ตอนที่ 11 หนึ่งมื้อเพื่อ 28 ล้าน

“คืนนี้ไปเกียรติสวัสดิ์กับผมนะ คุณปู่อยากเจอคุณ”

ไอรินจ้องมองกองคำสั่งซื้อที่ถูกยกเลิกในมือของเธอ ตอนแรกเธอรู้สึกหงุดหงิดมากอยู่แล้ว แต่พอได้ยินเสียงของชานนท์ก็ยิ่งเติมเชื้อไฟให้ความโกรธโหมกระพือมากขึ้น เธอจึงพูดอย่างเฉยเมยว่า "ฉันไม่อยู่ในฐานะที่จะไปเยี่ยมเยียนคฤหาสน์เกียรติสวัสดิ์หรอกค่ะ"

ที่ปลายสายอีกด้าน ชานนท์เงียบไปสองสามวินาทีก่อนจะออกคำสั่งว่า "เรายังไม่หย่ากัน คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจว่าจะไปหรือไม่"

ด้วยเหตุผลบางประการ ชานนท์ได้รับการเลี้ยงดูจากปู่ขจรและย่าลออและรับฟังทุกสิ่งที่พวกเขาพูด เขาจึงไม่คัดค้านเมื่อปู่ย่าต้องการให้เขาแต่งงานกับไอริน ในช่วงสามปีของการแต่งงานลับๆ ระหว่างเขากับไอริน ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับภาระหน้าที่ของสามีและภรรยา นอกเหนือจากการมีเพศสัมพันธ์ทุกเดือนแล้วก็คือการแวะเวียนไปที่คฤหาสน์เกียรติสวัสดิ์เป็นประจำเพื่อแสดงให้ขจรและลออเห็นว่าพวกเขามีความสุขเพียงใดในฐานะเครื่องย้ำเตือนให้มั่นใจ

ใครก็ตามที่ทำให้คู่สามีภรรยาสูงวัยสองคนนี้เศร้าหมองถือเป็นศัตรูของชานนท์

หากการโทรนี้เกิดขึ้นในเวลาอื่น เธอคงคิดว่าเขาเอาแต่ใจตัวเองและกำลังเรียกร้องอีกครั้ง แต่เมื่อบริษัทของเธอตกอยู่ในภาวะวิกฤติ เขากลับโทรมาขู่ให้เธอไปที่คฤหาสน์เกียรติสวัสดิ์กับเขา

เธออดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างเหยียดหยันออกมาความรักและความทุ่มเทตลอดสามปีของฉันไร้ค่าสิ้นดี ไม่มีเศษความรักชิ้นใดที่แตะต้องถูกหัวใจของชานนท์ได้เลย เพื่อจิตรีแล้ว เขาก็เต็มใจที่จะกำจัดฉันทิ้งไปให้สิ้นซาก

แล้วเธอก็หายใจเข้าลึก ๆ และตรงเข้าประเด็น “คุณจะแก้ไขวิกฤติที่สตูดิโอให้ฉันไหม ถ้าฉันแวะไปคฤหาสน์เกียรติสวัสดิ์กับคุณ”

ชานนท์ตอบตกลงโดยไม่ต้องคิดซ้ำสอง “ได้ ผมจะไปรับคุณคืนนี้” หลังจากที่วางสาย อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นกว่าที่จินตนาการเอาไว้ ริมฝีปากบางหยักโค้งขึ้นโดยไม่ตั้งใจ

เขาไม่ค่อยติดต่อไปหาไอรินก่อนและมักจะขอให้ผู้ช่วยติดต่อเธอทุกครั้งที่ขจรต้องการให้เขาไปเยี่ยมพร้อมกับเธอ อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้เขาตัดสินใจโทรหาเป็นการส่วนตัวเพราะเมื่อเร็วๆ นี้เธอดูอารมณ์เสียใช่ย่อย ดังนั้นในความเห็นของเขา การโทรหาครั้งนี้น่าจะเป็นทางออกที่ดีสำหรับเธอ

…

ชานนท์กดต่อสายภายในและออกคำสั่งอย่างไร้อารมณ์ "ไปค้นมาว่า ไอด้าแฟชั่นเจอปัญหาอะไร ไม่ต้องรายงานอะไรให้ฉัน แค่ไปจัดการให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้เลย"

ก่อนหมดวัน ออร์เดอร์ที่ถูกยกเลิกมากกว่าครึ่งหนึ่งของไอด้าแฟชั่นก็ได้รับการกู้คืนสำเร็จ ในขณะที่ลินดายังคงกังวลเรื่องเงิน 2.8 ล้านที่พวกเขาเป็นหนี้โรงงาน ลูกค้าที่ยกเลิกคำสั่งซื้อก็ย้อนกลับมาหาเธอเรียบร้อย พวกเขาตกลงที่จะขึ้นราคาเพื่อชดเชยความเสียหายของสตูดิโอ บางคนถึงกับโอนเงินงวดสุดท้ายโดยตรงโดยไม่รอให้แจ้งเตือน