บทที่ 631 Final Name (2)

Chapter 631 Final Name (2) Chweeek-!ทันใดนั้นมวลลูกศร หอกและดาบแทงทะลุร่างปีศาจ ยิ่งกว่าความเจ็บปวดนั้น เขารู้สึกงุนงง อาวุธเหล่านี้ไม่มีอะไรพิเศษ แต่พวกมันก็สามารถขจัดพลังปีศาจของเขาและทำให้เนื้อปีศาจของเขาบาดเจ็บได้ บาอัลเบิกตากว้างและหันไปทิศทางของการโจมตีนั้น เขารู้สึกสับสนจนประหลาดใจกับสิ่งที่เขาเห็นนั้น

“… !”

มีนักเวทย์อยู่ตรงนั้น บาอัลรู้จักชื่อของเธอโดยไม่ต้องพึ่งพาความทรงจำของเบลล์ ชิมูริน นักเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่

“ทำไม….”

แต่ชิมูรินไม่ใช่เพียงคนเดียวที่ปรากฏออกมาจากเส้นทางสีน้ำเงินนั่น ทหารจากโลกอื่นที่รอดพ้นจากการทำลายล้างได้มาถึงโลกด้วยเวทมนตร์ของชิมูริน ทหารพร้อมอาวุธไล่ปีศาจเหล่านี้มุ่งเป้ามาที่บาอัลทันที

“ฮึ่ม โลกนี้อากาศชื้นจริงๆ”

ชิมูรินพึมพำพร้อมก้าวไปข้างหน้า บาอัลไม่ได้พูดอะไร เขาพยายามอย่างหนักที่จะเข้าใจสถานการณ์ในปัจจุบันนี้ เขาจำได้ว่าชิมูรินเสียชีวิตไปนานแล้ว….เขาไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนในหลายพันปีที่ผ่านมา

ทันใดนั้น เสียงบางอย่างดังขึ้นที่หูทั้งสองข้างของบาอัล

– นายนำพามาเองบาอัล

บาอัลจำเสียงนี้ได้ทันที วาสโก้ ปีศาจอันดับ 2 เธอพูดต่อราวกับว่าเธอไม่ได้ประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เลย

– นายได้สร้างโลกแรกที่นายได้จากมาและทำลายลงไป วิธีเดียวที่นายจะสามารถเอาชนะกฎแห่งความเป็นไปได้และหลบเลี่ยงโดยสิ้นเชิงคือการทำลายโลกอีกครั้งซึ่งถูกทำลายไปแล้ว แต่เวลานี้โลกที่คุณสร้างใหม่นั้นไม่ได้ถูกทำลาย “ใครบางคน” ปกป้องโลกนั้นและตอนนี้ผู้คนก็ต่างมามาตามล่านาย

บาอัลเงียบสงบ เขาหันไปมองชิมูริน และมนุษย์คนอื่น ๆสาธารณรัฐแห่งลีอองอาณาจักรแห่งอรุนเฮมความรู้สึกของเขาที่มีต่อผู้คนที่มาจากโลกอื่นนั้นขัดแย้งกัน เขาคิดว่ามนุษย์พวกนี้ไม่ได้มีความสำคัญอะไร แต่ในเวลาเดียวกัน เขาก็คิดถึงพวกเขานักล่าปีศาจชื่อ ฮาริน อัศวินชื่อ ไอรัน ผู้วิเศษชื่อ ชิมูรินและ…เจ้าชายด้วยชื่อ ‘คริสเบลล์’

รอยยิ้มผ่กระจายไปทั่วใบหน้าของบาอัล ในขณะที่เขาจ้องมองไปที่เพื่อนเก่าของเขา

**

[แก่นแท้ของบังเกอร์ใต้ดินช่องแคบ – สำนักงานของยูยอนฮา]

ยูยอนฮา กำลังนั่งอยู่ในสำนักงานที่เต็มไปด้วยหน้าจอโฮโลแกรม แต่ละหน้าจอเหล่านี้ออกอากาศสถานการณ์แบบเรียลไทม์ทั่วโลก ทุกคนต่อสู้สงครามเดียวกันภายใต้ท้องฟ้าที่แตกต่างกันเอเชียตะวันออก โอเชียเนีย อเมริกาและยุโรป ทวีปทั้งหมดถูกกลืนหายไปในสงครามและความตายและการทำลายถูกแพร่กระจายเหมือนโรคติดต่อไปทั่วโลก

“ โฟกัสการช่วยชีวิตคนก่อน ในบังเกอร์มีอาหารและยาเพียงพอ”

-โรเจอร์

ด้วยความโหดร้ายของสงครามยังคงติดอยู่อยู่ในใจ ยูยอนฮาจึงออกคำสั่งให้ประชาชนของเธอ เธอตระหนักดีถึงหน้าที่ของเธอในฐานะหัวหน้าเจ้าหน้าที่ของกิลด์ Essence of the Strait

“ฉันคิดว่า [มิติเอนโทรปี] ปลอดภัยแล้ว ~”

ทันใดนั้น เสียงบางอย่างดังขึ้นในหูของยูยอนฮา เธอเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆและพบกับเจนที่ยืนพิงกำแพงสำนักงานอยู่

“พวกเราทำงานหนักมาก เราจะได้อะไรตอบแทนไหมน้าาา ~?”