บทที่ 201 ขอยืมแค่สองล้าน

ไทร์ต้องการกระแทกหัวของไคล์กับกำแพง แต่เมื่อเขาคิดขึ้นมาได้ว่าชายคนนี้เป็นอาของวินนี่เฟรดเขาจึงรั้งตัวเองไว้

หลังจากมอบกุญแจรถให้ไคล์แล้ว ไทร์ก็ไปที่โรงอาหารใกล้ ๆ เพื่อซื้อน้ำแร่ให้พวกเขา เมื่อเขากลับมาที่รถ เขาเห็นไคล์กำลังสนทนาทางวิดีโอกับใครบางคน

หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งปรากฏอยู่บนหน้าจอ ไคล์เพิกเฉยต่อความรู้สึกของคนอื่น ๆ ในรถโดยสิ้นเชิงในขณะที่เขาพูดคุยกับเธออย่างตื่นเต้น

“แจ็คคิวลีน เธอเห็นนี่ไหม? นี่คือรถคาดิลแลคคันใหม่ของฉัน มันน่าทึ่งมากใช่ไหม?” เขาถาม

“บราเธอร์ไคล์ มันน่าทึ่งมาก ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณกำลังขับรถราคาแพงแบบนี้” ผู้หญิงคนนั้นพูดพลางหัวเราะ

“หลังจากที่ฉันกลับบ้านในวันพรุ่งนี้ ฉันจะโทรหาเธอและฉันจะพาเธอไปเที่ยวรอบเมืองด้วย” ไคล์กล่าว

“ได้เลยบราเธอร์ไคล์ ฉันไม่เคยนั่งรถราคาแพงแบบนั้นมาตลอดชีวิต ฉันจะรอให้คุณโทรหาฉัน” เธอกล่าว

หลังจากที่พวกเขาจบการสนทนาทางวิดีโอ ไคล์ก็ยิ้มอย่างร่าเริงในขณะที่เขาหันไปมองไทร์ “ฉันขอยืมรถของนายสักสองสามวัน”

“ให้คุณยืมรถเหรอ?” ไทร์ถามพร้อมหัวเราะกับตัวเอง

เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงบนหน้าจอโทรศัพท์ของไคล์ในก่อนหน้านี้เป็นโสเภณี ถ้าหากว่าไทร์ให้ไคล์ยืมรถ เขาอาจจะต้องทิ้งรถไปทันทีที่ได้รถคืน เพราะเขาสามารถจินตนาการถึงสิ่งที่น่าขยะแขยงที่ไคล์อาจจะทำในนั้น

แต่ไทร์ก็ปฏิเสธคำขอ ไม่ใช่เพราะว่าเขาชอบรถคันนี้มาก แต่เขารู้สึกว่าไคล์เป็นคนที่น่าขยะแขยง

“บังเอิญว่าฉันค่อนข้างจะยุ่งในช่วงนี้ ดังนั้นฉันจึงจำเป็นต้องใช้รถ” ไทร์ปฏิเสธอย่างสุภาพ

แซนดร้า ลูอิสซึ่งนั่งอยู่ด้านหลังก็อารมณ์เสียในทันที “นายเป็นขอทานที่อยู่แต่บ้านทั้งวัน อย่างนายเหรอที่จะยุ่ง? และที่สำคัญ นายก็ไม่ได้เป็นคนซื้อรถคันนี้ ถ้านายไม่ยอมให้ไคล์ยืม ฉันจะบอกเฮเลนและวินนี่เฟรดเกี่ยวกับเรื่องนี้”

ขณะที่เธอพูด เธอหันกลับมามองพอลซึ่งนั่งอยู่แถวสุดท้าย “พอล ดูหลานเขยของคุณสิ เขาเป็นคนไร้หัวใจ เขายังมีข้อแก้ตัวที่จะปฏิเสธที่จะให้ลุงยืมรถของเขา คุณเป็นตาของเขา นั่นคือเหตุผลที่คุณควรจะสั่งสอนลูกสาวของคุณ เธออบรมลูกเขยของเธอมายังไง”

พอลสูดลมหายใจก่อนมองออกไปนอกหน้าต่าง

ไคล์ไม่เคยได้ขับรถราคาแพงแบบนี้มาก่อน เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปตัวเองบนที่นั่งคนขับกว่าสิบภาพ หลังจากนั้น เขาก็เป็นคนขับรถและมุ่งหน้าไปยังภูเขาลูนาร์

ตลอดการเดินทางประมาณสิบกิโลเมตร ไคล์ขับรถเปลี่ยนเลนโดยไม่ให้สัญญาณไฟ วิ่งฝ่าไฟแดง ขับบนช่องจราจรฉุกเฉินและฝ่าฝืนกฎจราจรทุกข้อ

เมื่อพวกเขามาถึงใกล้กับเขตการปกครองของบนภูเขาลูนาร์ เขาหักเลี้ยวเร็วเกินไปจึงทำให้รถขูดกับสิ่งกีดขวางข้างถนน

อย่างไรก็ตาม ไคล์ก็ยังไม่ยอมหยุด เขาขับรถต่อไปจนกระทั่งพวกเขามาถึงยังที่จอดรถของคฤหาสน์ของไทร์บนภูเขาลูน่าร์ หลังจากที่กลุ่มคนลงจากรถ พวกเขาก็สังเกตเห็นว่ารถมีรอยขีดข่วนขนาดใหญ่อยู่ตรงประตูรถคาดิลแลคบานหนึ่ง

ฮอลลี่ โคล ที่นิ่งเงียบมาโดยตลอดก็พูดขึ้นมาอย่างโกรธเคือง “ไคล์ โคล ขับรถระวังให้มากกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ? ดูสิ่งที่นายทำสิ รอยสีหลุดออกมาหมดแล้ว”