง่างามก็ปรากฏขึ้นในทันใด