ตอนที่ 1267
บทที่ 1269 สี่หญิงรุมหนึ่ง
October 21, 2026
“แย่แล้ว!”
เยี่ยชิวแอบคิดว่าสถานการณ์แย่แน่ เขานำนางฟ้าไป๋ฮวาและลู่หลัวมาตามหาฉินหว่าน เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับไป๋ปิง อย่างไรก็ตาม ฉินหว่านไม่ได้อยู่ที่นี้ แถมยังพบกับไป๋ปิงแทน
ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขากลัวได้เกิดขึ้นแล้ว
“ไม่ ฉันต้องไม่ให้พี่ปิงเห็นนางฟ้าไป๋ฮวาและลู่หลัว ไม่เช่นนั้นฉันจะปวดหัวอีกครั้ง”
เยี่ยชิวปิดประตูอย่างรวดเร็ว ยิ้มแล้วพูดว่า “พี่ปิง ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่?”
“พี่หว่านชวนฉันไปทำความงาม และวันนี้ฉันก็มีเวลาว่าง” ไป๋ปิงไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เห็นเยี่ยชิวที่นี่ แต่เธอก็ดีใจและเดินตรงไปกอดคอของเยี่ยชิว และจูบที่แก้มของเขา
“ที่รัก ฉันคิดถึงคุณ ฉันได้ยินมาว่าคุณไปที่ภูเขาคุนหลุน คุณกลับมาเมื่อไหร่?” ไป๋ปิงถาม
“เพิ่งกลับมา แม่ก็กลับมาด้วย” เยี่ยชิวหัวเราะเบาๆ “พี่ปิง คุณสวยขึ้นเรื่อยๆ”
ไป๋ปิงเปลี่ยนสไตล์ตามปกติของเธอในวันนี้ โดยผมมัดเป็นมวย สวมเสื้อครอปเผยให้เห็นกระบังลม จับคู่กับกางเกงขายาว โชว์ขาเรียวยาวที่ดูเซ็กซี่มาก
เมื่อได้ยินคำชมเชยของเยี่ยชิว ไป๋ปิงก็ดีใจมากและพูดว่า “คุณบอกว่าคุณป้าก็กลับมาด้วยเหรอ ฉันจะไปพบเธอไหม ไม่ได้เจอเธอครั้งสุดท้ายนานมากแล้ว และฉันคิดถึงเธอ?”
“แน่นอน ไปกันเลย!” เยี่ยชิวรีบพาไป๋ปิงออกไปได้ทันที
“ไปกันเถอะ!” ไป๋ปิงจับแขนกับเยี่ยชิวแล้วจากไป
เยี่ยชิวถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ในที่สุดเขาก็ผ่านอุปสรรคนั้นไปได้
อย่างไรก็ตาม ขณะที่ไป๋ปิงเดินไปไม่กี่ก้าว เธอก็พูดว่า “ฉันเกือบลืมไปแล้ว ฉันต้องทักทายพี่หว่าน”
จากนั้นเธอก็หันกลับและเข้าไปในห้องทำงาน
ไม่นะ
เยี่ยชิวรู้สึกปวดหัวขึ้นมา
ช่วงเวลาต่อมา เสียงของไป๋ปิงดังมาจากห้องทำงานของฉินหว่าน “เยี่ยชิว เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”
เยี่ยชิวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกลับไปที่ออฟฟิศอย่างไม่เต็มใจ โดยแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องและยิ้มพูดว่า “พี่ปิง เกิดอะไรขึ้น?”
“พวกเธอมาได้ยังไง?” ไป๋ปิงชี้ไปที่นางฟ้าไป๋ฮวาและลู่หลัวแล้วถาม
“คุณหมายถึงพวกเธอเหรอ? พวกเธอเป็นเพื่อนของฉัน” เยี่ยชิวอธิบาย “พี่ปิง คุณไม่อยากไปหาแม่ฉันเหรอ? ไปเถอะ ฉันจะพาคุณไปที่นั่น”
ไป๋ปิงยืนนิ่งและพูดอย่างเย็นชาว่า “เยี่ยชิว คุณต้องอธิบายเรื่องนี้ให้ฉันฟัง”
เยี่ยชิวตอบว่า “พี่ปิง ฉันจะอธิบายในภายหลัง”
“ไม่ คุณต้องอธิบายให้ฉันฟังตอนนี้” ไป๋ปิงพูดด้วยความโกรธ “คุณเพิ่งออกไปได้ไม่กี่วัน ก็พาผู้หญิงสองคนกลับมาแล้ว เยี่ยชิว คุณพัฒนาขึ้นมากจริงๆ!”
“พี่ปิง มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด…...”
ไป๋ปิงเพิกเฉยต่อเยี่ยชิวอย่างสิ้นเชิง และมองนางฟ้าไป๋ฮวาและลู่หลัวอย่างเย็นชา พูดว่า “คุณสองคนรู้ไหมว่า เยี่ยชิวคือคนของฉัน?”
“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย คุณทั้งคู่ดูดี แต่คุณกลับกล้าล่อลวงผู้ชายของคนอื่นอย่างไร้ยางอาย”
“ฉันเตือนพวกเธอ”
“คุณเรียกใครว่าคนล่อลวง?” นางฟ้าไป๋ฮวาโต้กลับอย่างรวดเร็ว เปล่งรัศมีอันเยือกเย็นออกมา
ในฐานะเจ้าวังของวังร้อยดอกไม้ เธอทนดูถูกดูหมิ่นไม่ได้
นอกจากนี้ คนที่ดูถูกเธอตอนนี้ยังเป็นคนธรรมดาