ตอนที่ 13 ฉันไม่ชอบกินข้าวบนเตียง

หลังจากที่ไอรินอาบน้ำอาบท่าเสร็จ เธอก็วางผ้าห่มบนโซฟาและซุกตัวลงนอนตอนที่ได้ยินเสียงเคาะประตู เธอสะดุ้งลุกขึ้นนั่งตัวตรงพร้อมกับกระซิบอย่างไวว่องกับชานนท์ซึ่งอยู่บนเตียงว่า "คุณได้ล็อคประตูหรือเปล่า"

ชานนท์หรี่ตามองเธอแล้วถามเสียงดังว่า "มีอะไร"

“คุณชานนท์ เดือนเองค่ะ” ดวงเดือนกล่าวตอบ “คุณนายลออเตรียมพุดดิ้งไว้ก่อนหน้านี้และอยากให้คุณลองชิมดู ถ้าคุณยังตื่นอยู่ฉันขอเข้าไปนะคะ”

ลูกบิดหมุนและเปิดพร้อมเสียงกริ๊ก

ไอรินกระโดดลุกขึ้นจากโซฟาแล้วยัดผ้าห่มไว้ใต้เตียงขณะที่ดวงเดือนกำลังเดินผ่านทางเดินเข้าไปในบริเวณห้องนอน หลังจากนั้นเธอก็เลิกผ้าห่มของชานนท์แล้วไหลเข้าไปรวดเร็วอย่างกับปลา ตอนที่ผลุบเข้าไปก็กระแทกโดนหน้าอกของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ ทั้งคู่ร้องครวญครางทันที

เสียงนั้นฟังดูเหมือนเสียงเปี่ยมเสน่หาในยามค่ำคืน และดวงเดือนก็หยุดชะงักกะทันหันระหว่างที่กำลังเดินเข้ามา จากนั้นเธอก็ถามสั้นๆ ว่า "คุณชานนท์ คุณไอริน...ขออนุญาตเข้าไปได้ไหมคะ"

ชานนท์กัดฟันแน่นกรอดพลางเหลือบมองไปยังศีรษะที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่ม ความมืดมนที่ไม่สามารถหยั่งถึงได้เข้าปกคลุมดวงตาของเขา "เข้ามาได้"

ไอรินเล่นละครไปตามเขาและโผล่ออกมาจากผ้าห่ม หลังจากจัดผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงแล้ว เธอก็ทักทายดวงเดือนด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะ ป้าเดือน”

เธอกำลังจะลุกจากเตียงอยู่แล้วแต่ดวงเดือนรีบหยุดเธอไว้ก่อน “ไม่ต้องลุกหรอกค่ะ ป้าจะเอาไปเสิร์ฟถึงที่เลย แล้วจะกลับมาเก็บตอนทานเสร็จนะคะ”

ขณะที่ไอรินแวบมองไปที่ผ้าห่มใต้เตียงที่ยังแลบออกมา เธอมั่นใจว่าดวงเดือนจะต้องรู้แน่ว่าเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอเดินมาตรงนี้ เธอจึงตัดสินใจอย่างรวดเร็วโดยบีบชานนท์แรงๆ ใต้ผ้าห่ม

เธอไม่รู้ว่าตัวเองไปบีบส่วนไหน แต่มันแข็งและทำให้นิ้วของเธอเจ็บเล็กน้อย ใบหน้าไร้อารมณ์ของชานนท์เหยเกไปชั่วขณะที่เขากลายเป็นผู้รับเคราะห์ของเธอ เลือดสูบฉีดพลุ่งพล่านไปทั่วใบหน้าของเขา เขารีบดีดตัวขึ้นนั่งบนเตียงและยื่นมือไปให้ดวงเดือน "ส่งมาให้ผม"

ดวงเดือนส่งถาดให้เขาตามคำสั่ง “โอเคค่ะ งั้นคุณชานนท์ก็ป้อนเธอด้วยนะคะ”

มือของชานนท์แข็งเกร็งไปชั่ววินาทีหนึ่ง ริมฝีปากบางฉีกยิ้ม จากนั้นเขาก็วางถาดลงบนโต๊ะข้างเตียงฝั่งตัวเองอย่างช่ำชอง หยิบชามขึ้นมา ใช้ช้อนตักพุดดิ้งแล้วยื่นไปตรงริมฝีปากของไอริน

เมื่อมาถึงจุดนี้ ไอรินก็ทั้งสับสนและพูดไม่ออก บอกตามตรง เธอไม่รู้ว่าชานนท์คาดหวังให้เธอทำอะไรจึงมองตาเขานิ่ง ชายหนุ่มเลิกคิ้ว เบนสายตาจากใบหน้าของเธอไปที่ช้อน บอกเป็นนัยว่าจะไม่ยอมมันไป