บทที่ 67 ตระกูลโคล

ในเมืองริเวอร์วิลล์ ตระกูลคอลลินส์ได้รับการพิจารณาให้เป็นหนึ่งในตระกูลที่ได้รับความนับถือมากที่สุด

ในขณะเดียวกัน วิลเลียม คอลลินส์ ซึ่งเป็นหัวหน้าตระกูลคอลลินส์ ก็มีความหยิ่งผยองอย่างแน่นอน

คนธรรมดาอย่าง แคลร์ โจนส์ และ เบนจามิน โกลด์ฟิลด์ ไม่กล้าต่อต้านตระกูลคอลลินส์ และตอนนี้เนื่องจากคำวิงวอนของพวกเขาไม่ได้ผล พวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเป็นสิ่งที่เจ็บปวดแต่ต้องยอมรับเท่านั้น ในที่สุด ในสภาพที่ถูกเหยียบย่ำ ทั้งสองออกจากร้านขายเครื่องประดับพร้อมกับเครื่องประดับหยกกองใหญ่อยู่ในมือ

ทันทีที่พวกเขาเดินออกจากประตู เบนจามิน โกลด์ฟิลด์ ก็เตะ แคลร์ โจนส์ ทำให้เธอล้มลง “นังสารเลว เธอเสียเงินของฉันไปหมดแล้ว หย่ากันเถอะ”

ท่ามกลางในร้าน วิลเลียม คอลลินส์ เปลี่ยนการแสดงออกทางสีหน้าเย่อหยิ่งของเขาในขณะที่เขาหันไปยิ้มให้ ไทร์ ซัมเมอร์ และ วินนี่เฟรด ซี “บราเธอร์ไทร์และพี่สะใภ้ของฉัน มันหายากมากที่พวกคุณจะมาเยี่ยมเมืองริเวอร์วิลล์ ทำไมฉันจะไม่แสดงเป็นเจ้าภาพต้อนรับและพาพวกคุณไปดูรอบ ๆ ได้กันล่ะ?”

วินนี่เฟรด ซี ยังคงสับสนกับทัศนคติในการเยินยอของ วิลเลี่ยม คอลลินส์ อยู่ พวกเขาเคยเดทกันเพียงครั้งเดียว นอกจากนี้ เธอยังสับสนพอ ๆ กันกับปฏิกิริยาของ วิลเลียม คอลลินส์ ในครั้งสุดท้ายที่พวกเขาพบกัน

ดังนั้นทัศนคติของเขาในวันนี้จึงทำให้เธอยิ่งงงขึ้นไปอีก เพื่อนคนนี้เป็นหัวหน้าครอบครัวคอลลินส์ ทำไมเขาต้องใจดีกับพวกเราด้วยนะ? อันที่จริงเขาดูถ่อมตัวเกินไป “ไม่จำเป็นหรอก” ไทร์ ซัมเมอร์ ส่ายหัวก่อนจะชี้ไปที่กองเครื่องประดับหยก “เอาของพวกนี้กลับไปไว้ที่เดิมได้เลย”

“ไม่มีทาง ฉันไม่สามารถอ้างสิทธิ์บางสิ่งที่มอบให้ได้แล้วจะถูกเปลี่ยนแปลงไป”

“ในเมื่อพี่สะใภ้ของฉันชอบพวกนี้ โปรดเอาพวกนี้กลับไปด้วย อย่าดูอายกับบราเธอร์คอลลินส์ของนายแบบนี้ พวกเราตระกูลคอลลินส์อาจขาดสิ่งอื่น ๆ แต่ไม่ใช่จะขาดเรื่องหยกเหล่านี้”

วิลเลียม คอลลินส์ เป็นผู้ต่อรองที่มีชั้นเชิงที่ยอดเยี่ยม มันอธิบายได้ว่าทำไมเขาถึงกลายเป็นนักธุรกิจ อันที่จริงเขามีพรสวรรค์โดยธรรมชาติในการทำให้ดูเหมือนว่าเขาคุ้นเคยอย่างใกล้ชิดกับบุคคลอื่น เขาเรียกตัวเองว่าบราเธอร์คอลลินส์ต่อหน้า ไทร์ ซัมเมอร์ อยู่ “ฉันบอกแล้วไงว่าให้พวกหยกเหล่านี้กลับไปในที่ของมันซะ” เสียงของ ไทร์ ซัมเมอร์ เปลี่ยนไปอย่างลึกซึ้ง

