บทที่ 648 Final Name (19)

Chapter 648 Final Name (19)

บาอัลพูดด้วยรอยยิ้ม

โค้งสุดท้าย ในอีกความหมายคือ บทสรุป

นวนิยายจะจบลงเมื่อถึงบทสรุป ไม่ว่าผู้อ่านจะมีความอยากรู้อยากเห็นมากน้อยเพียงใดก็ตาม เรื่องราวในโลกนี้จะไม่ดำเนินอีกต่อไป

– แต่ ตัวละครหลักเอ๋ย ข้ารู้วิธีช่วยโลกนี้ วิธีที่จะทำให้โลกนี้ดำเนินต่อไป….แกก็ควรรู้ในตอนนี้ด้วย

“… .”

เมื่อคิมซูโฮไม่ตอบคำถาม บาอลชี้ไปที่สะโพกของคิมซูโฮ

– วิธีนั้นอยู่ในดาบของแกเอง

มิสเทลทีนดาบที่สังหารพระเจ้า

บาอัลแนะนำคิมซูโฮให้ชี้โลกนี้ให้คนอื่นได้เห็น

– ขังจิตวิญญาณของผู้แต่งในโลกนี้ให้หายไปตลอดกาล โลกนี้จะหยุดถ้าผู้เขียนจากไป แต่มันจะเป็นเรื่องราวที่แตกต่างออกไป ถ้าวิญญาณของเขายังคงอยู่ ข้าจะแบ่งวิญญาณของเขาออกเป็นชิ้น ๆ และกระจายพวกมันไปทั่วโลก ด้วยวิธีนี้โลกธรรมชาติที่เต็มไปด้วยชีวิตจะยังคงมีอยู่ โลกจะไม่หยุดและจะยังคงเคลื่อนไหวต่อไปชั่วนิรันดร์

แกนกลางก่อตัวโลก บาอัลคิดว่านี่เป็นวิญญาณของคิมฮาจิน และน่าจะเป็นจริง

– คิมซูโฮเอ๋ย แกสามารถกลายเป็นดาบที่สังหารพระเจ้าได้ เพื่อประโยชน์ของโลกนี้ จงรับบทบาทในการฆ่าพระเจ้าซะ หาก ‘เขา’ ตาย เราก็จะกลายเป็นสิ่งที่สมบูรณ์แบบ ข้ายินดีที่จะยอมรับแกในฐานะที่เท่าเทียม และนำความร่ำรวยและความอุดมสมบูรณ์มาสู่โลกของแก นั่นจะเป็นวิธีที่แท้จริงในการปกป้องและช่วยโลกนี้มิหรือไม่?

คำพูดอันยืดยาวของบาอัลสิ้นสุดลง เขาถอยกลับมาสองสามก้าวแล้วจ้องมองไปที่คิมซูโฮในขณะที่ลอยอยู่กลางอากาศ

คิมซูโฮไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาจ้องไปที่บาอัลโดยไม่แสดงอารมณ์บนใบหน้า เวลาผ่านไปไม่นานนัก

– …และคำตอบของแก?

บาอัลอยากรู้ว่าคิมซูโฮกำลังคิดอะไรอยู่ อย่างไรก็ตาม แม้แต่บาอัลก็ไม่สามารถอ่านความคิดของคิมซูโฮได้ เขาเดาว่าเป็นเพราะคิมซูโฮเป็นตัวละครหลัก

บาอัลรอการตอบสนองของคิมซูโฮ แน่นอนเขาไม่ได้สนใจว่าคิมซูโฮจะไม่เห็นด้วยทันที

ปราการของเขายังคงขังสิ่งที่เรียกว่าผู้สร้างเอาไว้ ตราบใดที่ผู้สร้างยังอยู่ในกำแพงนี้ และไม่ใช่โลกของเขา บาอัลก็รู้สึกว่าตัวมันสามารถฆ่าเขาได้

ดังนั้นถ้าคิมซูโฮปฏิเสธ มันก็วางแผนที่จะจบทุกอย่างลงที่นี่ มันเป็นเพียงความเชื่อที่คิดว่าจะเป็นวิธีการที่ดีกว่าถ้าหากคิมซูโฮร่วมด้วย

…อย่างไรก็ตาม สิ่งที่คิมซูโฮคิดแตกต่างจากของบาอัลอย่างสิ้นเชิง ไม่สิ บางทีพวกมันอาจจะคล้ายกัน

คิมซูโฮมีความปรารถนาอย่างง่าย ๆ ที่ต้องการตัดดวงตาที่บิดเบี้ยวของบาอัลออกมา

“ฮาาา….”

คิมซูโฮสูดหายใจลึก ๆ และสลัดความปรารถนานี้ออกไป เขาจำอดีตที่เขาประสบพบเจอมาในรูปแบบของความฝัน

-แก! ปล่อยฉันไปนะ! ฉันคือราชาของแกนะ! แกกล้า….

-หุบปาก! ไอ้ขอทาน!

-อ-อะไร? ขอทาน!? ฉันช่วยแกเมื่อตอนที่แกเป็นคนขอทาน แต่แกกล้าพูดอย่างนี้!

