บทที่144 โดนแอบถ่ายแล้ว

“ฮือๆ…..”

ฉินยีก็ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองไว้ได้ และปล่อยร้องไห้ออกมา

อ้อมกอดของหยางเฉิน ไม่ได้แสดงถึงความรักใคร่ระหว่างชายหญิงแม้แต่น้อย ในสายตาของเขา ฉินยีเป็นน้องสาวของฉินซี นั่นก็เป็นน้องสาวของเขา และเป็นญาติพี่น้องของเขา

เมื่อกี้นี้เธอประสบกับการโดนจี้เป็นตัวประกัน แล้วประสบกับความเป็นความตาย คนส่วนใหญ่ ชาตินี้แทบไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้ กลับทำให้เธอผู้หญิงที่อายุยี่สิบกว่า ภายในเวลาเพียงสิบนาที มีประสบการณ์ทั้งหมดนี้

แค่คิดก็รู้แล้ว จิตใจของฉินยีคงจะพังทลายอย่างแน่นอน ตอนนี้เธอต้องการที่พัก มาเพื่อระบาย

หลังจากผ่านไปนาน ฉินยีถึงได้ค่อยๆฟื้นจากความหวาดกลัวเมื่อกี้นี้ เพียงแต่อ้อมกอดของหยางเฉินอบอุ่นเกินไป และเธอก็ไม่อยากที่จะออกมา

แต่เมื่อนึกถึงฉินซี นึกถึงเสี้ยวเสี้ยว แม้ว่าจะไม่อยาก เธอยังออกมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

“พี่เขย ขอโทษด้วย ทำให้เสื้อของพี่สกปรกแล้ว ตอนกลางคืนกลับบ้าน ฉันจะช่วยซักให้พี่”

เมื่อเห็นว่าเสื้อเชิ้ตสีขาวบนหน้าอกของหยางเฉินเปียกแล้ว ฉินยีก็ก้มหน้า พูดเสียงเบาๆ

หยางเฉินยิ้มเล็กน้อย: “โอเค!”

ในขณะนี้ มีการเคลื่อนไหวอยู่ข้างนอก คนของหน่วยกู้ภัยก็มาถึง

หลังจากที่เห็นว่าหยางเฉินและฉินซีไม่เป็นอะไร พวกเขาถึงได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“คุณฉิน ยังมีคุณผู้ชายท่านนี้ พวกคุณไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ?”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งในเครื่องแบบ เดินเข้ามา เอ่ยปากถาม

ฉินยีส่ายหน้า: “ไม่เป็นไร เมื่อกี้นี้ขอบคุณพวกคุณด้วยนะคะ!”

“คุณฉินไม่ต้องเกรงใจ นี่เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำ”

ชายวัยกลางคนเอ่ยปากพูด จากนั้นก็พูดว่า: “ในเมื่อทั้งสองคนไม่เป็นไร เชิญพวกคุณไปกับพวกเราหน่อย เนื่องจากเรื่องราวเมื่อกี้นี้ มีผลกระทบอย่างมาก พวกเราจำเป็นต้องลงบันทึก”

หยางเฉินขมวดคิ้ว กำลังจะปฏิเสธ ในเวลานี้ฉินยีเอ่ยปากพูดก่อนว่า: “ได้ค่ะ งั้นตอนนี้พวกเราก็ไปกันเถอะค่ะ!”

ในไม่ช้า ทั้งสองคนโดนพาไปที่สำนักงาน กลับไม่ได้ทำให้พวกเขาลำบากใจ เพียงแค่ตามขั้นตอนตามระเบียบ หลังจากที่ลงบันทึกแล้ว ก็ปล่อยพวกเขาออกไป

“ตอนบ่ายยังไม่ต้องไปที่บริษัท ฉันไปเดินเล่นที่ข้างนอกกับเธอ”

หลังจากออกมาข้างนอก หยางเฉินก็เอ่ยปากพูดขึ้นทันที

เหตุการณ์วันนี้ คงจะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อฉินยีอย่างแน่นอน ถ้าหากไม่ปล่อยให้เธอระบายออกมา คงจะกลายเป็นสิ่งที่ติดค้างในใจเป็นอย่างมาก

“ในเมื่อพี่เขยยินดีที่จะชวนมากขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่เกรงใจแล้วนะ!”

ฉินยีพูดอย่างยิ้มแย้ม แม้ว่าจะเธอจะแสดงออกมาได้ปกติมาก แต่ความแปรปรวนภายในใจ หยางเฉินยังสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจน

ในขณะนี้ โทรศัพท์มือถือของฉินยีก็ดังขึ้น และเป็นฉินซีที่โทรมา

“เสี่ยวยี เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?”

ทันทีที่ฉินซีโทรมา ก็ถามอย่างกังวล เห็นได้ชัดว่าเรื่องที่ขึ้นกับเยี่ยนเฉินกรุ๊ป ได้แพร่กระจายไปแล้ว

ฉินยีรีบตอบอย่างรวดเร็วว่า: “พี่ค่ะ ฉันไม่เป็นไรแล้ว พี่ไม่ต้องเป็นห่วง!”

“ประธานฉิน ได้เวลาประชุมกับผู้ร่วมลงทุนแล้ว!”

“โอเค ฉันรู้แล้ว!”

“เสี่ยวยี เธอแน่ใจว่าเธอไม่เป็นไร?”

ฉินยีได้ยินในสายแล้วว่า ที่ฉินซีนั่นยุ่งเป็นอย่างมาก และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “พี่ ฉันไม่เป็นไรจริงๆพี่เขยก็อยู่ข้างๆฉัน ใช่แล้ว พี่ ฉันขอยืมพี่เขยกับพี่ครึ่งวัน พี่ไม่ว่าอะไรใช่มั้ย?”

หลังจากบอกว่าหยางเฉินอยู่กับเธอ ฉินยีถึงได้รู้สึกโล่งอกมากขึ้น ไม่อย่างนั้นก็เหมือนกับขโมยพี่เขยของตัวเอง

“หยางเฉินก็อยู่เหรอ! ทางพี่กำลังยุ่งพอดี ในเมื่อเขาอยู่ งั้นพี่ก็สบายใจแล้ว ตอนบ่ายเธอก็ไม่ต้องทำงานแล้ว ให้หยางเฉินพาเธอออกไปเดินเล่น”

ฉินซีพูดทันที โดยไม่สงสัยแม้แต่น้อย

ในใจของฉินยีก็ซาบซึ้ง ในเวลานี้ ก็มีเพียงแค่พี่สาว ที่เป็นห่วงตัวเองที่สุด ยังมีพี่เขยก็เต็มใจที่จะอยู่เคียงข้างตัวเอง

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณพี่ด้วยนะ! พี่ไปทำงานอย่างสบายใจเถอะ ตอนบ่ายฉันกับพี่เขยไปรับเสี้ยวเสี้ยวกลับบ้านด้วยกัน”ฉินยีพูดด้วยรอยยิ้ม

“ได้ ถ้าอย่างนั้นพี่ไปประชุมก่อนนะ!”ฉินซีพูดจบก็กดวางสาย

หลังจากได้รับอนุญาตจากฉินซี ให้อยู่ด้วยกันกับหยางเฉิน ฉินยีกลับไม่มีความกดดันในใจแล้ว

“เธออยากไปที่ไหน?”