บทที่ 647 Final Name (18)

Chapter 647 Final Name (18)

“โอเค นายกำลังบอกว่านายจะไม่หนีไปก่อนหลังจากนี้ ใช่มั้ย?”

“ใช่”

ผมโอเคกับแบบนี้ แชนายอนพึมพำก่อนที่จะหัวเราะเสียงดัง

“แล้วพบกันใหม่”

นั่นคือคำบอกลาสุดท้าย

แชนายอนมองดูพลังธรรมชาติของแชจูชึลที่เพิ่มขึ้นในระยะไกล ทันใดนั้นเธอก็วิ่งออกไปอย่างไม่ลังเล เธอวิ่งไปโดยไม่หันกลับ ไปยังสถานที่ ’สุดท้าย’

**

ฮีโร่เข้าขบวนอย่างหละหลวม เนื่องจากการออกไปพร้อมกันอาจจะส่งผลให้พวกเขาตายทั้งหมด พวกเขาต้องทำอย่างช้าๆและพยายามทำความเข้าใจรูปแบบการโจมตีของบาอัลซะก่อน

เบลล์ไม่คิดว่านั่นเป็นกลยุทธ์ที่ไม่ดี เนื่องจากบาอัลยังไม่คืนร่างอย่างสมบูรณ์ รูปแบบการโจมตีของมันนั้นเรียบง่าย และฮีโร่ก็สามารถที่จะทำลายมันได้อย่างช้าๆโดยไม่ต้องเสียสละใครไป

เบลล์เรียกสิ่งนี้ว่า ‘กลยุทธ์ไม้จิ้มฟัน’ โดยหวังว่าบาอัลจะล้มลงในที่สุดหากมันถูกแทงด้วยไม้จิ้มฟันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

อย่างไรก็ตาม ไม้จิ้มฟันทั้งหมดไม่เหมือนกัน และบางคนก็ไม่สามารถเรียกได้ว่าไม้จิ้มฟัน คิมซูโฮเป็นตัวอย่างหลัก เขาผ่าพลังปีศาจของบาอัลออกจากกันในขณะเดียวกันก็ส่งผลโดยตรงต่อร่างที่แท้จริงของมันได้

“ฮา…. ฮา….”

แต่ตอนนี้คิมซูโฮถึงขีดจำกัดแล้ว ร่างกายของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ และมือของเขาแทบจะจับดาบเอาไว้ไม่ไหว สิ่งสำคัญที่สุดคือ พลังเวทย์มนตร์ของเขาเหลือน้อยเต็มที

เมื่อเห็นคิมซูโฮเริ่มหมดแรง เบลล์ก็เดาะลิ้นของเขา

ประสิทธิภาพเชื้อเพลิงของคิมซูโฮนั้นไม่ค่อยดีนัก เพราะเขาติดอยู่ในสิ่งกีดขวางภายในจิตใจ เขาจึงสูญเสียพลังเวทย์มนตร์มากเกินไป ดังนั้นสิ่งง่ายๆอย่างแรกก็คือเขาจำเป็นต้องเปลี่ยนความคิดที่จะต้องเผชิญหน้ากับบาอัลเพียงลำพัง

ที่บอกว่าเบลล์ไม่สามารถช่วยเขาจากปัญหานี้ได้ คิมซูโฮจำเป็นต้องตระหนักถึงสิ่งนี้ด้วยตัวเอง

“ช่างลำบากเหลือเกิน…. ฉันมองไม่เห็นปลายทางจาากนี้เลยจริงๆ”

ในขณะนั้น เฮย์เนคพึมพำเบา ๆ ต่างจากคิมซูโฮ เฮย์เนคและแชจูชึลไม่มีอำนาจในการทำร้ายสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่ทางกายภาพ

ในความเป็นจริงแล้ว มีฮีโร่ไม่มากนักที่สามารถทำลายร่างที่แท้จริงของบาอัลได้ นอกเหนือจากคิมซูโฮแล้วมีเพียงราเชลและไอลีนเท่านั้นที่ควรค่าแก่การพูดถึง โชคดีที่พลังของผู้หญิงสองคนนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ไม้จิ้มฟัน

หลังจากนั้น

…

ปราการเกิดการสั่นสะเทือนบางเบา ฮีโร่บางคนอาจไม่รู้สึกอะไรเลย อย่างไรก็ตามเบลล์รู้สึกได้อย่างชัดเจน ความตายที่คืบคลานออกมาจากจิตใจของบาอัล

“… หืม”

เบลล์ตกอยู่ในความคิด เขาควรจะหลบหนีเพื่อรักษาชีวิตอันจำกัดที่เขาพึ่งได้กลับมาหรือไม่? หรือเขาควรจะอยู่เพื่อรอดูสิ่งที่น่าสนใจต่อไปกันแน่?

