บทที่ 202 ที่สุดของความไร้ยางอาย

“สอง…สองล้าน?”

แซนดร้าตกใจกับจำนวนตัวเลขนั้น และฟิลิปส์ โคล ที่ยืนอยู่ข้างเธอก็ต้องตะลึงเช่นกัน

ลูกชายของพวกเขามีผิวที่หนามากที่คาดหวังเงินจำนวนนั้น เงินจำนวนสองล้านนี้ เป็นจำนวนเงินที่ครอบครัวของพวกเขาไม่เคยได้สัมผัสมันมาก่อนเลยในชีวิตนี้

“ไคล์ นายกำลังล้อเล่นใช่ไหม?” แซนดร้าพูด

“คุณแม่ ฉันจะล้อเล่นทำไม? ฉันพูดจริง ๆ” ไคล์พูดพร้อมกับหัวเราะ “คุณไม่ได้ยินสิ่งที่ไทร์ ซัมเมอร์พูดเหรอ? รถยนต์คันนี้มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านเหรียญ แล้วดูคฤหาสน์นี้สิ ฉันแน่ใจว่ามันต้องมีค่าใช้จ่ายมากกว่าสามสิบล้านดอลลาร์ วินนี่เฟรดร่ำรวยมากในช่วงสองปีที่ผ่านมา เงินแค่สองล้านคงไม่มีความหมายมากสำหรับเธอ ไม่ต้องกังวลคุณแม่ เราจะไปคุยกับเธอ ฉันแน่ใจว่าพวกเขาจะยินดีให้เรายืมเงิน” ไคล์กล่าว

"ก็ได้ นายจะเป็นคนบอกพวกเขา” แซนดร้าพูดในขณะที่เธอสะกิดฟิลิปส์ โคลด้วยข้อศอกของเธอ และทั้งสามคนก็เข้าไปในคฤหาสน์ด้วยท่าทางไม่ค่อยเต็มใจ

เมื่อพวกเขาเข้าไปข้างใน พวกเขาก็ต้องตกตะลึงกับความหรูหราภายในคฤหาสน์

อันที่จริง พวกเขาเริ่มคิดว่าพวกเขาควรขอเงินมากกว่าสองล้านดอลลาร์จากครอบครัวของเฮเลน โคล

แม้ว่าเฮเลนและครอบครัวของเธอ จะไม่เคยชอบครอบครัวของแซนดร้านัก แต่พวกเขาก็เป็นคนใจดี ดังนั้น พวกเขาจึงมักเลือกที่จะไม่โต้เถียงกับครอบครัวของแซนดร้า

ไม่นานหลังจากนั้น ทั้งสองครอบครัวก็เริ่มรับประทานอาหารร่วมกัน เฮเลนและวินนี่เฟรดเตรียมอาหารไว้เต็มโต๊ะสำหรับครอบครัวของแซนดร้า พวกเขาเสิร์ฟอาหารเช่นเดียวกันกับโรงแรมระดับห้าดาว เช่นเดียวกับที่ป้าของไทร์พูด งานเลี้ยงต้อนรับบ้านใหม่นั้นจะต้องจัดที่บ้านจึงจะเหมาะสม

ในระหว่างมื้ออาหาร แซนดร้าเริ่มมองฟิลิปส์ เขารู้ว่าเธอกำลังพูดเป็นนัยและในที่สุดเขาก็วางตะเกียบลง

“วินนี่เฟรด ให้ฉันดื่มกับเธอ เธอกลายเป็นคนที่มีความสามารถไปแล้ว เธอไม่เพียงแต่จัดตั้งบริษัทของเธอเองแต่เธอยังซื้อคฤหาสน์หรูเช่นนี้ได้ ฉันแน่ใจว่าเธอต้องมีรายได้ค่อนข้างมากในปีนี้” ฟิลิปส์ยกแก้วขึ้นเพื่อดื่มให้กับวินนี่เฟรด

“คุณตาฟิลิปส์ คุณพูดเกินไป ฉันไม่ได้มีรายรับมากมายอย่างที่คุณคิด” วินนี่เฟรดพูดอย่างรวดเร็วและลุกขึ้นยืน

“ฮ่า ฮ่า เธอไม่จำเป็นต้องปิดบังฉันหรอก” ฟิลิปส์กล่าว

“ลุงของเธอรู้หมดแล้ว รถของเธอและคฤหาสน์แห่งนี้ ต้องมีราคารวมกันอย่างน้อยหลายสิบล้านใช่ไหม?” แซนดร้าพูดด้วยน้ำเสียงแปลก ๆ “วินนี่เฟรด ลุงไคล์ดีกับเธอเมื่อตอนเธอยังเป็นเด็กไม่ใช่เหรอ? เธอเป็นหลานสาวคนโปรดของเขาเลยนะ” เธอกล่าวเสริม

วินนี่เฟรดเริ่มงุนงง แซนดร้าพยายามจะพูดอะไร ไคล์ เป็นแค่ญาติห่าง ๆ ของเธอด้วยซ้ำ แซนดร้ากำลังทำให้ดูเหมือนว่าเขาใกล้ชิดกับวินนี่เฟรดมากกว่าลุงแท้ ๆ ของเธอได้ยังไง

นอกจากนี้ วินนี่เฟรดยังจำได้ว่าเธอไม่แทบจะไม่มีช่วงเวลากับไคล์เลย

“เมื่อเร็ว ๆ นี้ ลุงของเธอเห็นโอกาสในการลงทุนในเมืองคาห์นและต้องการใช้เงินอย่างเร่งด่วน วินนี่เฟรด เธอจะช่วยให้ลุงของเธอยืมเงินหน่อยได้ไหม?” แซนดร้าพูด

'ให้เขายืมเงิน...' วินนี่เฟรดคิดกับตัวเอง

ทันทีที่แซนดร้าพูด พอล โคลและฮอลลี่ โคลก็ประหลาดใจพอ ๆ กับวินนี่เฟรด

ฮอลลี่ โคล ซึ่งเป็นคนพูดตรงไปตรงมามาตลอดกล่าวทันทีว่า “ไม่น่าแปลกใจที่พวกคุณอยากมาที่นี่ คุณมาที่นี่เพื่อขอยืมเงินใช่ไหม?”

แซนดร้าดูไม่พอใจในขณะที่เธอจ้องไปที่ฮอลลี่ “ฮอลลี่ โคล เธอกำลังพูดอะไร? ฉันกำลังขอให้วินนี่เฟรดให้เรายืมเงินแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ?”

“อ่อ ถ้าหากว่าไคล์ โคลลงทุนสำเร็จ แม่ของเขาก็จะถูกยกละดับเช่นกัน” ฮอลลี่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

ตุ๊บ!

จู่ ๆ แซนดร้าก็โกรธจัดและตบมือของเธอลงบนโต๊ะ “ฮอลลี่ โคล เธอหมายความว่ายังไง? ไคล์ไปทำอะไรให้เธอ เธอถึงต้องพูดหยาบคายเช่นนี้”