เรื่องนี้รู้สึกเหมือนเป็นเรื่องตลกสำหรับ ไทร์ ซัมเมอร์ เนื่องจากครั้งหนึ่งเขาเคยปฏิเสธจี้หัวใจนางฟ้าของ เจด ลอเรล ซึ่งมีมูลค่าถึง 80 ล้านดอลลาร์ เขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะรับเครื่องประดับหยกซึ่งมีราคาเพียงล้านเหรียญ

หลังจากสังเกตปฏิกิริยาของ ไทร์ ซัมเมอร์ แล้ว วิลเลียม คอลลินส์ ก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสั่งให้พนักงานไปเอาเครื่องประดับหยกกลับคืนมา

ในท้ายที่สุด ไทร์ ซัมเมอร์ และ วินนี่เฟรด ซี ได้เลือกสร้อยคอและกำไลสองสามเส้นแล้วซื้อโดยใช้บัตรเครดิตก่อนออกจากร้านขายเครื่องประดับ

สำหรับคำเชิญที่อบอุ่นของ วิลเลียม คอลลินส์ ไทร์ ซัมเมอร์ ยังคงปฏิเสธข้อเสนอโดยเป็นธรรมชาติของเขา

ต่อมา ไทร์ ซัมเมอร์ และ วินนี่เฟรด ซี มาถึงลานบ้านที่ค่อนข้างเก่าของครอบครัวโคล เมื่อเปรียบเทียบกับตระกูลซีแล้ว ครอบครัวโคลมีสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยที่ดีกว่า แม้ว่าผู้ชายในตระกูลโคลจะไม่ชอบ เจคอบ ซี และ ไทร์ ซัมเมอร์ ซึ่งทั้งคู่ถูกเข้าใจว่าเป็นคนขี้ขลาด แต่พวกเขาก็ค่อนข้างใจดีกับ วินนี่เฟรด ซี และ แบลร์ ซี

เมื่อ ไทร์ ซัมเมอร์ และ วินนี่เฟรด ซี เข้าไปในลานบ้านของครอบครัวโคล คริสติน คนที่เป็นคุณยายของ วินนี่เฟรด ซี นั่งอยู่ที่ลานบ้านขณะพูดคุยกับผู้คนรอบตัวเธอ ในขณะเดียวกัน เจคอบ ซี กำลังเล่นกับ แบลร์ ซี อยู่ที่ลานบ้าน เมื่อคุณยายคริสตินเห็นทั้งสองเดินเข้ามา เธอก็ทักทายพวกเขาทันที

หลังจากที่ วินิเฟร็ด ซี มอบของขวัญที่เธอเตรียมไว้ให้คุณยายคริสติน เธอแนะนำ ไทร์ ซัมเมอร์ ให้รู้จักกับคุณยายคริสติน คุณยายคริสตินศึกษาเขาโดยมอง ไทร์ ซัมเมอร์ อย่างเงียบ ๆ ก่อนที่จะเชิญเขาเข้าไปข้างในและขอให้เขาทำตัวเหมือนอยู่บ้าน

ตอนนั้นเอง คุณตาพอลและลุงเบรนท์ของ วินนี่เฟรด ซี ดูเหมือนจะคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่น

เบรนท์ โคล ขอให้ สตีเฟน โคล เข้าร่วมการพูดคุยกัน “เมื่อนายได้ไปรับ ไทร์ ซัมเมอร์ นายบอกว่านายจะทำการทดสอบกับเขา มันเป็นยังไงบ้าง?” “อย่าแม้แต่จะพูดถึงมันเลย” สตีเฟน โคลส่ายหัวอย่างต่อเนื่องอย่างไม่มีความสุข “ผู้ชายคนนั้น ไทร์ ซัมเมอร์ ขี้ขลาดมากกว่าลุงเขยของผมเสียอีก ผมแกล้งล้วงกระเป๋านิดหน่อยที่ท่าเรือเพื่อไปรับเขา ใครจะรู้ว่าคนคนนั้นจะหนีไปก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มขึ้น! “มันเหมือนเป็นซากของสุนัขอึ อึที่ไร้ประโยชน์นี้ไม่สามารถดูแลภรรยาและลูก ๆ ของเขาเองได้ เขาขี้ขลาดเกินไป”