เด็กสองคนโต้เถียงกันเสียงดัง

คิมซูโฮล้มเหลวในการปกป้องปูฮาเรนและฆ่าเฟฮีด้วยมือของเขาเอง ความทรงจำสุดท้ายของเขาคือตัวเขาตายไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ในที่สุดเขาก็ได้รับโอกาสชดใช้บาปในอดีตของตัวเอง

เขาไม่ต้องการล้มเหลวอีกครั้งในการปกป้องสิ่งที่เขารัก

เขายังคงจดจำวันเวลากว่า 20 ปีที่ผ่านมาเมื่อเขาเกิดขึ้นมาบนโลกนี้เป็นเด็กทารก เขาไม่มีพ่อแม่ในชีวิตก่อนหน้านี้ แต่พ่อแม่ในชีวิตปัจจุบันของเขาตั้งชื่อให้เขาว่า ‘ซูโฮ’

ซูโฮหมายถึงปกป้อง เขารู้สึกราวกับว่าชะตากรรมกำลังเล่นกลกับเขา เขาไม่ต้องการเป็นฮีโร่ เขาไม่สามารถมองตัวเองว่าเป็นคนเช่นนั้นได้ เมื่อเขาฆ่าคนที่เขาสาบานว่าจะปกป้อง

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขารู้สึกว่ามือแห่งโชคชะตาที่มองไม่เห็นบีบตัวเขาเอาไว้ ความรู้สึกนั้นทวีความรุนแรงขึ้นทุกครั้งที่เขามองเห็น แตะหรือเหวี่ยงดาบ

การดำรงอยู่ที่รู้จักกันในนามคิมซูโฮนั้นชัดเจนถึงเจตจำนงของดาบ

เมื่อโตขึ้นเขาก็รู้อะไรบางอย่าง

บางทีชะตากรรมนี้อาจเริ่มมาจากชื่อของเขา

เขาได้ยินคำตอบสำหรับความสงสัยของเขาทางทีวีจากฮีโร่ที่ถูกยกย่อง ‘ชินเมียงชูล’

ชินเมียงชูลยืนอยู่หน้ากลุ่มชายและหญิงที่จะกลายเป็นวีรบุรุษในอนาคตและกล่าวสุนทรพจน์ที่คิมซูโฮไม่อาจลืมได้

– ทุกคนอย่าลืม ของขวัญไม่ใช่สิทธิ์พิเศษ แต่เป็นหน้าที่ ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่มาพร้อมความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง

เมื่อคิมซูโฮได้ยินคำพูดนี้ เขาได้เลือกเส้นทางที่เขาต้องการ ในทางใดทางหนึ่งมันค่อนข้างชัดเจน ท้ายที่สุดมันไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาจะกลับชาติมาเกิดในโลกนี้โดยไม่มีเหตุผล

เขาไม่คิดว่าเขาจะถูก ‘เลือก’

เขาไม่คิดว่าตัวเองจะต้องเป็นผู้กอบกู้เช่นกัน

แต่มันก็แค่นั้น … เขาคิดว่ามันเป็นหน้าที่ของตัวเขา … ที่ต้องปกป้อง

ความหมายที่อยู่เบื้องหลังการปกป้องนั้นไม่ซับซ้อน ปกป้องครอบครัวของใครบางคน ปกป้องเพื่อนของใครบางคน และปกป้องตัวเอง…. นั่นคือทั้งหมดแล้ว

“…บาอัล”

วันนี้ ความตั้งใจที่เขานำมาจากวันนั้นได้รับการยืนยันจากบาอัลแล้ว

ตั้งแต่แรกเริ่ม—เขาเกิดมาเพื่อปกป้องทุกคน

– ช่างน่าผิดหวัง

ในขณะที่คิมซูโฮพูดชื่อของมัน บาอัลก็ตระหนักว่าเขาตัดสินใจอะไร

บาอัลปล่อยพลังงานปีศาจออกมาอย่างหนาแน่นและมีพลังมากพอที่จะละลายวิญญาณมนุษย์ได้ทันที

อย่างไรก็ตาม คิมซูโฮสามารถผ่าครึ่งมันได้โดยการเหวี่ยงดาบเพียงครั้งเดียว ไม่สิ บางทีเขาอาจจะไม่ได้หยิบดาบออกมาด้วยซ้ำ

– … !

บาอัลสวนกลับและเปลี่ยนร่างเป็นมังกร

แต่สำหรับคิมซูโฮการเปลี่ยนแปลงของมันดูเหมือนปลาปักเป้าปักที่อยุ่ในความหวาดกลัวซะมากกว่า

พูดตรงไปตรงมา – เขาให้เวทนามันนะ

“ขอบคุณ ฉันรู้แล้ว ขอบคุณแกมาก”

คิมซูโฮยิ้มบาง ๆ

แม้ว่าสิ่งที่บาอัลพูดจะเป็นความจริง หรือไม่จริง แม้ว่าโลกนี้เป็นส่วนหนึ่งของนวนิยายมันก็ไม่สำคัญ แม้ว่าเขาจะถูกสร้างขึ้นโดยสิ่งมีชีวิตอื่น เขาเพียงแค่ต้องขอบคุณสิ่งที่เขามีและดำเนินชีวิตต่อไป

ยิ่งกว่านั้นเขาเชื่อว่าคิมฮาจินจะไม่ทิ้งโลกนี้ไป

“ฉัน … จะชนะแก”

แม้ว่าเขาจะพูดอย่างสงบ แต่ความรู้สึกเดือดพล่านก็กำลังก่อตัวอยู่ข้างในของเขา รอบตัวเขาเป็นศพของวีรบุรุษที่นับไม่ถ้วนหรือผู้ที่แทบจะหายใจไม่ไหวเรียงรายอยู่

ความโกรธของคิมซูโฮพุ่งเกินขีดจำกัด และนั่นกลับทำให้เขาสงบลงแทน

“ด้วยวิธีนี้ ฉันสามารถปกป้องโลกนี้ได้”