บทที่ 108 ยกหินมาทุบเท้าตัวเอง

ขณะที่จางลี่ลี่กำลังดุเยี่ยชิว ใบหน้าของเฝิงโย่วหลิงก็มืดมนในโรงพยาบาลเอกชนระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งในเจียงโจว

"ทำไมยังไม่มีข่าว?"

อารมณ์ไม่ดีอยู่ในอกของฉัน

ในขณะนี้ ประตูวอร์ดถูกผลักให้เปิดออก โจวห่าวและหลี่เฉียนเฉิงได้เดินเข้ามาจากด้านนอก

เมื่อเห็นท่าทางไม่มีความสุขของเฝิงโย่วหลิง หลี่เฉียนเฉิงบีบนิ้วของเขาแล้วพูดอย่างอ่อนโยน "พี่โย่วหลิง เป็นอะไรไป? พี่เหนื่อยเกินไปหรือเปล่า ฉันจะนวดให้คุณผ่อนคลายเอง"

"ไสหัวไป!"

เฝิงโย่วหลิงตะโกนลั่น

ทันใดนั้นสีหน้าของความคับข้องใจอย่างสุดขีดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลี่เฉียนเฉิง เขากอดแขนของโจวห่าวด้วยมือทั้งสองข้าง และพูดกับโจวห่าวอย่างติดตลก "พี่ห่าวดูพี่เสี่ยวหลิงสิ เขาดุฉัน และเขาดุแบบนี้ตลอดเลย ฮือ ๆ ๆ ..."

"หุบปาก! ไม่งั้นฉันจะฆ่านายอีกคน!" เฝิงโย่วหลิงจ้องมองไปที่หลี่เฉียนเฉิงด้วยเจตนาฆ่าในดวงตาของเขา

หลี่เฉียนเฉิงหดคอด้วยความกลัว และรีบซ่อนตัวอยู่ข้างหลังโจวห่าว

"กะเทยบ้า"

เฝิงโย่วหลิงด่าอีกครั้ง

โจวห่าวยังสังเกตเห็นว่าเฝิงโย่วหลิงอารมณ์ไม่ดี จึงถามว่า "โย่วหลิง นายเป็นอะไรไป?"

"ฉันไม่สามารถติดต่อฆาตกรที่ฉันจ้างมาได้" เฝิงโย่วหลิงกล่าว

โจวห่าวสับสน "นายหมายความว่ายังไงที่นายไม่สามารถติดต่อเขาได้ เขาหนีไปแล้วเหรอ?"

"ฉันไม่รู้" เฝิงโย่วหลิงพูดด้วยใบหน้าเคร่งขรึม "ฉันสงสัยว่าฆาตกรคนนี้อาจพบกับสิ่งที่ไม่คาดคิด"

โจวห่าวตกใจมาก "นายหมายถึง เขาล้มเหลวในการลอบสังหารหลินจิงจื้อเหรอ?"

เฝิงโย่วหลิงพยักหน้าอย่างหนัก และกล่าวว่า "หลินจิงจื้อมีชื่อเสียงมากในเจียงโจวของเรา ถ้าเธอถูกฆ่า มันจะเป็นข่าวใหญ่ในเจียงโจวอย่างแน่นอน และแม้แต่อาจจะถูกรายงานทางทีวี"

"ฉันจะลองดู" โจวห่าวกดโทรศัพท์ทันที

ประมาณสามนาทีต่อมา โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น หลังจากรับสาย โจวห่าวพูดว่า "หลินจิงจื้อยังไม่ตาย เธอยังไปประชุมที่บริษัทในตอนเช้าอยู่เลย"

"ปัง!"

เฝิงโย่วหลิงต่อยกำแพงอย่างแรง และสาปแช่งฆาตกร "ให้ตายเถอะ แกไม่สามารถฆ่าผู้หญิงได้จริง ๆ ไอ้เวรเอ๊ย"

หลี่เฉียนเฉิงแนะนำ "พี่โย่วหลิง อย่าเพิ่งโกรธไป เป็นแบบนี้เสียสุขภาพจิตจะทำยังไง? ฉันคิดว่าน่าจะมีทางอื่นอีก"

"หุบปากไปเลย ไอ้เวรนี่" เฝิงโย่วหลิงอารมณ์ไม่ดี

เพื่อที่จะจ้างนักฆ่ารายนี้มาฆ่าหลินจิงจื้อ เขาไม่เสียค่าใช้จ่ายโดยจ่ายเงินมัดจำสิบล้าน ใครจะรู้ว่าฆาตกรล้มเหลวในการฆ่าหลินจิงจื้อ

ซึ่งหมายความว่า เขาไม่สามารถได้รับเงินคืน

โจวห่าวแนะนำ "ไอ้หนุ่ม ไม่ต้องกังวล ถ้าเราคิดหาทางอื่น เราก็จะฆ่าหลินจิงจื้อได้ในที่สุด"

"พี่ห่าว พี่ไม่รู้หรอกว่านายน้อยเซียวไม่รับสายของฉันในช่วงสองวันที่ผ่านมาเลย ถ้าความโกรธของนายน้อยเซียวไม่สามารถสงบลงได้ ฉันเกรงว่าพวกเราทั้งสามคนจะเดือดร้อน" เฝิงโย่วหลิงกล่าวว่า "เราต้องหาวิธีกำจัดหลินจิงจื้อ"

หลี่เฉียนเฉิงขัดจังหวะ "แล้วถ้าเราฆ่าเยี่ยชิวก่อนล่ะ?"

"เรายังฆ่าหลินจิงจื้อไม่ได้เลย แล้วจะฆ่าเยี่ยชิวได้ยังไง เราคงถูกเตะที่หัวง่ายดายแน่!"

เมื่อถูกเฝิงโย่วหลิงดุ ทำให้หลี่เฉียนเฉิงมีสีหน้าเศร้าโศกอีกครั้ง เขาบีบมุมเสื้อผ้าด้วยมือทั้งสองข้าง และเม้มริมฝีปากจนแทบจะร้องไห้

"จริง ๆ แล้ว เมื่อเทียบกับการฆ่าเยี่ยชิว การฆ่าหลินจิงจื้อนั้นง่ายกว่ามาก" โจวห่าวกล่าว

เฝิงโย่วหลิงกล่าวว่า "หลินจิงจื้อทำให้ขาของนายน้อยเซียวพิการ เฉพาะการฆ่าเธอเท่านั้น นายน้อยเซียวจะรู้สึกดีขึ้น"

"นักฆ่าที่นายจ้างล้มเหลวในการฆ่าเธอ จะเห็นได้ว่าหลินจิงจื้อได้รับการคุ้มครองโดยมืออาชีพ หลังจากการลอบสังหาร หลินจิงจื้อต้องใช้ความระมัดระวังมาก มันจะยากมากที่จะฆ่าเธออีกครั้ง"

"หลินจิงจื้อเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก ฉันกังวลว่าเธอจะเดาออกว่าเราอยากจะฆ่าเธอ ดังนั้นเราต้องฆ่าเธอก่อนที่เธอจะจัดการเรา"

"วิธีไหนที่สามารถใช้เพื่อฆ่าหลินจิงจื้อได้?"

ห้องตกอยู่ในความเงียบ

บรรยากาศค่อนข้างน่าหดหู่