ตอนที่ 13

เปลี่ยนจากอุปกรณ์นางฟฟ้าหรือเทพ เป็น อุปกรณ์เทวะ

———————————————–

คราวนี้โครงกระดูกก็ยังกลับมารวมตัวกันอีกครั้งแต่ครั้งนี้กลับหลงเหลือเพียงภาพลวงตาจาๆที่ดูเหมือนจะหายไปได้ทุกเมื่อ “อะไรว่ะ?” หัวใจของโครงกระดูกบีบตัวเล็กน้อยและเขามองไปรอบ ๆ ด้วยความงุนงง “นี่มัน … กระดานหมากรุก?” “ไม่ใช่ นี่มันไม่ใช่กระดานหมากรุกธรรมดาหรือว่าจะเป็นอุปกรณ์ระดับเทวะอีกชิ้น!” “!” หัวใจของโครงกระดูกกำลังเต้นอย่างบ้าคลั่งนี่เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาจริงๆหรือ? ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ตราบเท่าที่ข้าสามารถควบคุมมนุษย์คนนี้ได้สิ่งประดิษฐ์เทวะเหล่านี้ก็จะเป็นของข้า แม้ว่าจะได้รับผลกระทบทางใจสองครั้ง แต่มันก็ยังมีความมั่นใจในการรับมือกับมนุษย์ มันเดินผ่านกระดานหมากรุกอย่างช้าๆ และประตูอยู่ห่างจากมันเพียงเอื้อม ทีละก้าวๆ ขณะที่มันกำลังจะเดินออกจากประตู ทันใดนั้นแสงสีทองก็ปรากฏขึ้นราวแสงแห่งความลุ่มหลงที่บังคับให้มันกลับไป! “ มีอะไรอีกว่ะ?” มันเดาได้มานานแล้วว่าสิ่งต่างๆจะไม่ง่ายขนาดนี้และเมื่อหันมอง ก็มีชั้นวางหนังสือตั้งอยู่ข้างๆ บนชั้นหนังสือมีหนังสือสีเหลืองที่มีตัวหนาขนาดใหญ่สามตัวพิมพ์อยู่ “ พระสูตร”! แสงสีทองที่แผ่ออกมาจากพระคัมภีร์เป็นชั้น ๆ พร้อมกับความเจิดจรัสของคุณธรรมที่เรืองรอง “นี่คือ?” โครงกระดูกมองไปที่พระสูตรอย่างสงสัยและไม่เห็นความผิดปกติใดๆแม้แต่น้อย ในขณะนี้แสงสีทองแผ่กระจายบนพระสูตรโดยไม่คาดคิด แสงสีทองรวมตัวเป็นพระรูปหนึ่ง เมื่อพระเห็นโครงกระดูกและท่านพนมมือประสานกันด้วยความสงสาร: “อามิตตาพุทธ ประสกนั้นทรมาณมามากเกินไปแล้วทำไมไม่วางมีดดาบและหันหน้าเข้าสูทางพุทธ เป็นศิษย์ของพระพุทธองค์” ตายซะ !”โครงกระดูกยกมือขึ้นขณะที่ออร่าของดาบพุ่งไปที่พระศีรษะล้าน ใบหน้าของพระสงฆ์จมลงเขาเปลี่ยนสีหน้าทันทีและพูดอย่างเย็นชาว่า: “เดรัจฉานตัวน้อยกล้าปั้นทักษะเล็ก ๆ น้อย ๆ สู้ข้าหรือ เทียนหลง, โลกกษิติกัรบา, ปราจนาพุทธ, ปาณา ปามาคง” (ผู้แปล ไม่ได้เชี่ยวชาญในเรื่องบทสวด จะแปลพออ่านได้นะครับ) ทันใดนั้นแสงสีทองก็ถูกปล่อยออกมาและข้างหลังของพระรูปนี้มีเงาลางๆของพระสงฆ์จำนวนนับไม่ถ้วนกำลังสวดมนต์และคัมภีร์นับไม่ถ้วนหล่นลงทับดาบปีศาจ แสงพระสีทองพุ่งเข้าใส่ดาบปีศาจทีละคน ไม่นานทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบร้องหลี่เหนี่ยนฟ่านเปิดประตูและเข้ามาข้างในบ้าน“ เมื่อกี้ข้าดูเหมือนจะได้ยินอะไรบางอย่าง”เขามองไปรอบ ๆ เห็นดาบปีศาจที่ตกลงมาอยู่ที่ประตูเขาผงะเล็กน้อยและพึมพำ: “ข้าจำได้ว่าวางมันไว้ที่มุมทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ตามที่ คาดที่คิดไว้มันเป็นทารกและมันจะเคลื่อนที่ไปทั่ว?”