บทที่ 619 นักฆ่าบุกเข้ามา

เขาเคยลองสืบอวี๋เหวินเกาหยางมาก่อน ดูจากปฏิกิริยาของอวี๋เหวินเกาหยางก็พอจะรู้ได้ว่าเขารู้เรื่องความลับ เพียงแต่ไม่เต็มใจที่จะพูดมันออกมา

อวี๋เหวินเกาหยางเป็นพ่อของเขาซึ่งเขาไม่สามารถฆ่าได้ แต่อวี๋เหวินปิงนั้นต่างออกไป

หากเป็นเรื่องด่วน หยางเฉินจะไม่มีทางใจอ่อนอย่างแน่นอน

“ฉันไม่เชื่อ！” ท่านถังเอ่ยปาก

หากส่งอวี๋เหวินปิงให้กับคนที่แข็งแกร่งเหนือชั้นอย่างหยางเฉินแล้วล่ะก็เกรงว่าอวี๋เหวินปิงคงจะถูกฆ่าตายเป็นแน่

“พี่เฉิน ไปพูดไร้สาระกับเขาทำไมเยอะแยะ？พี่หยุดเขาไว้แล้วผมจะไปเอาตัวมันมา” รอยยิ้มที่ดูกระหายเลือดปรากฏขึ้นที่มุมปากของหม่าชาว

เขารับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของท่านถังจึงประมาณตนไม่ไปจัดการกับเขา อย่างไรก็ตามเขาสามารถพาอวี๋เหวินปิงออกมาได้

หยางเฉินไม่ตอบรับอะไรพร้อมกับมองไปที่ท่านถังและถามอีกครั้ง “ท่านแน่ใจนะว่าจะไม่ส่งคนมา？”

ท่านถังส่ายหัว “นอกจากฉันจะตาย！”

“หากเป็นเช่นนั้นก็คงต้องผิดใจกันแล้ว！”

ดวงตาของหยางเฉินค่อยๆเย็นลงพร้อมกับออกคำสั่งไป “ลงมือ！”

“ครับ！”

ในขณะที่หยางเฉินออกคำสั่งไป หม่าชาวก็ได้พุ่งหน้าไปที่รถเบนท์ลีย์

“รนหาที่ตาย！”

ท่านถังตะโกนออกมาอย่างโกรธเคืองพร้อมกับขยับฝีเท้าไปทางหม่าชาว

“คู่ต่อสู้ของท่านคือฉันต่างหากล่ะ”

เพียงแต่ยังไม่ทันที่เขาจะถึงตัวของหม่าชาว หยางเฉินก็ได้มาสกัดที่ด้านหน้าไว้แล้วพร้อมกับชกออกไปหนึ่งที

“โป้ง！”

ท่านถังนั้นไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาหยุดการโจมตีหม่าชาวพร้อมกับชูแขนขึ้นมากันหน้าอกไว้

หมัดของหยางเฉินกระทบเข้ากับแขนของท่านถังอย่างจังจนท่านถังถอยหลังไปหลายก้าว

“ฉันเคารพที่ท่านเป็นผู้อาวุโสจึงไม่ได้อยากจะลงมืออะไรกับท่าน แต่ท่านอย่าได้บังคับกันเลย ท่านก็รู้ดีว่าท่านไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน”

หลังจากหยางเฉินชกท่านถังจนถอยลงไปก็ไม่ได้ทำการไล่โจมตีต่อแต่เขากลับพูดเกลี้ยกล่อมแทน

สีหน้าของท่านถังดูเคร่งขรึม เขารู้ดีถึงความแข็งแกร่งของหยางเฉินแต่ตนก็ดันมีภารกิจที่ต้องแบกรับไว้บนบ่าเสียด้วย หากมีอะไรเกิดขึ้นกับอวี๋เหวินปิง มันก็คงยากที่จะหลีกเลี่ยงในความผิดนี้ของเขา

“ด้วยความแข็งแกร่งของท่านผู้อาวุโส การที่ต้องมาปกป้องสิ่งไร้ค่าเช่นนี้ช่างเป็นสิ่งที่ทำให้ความสามารถเสียเปล่าจริงๆ หากท่านผู้อาวุโสยอมทำตาม ฉันจะมอบตระกูลเฉาให้แก่ท่านและจะจ่ายเป็นสองเท่าให้ท่านเลย”

หยางเฉินพูดต่อ

พละกำลังของท่านถังนั้นแข็งแกร่งกว่าหม่าชาวนัก คนที่แข็งแกร่งเช่นนี้หากได้มาใช้งานล่ะก็คงเหมือนกับเสือติดปีกเลยล่ะ

ตอนนี้เขาตัดสินใจที่จะพาครอบครัวมาที่เมืองเยี่ยนตู ศัตรูที่จะพบหลังจากนี้ก็จะมีแต่แข็งแกร่งขึ้นไปทุกที

หากได้รับการคุ้มครองของชายที่แข็งแกร่งอย่างท่านถังล่ะก็คงสามารถบรรเทาความกดดันได้ไม่น้อยเลยล่ะ

เพียงแต่มันคงเป็นไปไม่ได้ที่ท่านถังจะมาติดตามหยางเฉิน เขาส่ายหัว “ตระกูลเฉามีพระคุณต่อฉันมากนัก ตระกูลเฉามอบชีวิตให้กับฉัน เพื่อตระกูลเฉาแล้วต่อให้ตายก็ถือว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณ！”

ในที่สุดหยางเฉินก็ได้รู้ว่าการที่จะให้ท่านถังมาติดตามตนนั้นคงเป็นเรื่องที่ไร้ความหวัง

“หากเป็นเช่นนั้นก็คงต้องผิดใจกันแล้วล่ะ！”

สีหน้าของหยางเฉินค่อยๆเย็นชาลง เขาไม่เคยใจอ่อนให้กับศัตรู

ท่านถังเองก็ไม่กล้าที่จะประมาท เขาระเบิดปล่อยพละกำลังออกมาในทันที ขยับเท้าพร้อมกับพุ่งร่างตรงไปที่หยางเฉิน

ด้วยฝีมือชั่วขณะหนึ่งทำให้เขาไปพุ่งมาอยู่ที่ด้านหน้าของหยางเฉินแล้ว

“ปึง！”

หยางเฉินเองก็ไม่ออมมืออีกต่อไป เขาต่อยเข้าไปที่หน้าอกของท่านถัง

เห็นเพียงร่างของท่านถังนั้นเหมือนกับว่าวที่เชือกขาดสะบั้น ลอยล่องไปหลายเมตรพร้อมกับตกลงมาอย่างแรง

ความเร็วของท่านถังนั้นเร็วมากแต่ทางด้านของพละกำลังนั้นยังห่างไกลกับหยางเฉินนัก

ท่านถังนั้นไม่ได้ต้านทานกำลังแรงชกของหยางเฉินเลยแม้แต่น้อย เขาเลือดกระอักปากและลมหายใจก็ห่อเหี่ยวลงไปมาก

แต่ถึงยังไงเขาก็ยังคงกระเสือกกระสนดิ้นรนที่จะลุกขึ้นมา ในใจรู้สึกตกตะลึงอย่างถึงที่สุด