ตอนที่ 14 มีเพียงความคิดเดียวในใจเธอตอนนี้

ด้านในห้องขณะเดียวกันนั้น ไอรินกลิ้งตัวลงจากเตียงทันทีที่ดวงเดือนจากไป โชคร้ายที่ชานนท์กดเธอลงบนเตียงก่อนที่เธอจะหนีจากเงื้อมมือของเขาได้สำเร็จ

เธอใช้มือผลักเขาออกไปโดยสัญชาตญาณ จึงสามารถสร้างระยะห่างระหว่างพวกเขาได้บ้าง“เธอไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องแสดงแล้วค่ะ”

แต่กระนั้นเขากลับทำเพียงจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง เสียงของเขาแหบห้าวขณะที่ถามว่า "มาจับผมอย่างนั้น คุณก็ต้องการไม่ใช่เหรอ"

ไอรินที่สับสนและพูดไม่ออกร้องลั่นด้วยความตกใจ "ฉันแค่เตือนคุณว่าอย่าปล่อยให้ป้าเดือนมาข้างเตียงฉัน! คุณเป็นคนติดเซ็กส์หรือไง ทำไมถึงโยงทุกอย่างไปเรื่องอย่างนั้นหมดเลยคะ!"

เขาเพิกเฉยต่อคำเธอพลางระงับความปรารถนาของตนเองเอาไว้ เขาจับมือเธอเลื่อนลงไปจนกระทั่งไปนิ่งค้างอยู่ตรงจุดหนึ่ง

ถึงจุดนี้ เธอมีความต้องการแรงกล้าที่จะตัดมือตัวเองออกจากร่างกายไปเลย แน่นอนว่าคงเป็นเรื่องยากที่จะมีชีวิตอยู่โดยปราศจากมือ แต่เธอก็จะทำให้ได้ หญิงสาวพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา ใบหน้าของเธอแดงก่ำ "คุณกำลังทำอะไร?!"

เขาตอบด้วยการออกเสียงแต่ละคำช้าๆ แต่หนักแน่น “ช่วยเตือนความจำผมอีกรอบที คุณจับผมก่อนหน้านี้หรือเปล่า”

เมื่อครู่นี้ที่เธอไปจับเขาอย่างแรงนั้น เธอไม่ได้เล็งเป้าที่ควรจับให้ถูกจุด บวกกับมือที่ป่ายปัดไปจับเขาไว้ด้วยความตื่นตระหนก มันทำเขาเจ็บมากจนต้องนึกสงสัยว่า เธออยากให้เขาเป็นหมันจนตระกูลสูญสิ้นไปพร้อมกับเขาในวันนี้เลยหรือเปล่า

ในที่สุดไอรินก็เข้าใจความนัยที่เขากำลังสื่อ ใบหน้าของเธอแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ แต่เธอก็ตอบโต้อย่างดื้อรั้น "ก็ได้ ปล่อยฉันสิคะ ฉันต้องไปล้างมือ"

ดวงตาของชานนท์มืดครึ้มลง “คุณรู้สึกรังเกียจเพราะใช้มือมาโดนผม?”

เธอตอบอย่างจริงจังว่า “คุณควรรู้ว่าสิ่งที่ฉันกำลังหลีกเลี่ยงอาจไม่ใช่เรื่องมือนี่…”

แต่เป็นคนล่ะสิ เธอรังเกียจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ อารมณ์ดีก่อนหน้านี้ของชานนท์หายไปทันควันเมื่อเขาคิดเช่นนี้

ร่องรอยหมองหม่นในดวงตาของเขาค่อยๆ จางหายไประหว่างที่มองดูเธอครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันหลังกลับและลุกออกจากเตียง “คุณนอนบนเตียงก็ได้”

พูดจบชายหนุ่มก็เดินออกจากห้องทันที

ไอรินไม่สนใจว่าเขาจะไปที่ไหน ในเมื่อเขาอนุญาตให้เธอนอนบนเตียงแล้ว เธอก็จะทำตามคำกล่าวนั้น

อาจเป็นเพราะการเปลี่ยนสถานที่อย่างกะทันหันเธอจึงหลับไม่ลงแม้จะเหนื่อยล้าเต็มทน เธอพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง พยายามข่มตาให้หลับ ที่แย่กว่านั้นคือเธอรู้สึกร้อนรุ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งไม่ได้ช่วยบรรเทาสภาพที่อึดอัดอยู่แล้วของเธอให้ทุเลาลงแต่อย่างใด

เพิ่งจะเดือนมีนาคมเอง แต่ทำไมรู้สึกร้อนชื้นขนาดนี้นะ

ไอรินปลดกระดุมชุดนอนออกไปสองเม็ดอย่างกระวนกระวายใจ แต่อุณหภูมิร่างกายก็ยังสูงเช่นเดิม และด้วยเหตุผลบางอย่าง ในหัวของเธอเอาแต่นึกถึงมือของชานนท์ที่ถือช้อนตอนป้อนพุดดิ้งให้เธอก่อนหน้านี้

มองแวบเดียวก็บอกได้ทันทีว่าแขนยาวขาวเนียนของเขาแข็งแกร่งพอตัว

เดี๋ยวก่อน ทำไมฉันถึงมาคิดถึงเขาในเวลาแบบนี้เนี่ย! เธอรู้สึกรำคาญตัวเองที่ไปหลงเสน่ห์รูปลักษณ์ของเขาอย่างง่ายดาย ในที่สุดอารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นเมื่อเตะผ้าห่มออกไปด้วยความเดือดดาล

ขณะที่เธอหลับใหลไปได้ในที่สุด มีคนเปิดประตูและก้าวเข้ามาในห้อง

ชานนท์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นคนที่นอนบนเตียง

ในห้องนอนที่มีแสงสลัวราง แสงจันทร์ถูกกรองด้วยผ้าม่านหรูหราผืนหนา เหลือเพียงแสงอ่อนจางตกกระทบลงบนเอวเพรียวบางของเธอ

นั่นคือจุดที่เขาชอบสัมผัสมากที่สุดเมื่อพวกเขาอยู่ใกล้ชิดกัน มือทั้งสองของเขาสามารถโอบรอบมันได้อย่างง่ายดาย

ร่องรอยเจ้าเล่ห์สะท้อนแวววาวในดวงตาของชานนท์ เขาบอกให้เธอนอนบนเตียง แต่เขาไม่ได้พูดสักคำว่าตนเองจะไปนอนที่โซฟา

ดังนั้นเขาจึงสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มบริเวณอีกด้านหนึ่งของเตียง ขณะที่กำลังจะหลับตา มือที่อบอุ่น นุ่มนวล เรียวยาวและขาวเนียนคู่หนึ่งก็เคลื่อนมาลูบไล้หน้าอกของเขา