หลี่เหนียนฟานดีใจมากและวางดาบปีศาจกลับมาอีกครั้งดาบปีศาจ: ข้าช่างเป็นอะไรที่เด็กน้อยเมื่อเทียบกับสิ่งของในห้องของท่าน ข้าเป็นขยะโปรดปล่อยข้าไปเถิดดดดดไม่ว่ามันจะโง่แค่ไหนมันก็รู้ว่าหลี่เหนียนฟานไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแน่นอนและมีความเป็นไปได้สูงที่พลังเหนือธรรมชาติ“ ว่ากันว่าพวกผู้ยิ่งใหญ่ชอบใช้สวรรค์และโลกเป็นเกมหมากรุกเ ข้าจะเป็น **** ที่เขาเลือกได้ไหม” ดาบปีศาจสั่นสะท้าน“ ข้าไม่อยากเป็นเบี้ยโปรดปล่อยข้าไปและอย่าปล่อยให้พระกลุ่มนั้นอ่านพระคัมภีร์อีกมันก้องเข้ามาในหู ช้าจนแทบจะตาย”เป็นที่น่าเสียดายที่พระสูตรถูกปิดผนึกไว้และไม่สามารถแม้แต่จะพูดได้โดยธรรมชาติ หลี่เหนี่ยนฟ่านไม่สามารถได้ยินเสียงพูดคนเดียวภายในของ ดาบปีศาจ เขารู้สึกว่าลานภายในของเขาขาดความมีชีวิตชีวาและกำลังวางแผนที่จะปลูกบอนไซน่าเสียดายที่เขาเดินไปรอบ ๆ ในป่าในตอนเช้าและไม่เห็นพืชที่เหมาะสมหาโอกาสถาม ลั่วซือหยูเธอเป็นผู้ฝึกตนดังนั้นให้เธอช่วยหาดอกไม้บอนไซ.shข้าไม่เพียง แต่ชวนเธอไปทานอาหารค่ำ แต่เขายังช่วยให้คำแนะนำเธอด้วย มันไม่มากเกินไปที่จะขอบอนไซและผู้หญิงคนนั้นเป็นคนช่างพูดและไม่น่าปฏิเสธแต่ หลี่เหนียนฟานไม่รู้ว่า ราชวงศ์เฉียนหลงตอนนี้ จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์อยู่ในระหว่างการศึกษเขาขมวดคิ้วที่เต็มไปด้วยความโกรธ“ ตูม!”เขาโยนรางานในมือกระแทกโต๊ะและพูดอย่างโกรธเกรี้ยวว่า : “ไม่มีเหตุผลไม่มีเหตุผล! ข้าคือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์หรือมันคือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์?”ขันทีโดยรอบทั้งหมดโค้งคำนับและพวกเขาไม่กล้าหายใจดาดาดา.cv **** มีเสียงฝีเท้าจากน้องห้ององค์จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เจ้าหญิงองค์ที่สองและจักรพรรดินีกำลังขอพบท่านนอกประตู”“พวกนางมาที่นี่เพื่ออะไร?” จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ถึงกับผงะไปชั่วขณะ “ศโดยเร็ว”ลั่วซือหยูและ จงซิ่ว ก้าวเข้ามาและพูดเป็นเสียงเดียวกัน: ” (องค์จักรพรรดิ)”“ชิหยูเจ้ามาที่นี่ทำไม?” จักรพรรดิมองไปที่ทั้งสองและถามคิ้วขมวดของเขาเหยียดขึ้นเล็กน้อยมองดูดวงตาของลั่วซือหยู ดวงตาเขาเป็นประกายด้วยความรักและความรู้สึกผิดลั่วซือหยูเป็นลูกสาวคนแรกและลูกสาวที่รักที่สุดของเขา เขาต้องการทำให้เธอมีชีวิตที่ไร้กังวล แต่เขาไม่สามารถทำได้ในฐานะจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เราเพิ่งได้ยินว่าท่านโกรธตอนอยู่ที่ประตูเกิดอะไรขึ้น?” จงซิ่วถามต้วนมู่เจิน กล้าพูดถึงการแต่งงานระหว่างลูกชายของเขากับซือหยู ในวันนี้เขาพยายามบังคับให้ข้าให้คำสัญญาการแต่งงานกับเขา มันไม่มีเหตุผลเลย!” จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์กล่าวด้วยเสียงต่ำ