ตอนที่ 2 ทำไมไม่เอาสักสองสามร้อยล้าน

น้ำเสียงไอรินมีความเด็ดขาดชัดเจน นัยน์ตาเปี่ยมด้วยความแน่วแน่ แต่หลังจากเธอเอ่ยคำนั้นออกไปแล้วเสียงโทรศัพท์ชานนท์ก็ดังขึ้น เขารีบหยิบโทรศัพท์ออกมาดูว่าใครโทรมาก่อนจะขมวดคิ้วนิ่วหน้าและกดรับสาย “เกิดอะไรขึ้น”

หญิงสาวไม่ได้ยินว่าคนจากปลายสายพูดอะไร แต่เขาตอบไปว่า “จะไปเดี๋ยวนี้” จากนั้นก็ออกจากห้องนอนโดยไม่ชำเลืองตามองไอรินแม้แต่น้อย

หญิงสาวแค่นลมออกจากปาก แต่ไม่ได้พูดอะไรก่อนจะตัดสินใจไม่นอนต่อแล้ว จากนั้นเธอก็เก็บข้าวเก็บของ พรินต์ใบหย่าออกมาลงลายมือชื่ออย่างรวดเร็ว แล้วก็เอาไปวางไว้ที่โต๊ะกาแฟในห้องนั่งเล่นรวมกับบัตรสองสามใบ จากนั้นก็ออกจากบ้านอันเป็นเรือนหอ

ลินดายืนไขว้ขาเอนพิงกระโปรงรถด้วยท่าทีสบายๆ แล้วก็ยืดตัวขึ้น ดวงตาหญิงสาวถลนเมื่อเห็นไอรินออกมาพร้อมกับกระเป๋าเล็กเพียงใบหนึ่ง “จริงป้ะเนี่ย เธอมีของแค่นี้เนี่ยนะ”

ไอรินเอากระเป๋าใส่ท้ายรถอย่างคล่องแคล่วแล้วขึ้นไปนั่งเบาะข้างคนขับ “ที่เหลือเป็นของไม่สำคัญ อย่างน้อยฉันก็เป็นอิสระแล้ว” หญิงสาวประกาศ ทำทีเป็นผ่อนคลายสบายใจ

“เธอหย่ากับเขาแล้วจริงๆ เหรอ”

ลินดายังคงแคลงใจ แต่ไอรินยักไหล่ไม่ยี่หระ “ฉันพอแล้วกับความรัก ตอนนี้ฉันขอออกไปใช้ชีวิตตามใจตัวเอง”

ลินดาไม่ได้ถามอะไรไอรินอีก แต่เธอหมุนพวงมาลัยแล้วสบถออกมา “ให้ตายสิ ชานนท์สวัสดิ์เกียรติรวยล้นฟ้าขนาดนั้น อย่างน้อยตอนหย่าเธอก็น่าจะแบ่งสินทรัพย์มาสักสองสามร้อยล้าน”

ไอรินบุ้ยปากอย่างไม่ใส่ใจ “ก่อนแต่งงานบริษัทเขาคือสินทรัพย์ของเขา แต่ฉันก็ไม่รู้สึกอยากได้”

ว่ากันตามจริงชานนท์เป็นคนใจกว้างเรื่องเงินมาก หากทรัพย์สินของพวกเขามีการแบ่งตามกฎหมายอย่างเข้มงวดแล้วละก็ เธอจะได้มากกว่าสองสามร้อยล้านเสียอีก ทว่าเธอไม่ได้อยากได้เงินจากเขาตั้งแต่แรกแล้ว

ในขณะเดียวกันลินดาก็รีบเปลี่ยนเรื่องทันทีที่อีกฝ่ายเงียบไป “เธอหย่ากับเขาก็ดีแล้ว ที่สตูดิโอเรามีออร์เดอร์เข้ามาเยอะมาก หลังฉันแทบหักเพราะต้องก้มขอโทษลูกค้าที่ส่งช้า เธอมาได้เวลาพอดีเป๊ะ ไม่งั้นก็คงไม่แฟร์ถ้าฉันต้องทำงานหลังขดหลังแข็งอยู่คนเดียว! มันถึงขั้นที่คนอื่นคิดว่าฉันเป็นเจ้าของสตูดิโอคนเดียวแล้วนะ”

ไอรินร่วมมือกับลินดาทำสตูดิโอแฟชั่นของตัวเองขึ้นมาแล้วตั้งชื่อสตูดิโอว่า ‘ไอด้าแฟชั่น’ ซึ่งเป็นการเอาพยางค์แรกของชื่อไอรินมาประกอบกับพยางค์ท้ายของชื่อลินดา จึงกลายเป็นไอด้า

ด้วยเป็นการเอาหัวกะทิด้านการตลาดและด้านการออกแบบมารวมกัน สตูดิโอของพวกเธอจึงดำเนินไปได้อย่างดีภายในเวลาอันรวดเร็ว แต่เมื่อไอรินไปอยู่ในจุดสูงสุดของอาชีพแล้ว เธอก็เลือกแต่งงานกับชานนท์ไปเป็นศรีภรรยา ปล่อยให้ลินดาดูแลไอด้าระหว่างที่เธอจะคอยคิดดีไซน์ให้เท่านั้น เธอเอาหน้าที่การงานไว้เป็นรองเพียงเพื่อจะไปใช้ชีวิตแต่งงานที่ไม่มีความสุขเอาเสียเลย

กระนั้นลินดาก็ยังเปลี่ยนไอด้าให้กลายเป็นสตูดิโอออกแบบเสื้อผ้าไฮแฟชั่นแบบไพรเวตได้สำเร็จภายในเวลาไม่กี่ปี โดยใช้ความทุ่มเทและความสามารถของเธอเพียงเท่านั้น

ในฐานะดีไซน์เนอร์และเจ้าของร่วมของไอด้า ไอรินจึงได้กลายเป็น อลิซ ดีไซเนอร์มือหนึ่งแต่งตั้งโดยลินดา เป็นที่รู้จักในวงสังคมไฮโซ นอกจากนี้ตามสัญญาแล้วเธอยังไม่ได้รับผลประโยชน์ด้านการเงินใดๆ จากชานนท์เลย เธอจึงต้องพิจารณาเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของเธอ

ตอนแรกเธอตั้งใจว่าจะกลับไปทำงานที่สตูดิโอ แล้วก็ต้องตกใจที่ได้ยินลินดาบอกว่ามีออร์เดอร์ที่ส่งช้าอยู่หลายออร์เดอร์ “ก่อนหน้านี้ฉันก็ส่งงานออกแบบไปให้ตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงยังมีออร์เดอร์ล่าช้าอีกล่ะ”