บทที่ 126 ผู้สิ้นหวัง ภาคสอง

กระบะขับผ่านช่วงเวลาพลบค่ำ เมื่อพวกเขาไปถึงยังเมืองสแวมป์วิลล์ ก็เป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มแล้ว!

มีถังขยะอยู่ข้างประตูหลังของโรงแรมบนถนนที่พลุกพล่าน ชายพิการที่ดูสกปรกและดูง่อยสุด ๆ กำลังค้นหาอาหารในถังขยะ เขาหิว หิวจนใส้จะขาด

ก่อนหน้านี้ เขาเห็นพนักงานโรงแรมโยนของเหลือทิ้งลงในถังขยะใบนี้ ชายคนนั้นใช้เวลาประมาณสิบนาทีก่อนที่เขาจะไปถึงตรงถังขยะ เขาใช้เวลาสิบนาทีในการเดินทางในระยะทางเพียงแค่หนึ่งร้อยเมตร ซึ่งเคลื่อนที่ช้ากว่าเต่า ขาทั้งสองของเขาหักจึงใช้แขนคลานไปแทน

ชายคนนั้นเคาะถังขยะทิ้ง แล้วขูดเศษที่เหลือเพื่อยัดเข้าปากของเขา เขาหิวมากจนของเหลือในถังขยะนี้ดูเหมือนเป็นงานเฉลิมฉลองสำหรับเขา

“นั่นไม่ใช่ราชามวยแห่งเมืองสแวมป์วิลล์หรอกเหรอ? ไทเลอร์ แลงคาสเตอร์?”

“นายพูดถูก นั่นเขาไทเลอร์ แลงคาสเตอร์!”

กลุ่มชายที่มีรอยสักเข้ามาหาไทเลอร์และเตะที่ถังขยะที่อยู่ตรงหน้าของเขาทิ้ง

“ฮ่า ฮ่า ใครจะรู้ว่าราชามวยแห่งเมืองสแวมป์วิลล์ จะจบลงด้วยการกินขยะตามท้องถนน?”

“เฮ้อ มันช่างน่าเศร้าเหลือเกิน”

ชายคนหนึ่งหมอบลงและคว้าผมไทเลอร์ แต่ใบหน้าของเขาเห็นได้ชัดเจน ว่าเขากำลังเพลิดเพลินกับความโชคร้ายของไทเลอร์

“ราชามวย ขยะอร่อยไหม?”

“กินเข้าไปอีก”

ชายคนหนึ่งเหยียบย่ำอาหารที่เหลือก่อนที่จะคว้ามันยัดเข้าไปในปากของไทเลอร์

“อิ่มหรือยัง? ถ้านายไม่กินเข้าไปอีก นายจะมีพลังงานเข้าสู่สังเวียนมวยได้ยังไง?”ในขณะที่ชายคนนั้นพูด เขาก็ตบขาของไทเลอร์อย่างแรง ทำให้เขาครางด้วยความเจ็บปวด

“นายเห็นนี่ไหม? นี่คือหน้าแข้งที่มีชื่อเสียงแห่งเมืองสแวมป์วิลล์ เท้าที่สามารถเตะทะลุกำแพงได้ มันเจ๋งใช่ไหม?”

“สุดยอด!”

คนรอบข้างเริ่มหัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดังและยกนิ้วให้เขา

“แม้ว่าขาของเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ตอนนี้พวกมันก็ไร้ประโยชน์” ขณะที่เขาพูด ชายคนนั้นก็ชกเข้าที่ขาของไทเลอร์ ทำร้ายไทเลอร์ จนเขาถ่มอาหารที่เขาเพิ่งกินไปทั้งหมดออกมา

“แม่งเอ๊ย! ก่อนหน้านี้ ยิ่งใหญ่นักไม่ใช่หรอกเหรอ ราชาแห่งเมืองสแวมป์วิลล์? ฉันต้องเสียเงินไปสองแสน ในการชกมวยครั้งนั้นเมื่อเดือนที่แล้ว เพื่อพนันว่านายจะชนะ แต่กลับแพ้ในนัดนั้นแทน! แม่ง!”

หมัดอีกหนึ่งหมัดพุ่งเข้าที่หน้าผากของไทเลอร์ มันเต็มไปด้วยเหงื่อจากความเจ็บปวด จนเกือบจะเป็นลม ถ้าเป็นเมื่อเดือนที่แล้ว คงไม่มีใครกล้าทำให้ไทเลอร์อับอายด้วยวิธีนี้

ย้อนกลับไปในตอนนั้น ไทเลอร์ เคยเป็นราชามวยที่มีชื่อเสียงของเมืองสแวมป์วิลล์ และใช้ชีวิตอย่างรุ่งโรจน์ แต่แล้วหนึ่งเดือนที่ผ่านมาบนเวทีนั้น เขาได้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง เงิน อำนาจ ความเคารพ และแม้แต่ผู้หญิงของเขาก็ยังทิ้งเขาไป นอกจากนี้ ขาของเขายังถูกใครบางคนหักจนทำให้เขาพิการ

ผู้จัดการที่เขาเชื่อใจที่สุด มีหนี้สิบล้านดอลลาร์จากการพนัน เพื่อต้องการคืนเงินเจ้าหนี้ ผู้จัดการของเขาได้สัญญากับเจ้าหนี้ของเขาว่าไทเลอร์จะแพ้ในการแข่งขันรอบนั้น เจ้าหนี้ของผู้จัดการของเขา ได้วางเดิมพันหนึ่งพันล้านดอลลาร์กับคู่ต่อสู้ของไทเลอร์ และเขาก็ทำเงินได้มากมายหลังจากที่ไทเลอร์แพ้การต่อสู้

เนื่องจากไทเลอร์ได้รับยาที่ทำให้เขาง่วงซึมก่อนการแข่งขันในครั้งนั้น ขาของเขาถูกคู่ต่อสู้หักในขณะที่เขาง่วงซึมอยู่บนสังเวียน

หลังจากการแข่งขันครั้งนั้น ไทเลอร์สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง เขายังได้รับการแก้แค้นจากนักพนันที่เดิมพันให้เขาชนะ เมื่อเขากลายเป็นขอทานที่ไม่น่าดู ก็ไม่มีใครเอื้อมมือเข้าไปช่วยเขาเลย แม้แต่ผู้จัดการก็ปฏิบัติกับเขาเหมือนสุนัขจรจัด