อย่างไรก็ตาม บาอัลเพื่อนเก่าของเบลล์ไม่ได้ให้เวลาเขาตัดสินใจ

– แมลงน่าสงสารทั้งหลายที่ไม่แม้แต่จะรู้ถึงการมีตัวตนจริงๆของตัวเองด้วยซ้ำ

เสียงเบาๆของบาอัลดังก้องอย่างชัดเจนจากสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นปากของร่างกายที่แท้จริง ฮีโร่ทุกคนเบิกตากว้าง

บาอัลมองมาที่พวกเขาด้วยสายตาที่อยู่ไกลลิบ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความว่างเปล่าแต่ปรากฏความมืดอันกว้างใหญ่ตอนนี้ มีพลังอำนาจแห่งการทำลายล้างสูงส่ง เพียงแค่การจ้องมองจากดวงตานั้นทำให้หลายคนล้มลง

– ทำไมต้องดิ้นรนมากมายเพื่อการดำเนินชีวิตที่น่าเวทนาเช่นนี้?

ร่างกายของปีศาจที่ไม่อาจพบเจอได้ในดินแดนวัตถุแห่งนี้ – บาอัล กลับร่างกายที่แท้จริงเสร็จสมบูรณ์

– ความตายเหมาะกับพวกแกทุกคนมากกว่า

ประโยคนี้แสดงถึงการมาถึงจุดจบของสงคราม

บาอัลผสมผสานพลังแห่งการทำลายล้างในลมหายใจของเขา พายุแห่งพลังงานปีศาจโบกพัดจากแหล่งกำเนิดของเขา นี่คือ ‘ลมหายใจ’ แบบเดียวกับที่ทำลายโลกที่นับไม่ถ้วนในอดีต

มันกลืนทุกอย่างภายในปราการแห่งนี้

คิมซูโฮเหวี่ยงดาบด้วยพลังที่เหลือน้อยนิด แต่ดูเหมือนว่ามันจะไปไม่ถึงบาอัล….

**

… Tadadak-

กองไฟกำลังแผดเผา เงาของไฟพลิ้วไสวราวกับกำลังเต้นอยู่บนพื้น ภายในถ้ำที่เต็มไปด้วยความเงียบงันคิมซูโฮอยู่กับกษัตริย์ของเขา ผู้ปกครองอาณาจักรที่ได้ถูกทำลายไปแล้ว

เธอชื่อเฟฮีหรือฟาฮา? คิมซูโฮไม่ได้สนใจที่จะค้นหาคำตอบ ปัจจุบันแม้แต่เขาก็ยังไม่รู้ชื่อที่แท้จริงของตัวเองด้วยซ้ำ

คิมซูโฮถวายอาหารที่เขาปรุงบนกองไฟต่อกษัตริย์ของเขา มันเป็นอาหารจานธรรมดาที่ปรุงด้วยการเพิ่มสมุนไพรและมันฝรั่งในหม้อดินเผา ในวันนั้นเขาโชคดีที่ได้รับมันฝรั่งทอดที่ถูกทิ้งมาสองอันได้

จินซาฮยอค จ้องที่จานด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนที่จะคว้ามันด้วยมือของเธอและกัดลงไป หลังจากนั้นเธอก็เริ่มกินมันอย่างรวดเร็ว คิมซูโฮไม่ได้คาดหวังว่าอาหารจะเหลือมาถึงเขา

เขาคิดว่ามันเพียงพอแล้วถ้าเขาสามารถช่วยบรรเทาความหิวโหยของกษัตริย์ได้แม้เพียงน้อย

ใช่ เขาคิดว่ามันเพียงพอแล้ว

แต่เมื่อเธอกินเสร็จ จินซาฮยอคกลับสารภาพสิ่งที่ไม่ควรพูดแแกมา

‘ฉันฆ่ามาสเตอร์ของนายเพื่อรับตัวนายมา มันเป็นอุบายที่จะตัดนายออกจากปูฮาเรนและให้นายเสนอความภักดีต่อฉัน ฉันสามารถช่วยมาสเตอร์ของนายได้ แต่ฉันจบชีวิตของเขาเพื่อประหยัดเงิน เพราะด้วยจำนวนเงินที่เท่ากันนั้น ฉันก็สามารถช่วยชีวิตเหล่าผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของฉันได้ถึงร้อยคน ‘

คิมซูโฮยังไม่เข้าใจว่าทำไมจินซาฮยอคพูดถึงเรื่องนี้ เป็นเพราะว่าเธอกตัญญู? หรือว่าเธอต้องการสารภาพบาปก่อนตาย?

คิมซูโฮรู้สึกโกรธมาก แม้ว่าโลกจะล่มสลาย แต่ความโกรธนี้ก็จุดชนวนจากก้นบึ้งของหัวใจของเขา ไม่สิ ความโกรธของเขาเกิดขึ้นเพราะโลกล่มสลาย