ตอนที่ 51

ฉินม่านหยุนรู้สึกกลัว หลี่ เหนียนฟ่านอย่างมาก นางยืนนิ่งด้วยความเคารพแม้กระทั่งการหายใจของนางก็เริ่มติดขัด ผู้หญิงคนนี้สุภาพเกินไป นางน่าจะมาจากนิกายใหญ่และนางคงไดรับกสรสั่งสอนมาอย่างดี ” เชิญนั่ง” หลี่ เหนียนฟ่านยิ้มและกล่าวว่า: “เสี่ยวไป๋ ไปเทน้ำสักแก้วให้หญิงสาวทั้งสอง” ฉินม่านหยุนทำจิตใจของนางให้มั่นคงและกล่าวว่า: “ปรมาจารย์หลี่ ข้าขออภัยที่รบกวนท่าน “ ” ข้าไม่อยากพูดถึงการรบกวน อันที่จริงข้ารอการมาถึงขอองเจ้ามานานแล้ว “หลี่ เหนียนฟ่านยิ้ม ใช่? ใบหน้าของ ลั่วซือหยู และ ฉินม่านหยุน กระชับขึ้น ทันใดและพวกเขาก็ได้ยินความหมายของเขา พวกนางพึ่งนั่งลง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ลั่วซือหยู กล่าวด้วยความเคารพ: “หลี่กงซีโปรดบอกข้าว่าท่านต้องการอะไร!” หัวใจของพวกนางกระวนกระวายและมีความคาดหวัง พวกเขาไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วหลี่กงซีต้องการอะไร พวกเขาสามารถช่วยเหลือได้ด้วยตัวเองได้หรือไม่? ถ้านางสามารถช่วยได้มันจะเป็นการพัมนาความสัมพันธ์ที่ดีกับหลี่กซีไม่ใช่เหรอ โอกาสแบบนี้หายาก! “อย่าเพิ่งรีบร้อน” ปฏิกิริยาของพวกนางทำให้หลี่เหนียนฟานรู้สึกอายเล็กน้อย“เมื่อเร็ว ๆ นี้มักจะมีผู้ฝึกตนบินวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ ทำให้ข้าไม่สามารถออกไปล่าสัตว์บนภูเขาได้เจ้าช่วยสอบถามเรื่องนี้ได้ไหม?” หลี่ เหนียนฟ่าน กล่าว แม้ว่าผู้ฝึกตนเหล่านี้จะไม่ได้มาที่บ้านเขา แต่ หลี่ เหนียนฟ่าน ก็ไม่สามารถออกไปไหนได้ เขาเป็นมนุษย์ธรรมดาและเขายังคงกังวล ถ้าไม่ใช่สถานการณ์แบบนี้เขาคงจะพาต้าจีออกไปเที่ยวนอกบ้านและจะไม่เบื่อที่เล่นหมากรุก นี่คือคำใบ้จากปรมาจารย์! ลั่วซือหยู และ ฉินม่านหยุน มองหน้ากัน มีความตื่นเต้นระหว่างคิ้วของพวกนาง พวกเขาไม่คิดว่า หลี่ เหนียนฟ่าน ไม่รู้เหตุผล แต่ปนมาจารย์ไม่คิดจะลงมือด้วยตัวเองเมื่อเผชิญมดกลุ่มใหญ่นี่เป็นโอกาสที่เราจะได้แสดงความสามารถ!ในขณะเดียวกัน ลั่วซือหยูก็รู้สึกผิด ทั้งๆที่อยู่ในพื้นที่ของ นางเพิกเฉยเหตุการณ์นี้ได้อย่างไรและนางต้องให้หลี่กงซีเน้นย้ำเป็นการส่นตัว!“ หลี่กงซีเราไม่ได้คิดให้ดีมาก่อน ข้าจะจัดการเรื่องนี้ในภายหลัง!”ฉินม่านหยุนสัญญาทันที: “ข้ายินดีที่จะแบ่งปันความกังวลของหลี่กงซี”ดวงตาของ ลั่วซือหยู สว่างขึ้นและถึงกับพูดว่า “ด้วยความช่วยเหลือของ พี่สาวม่านหยุนคนเหล่านี้จะจากไปในไม่ช้า”ฉินม่านหยุน ยิ้ม แต่ภายในใจของนางมีพายุก่อตัวขึ้นถูกตัอง!ปรมาจารย์หลี่คาดการณืไว้แต่แรกแล้ว!อิทธิพลของจิ้งจอก้ก้าหางนั้นมีมากเกินไป มีผู้ฝึกฝนและกองกำลังจำนวนมากเข้ามาในพื้นที่ แต่แน่นอนราชวงศ์เฉียนหลง ไม่สามารถขับไล่คนเหล่านี้ออกไปได้ทั้งหมดและมีเพียงวังเต๋าเท่านั้นที่ทำได้!คำพูดที่ว่า “รอคอยการมาของเจ้า” คือการรอคอยการมาของข้าจริงๆ!ฉินม่านหยุน รู้สึกเพียงหนังศีรษะของนางด้านชาและรู้สึกขนลุกทั่วทั้งตัว นางคิดอย่างขมขื่น“ ข้าอยู่ในเกมหมากรุกของผู้เชี่ยวชาญมานานแล้ว”เมื่อเห็นสัญญาของพวกเขา หลี่ เหนียนฟ่าน ก็ยิ้มออกมา “ขอบคุณมาก กรุณานั่งลงเถิด “ในเวลานี้ ฉินม่านหยุน กล้าที่จะแอบดู หลี่ เหนียนฟ่านสมควรแก่การเป็นผู้เชี่ยวชาญ มันซ่อนอยู่อย่างดีเยี่ยม มองอย่างผิวเผินเขาเหมือนมนุษย์ไม่มีตำหนิใดๆ!นางมองดูต้าจีอย่างลับๆนี่คือจิ้งจอกเก้าหาง?นางแค่อยากรู้อยากเห็น แต่เมื่อมองแวบนี้นางก็ตกใจ“นี่มันเป็นไปได้ยังไง!”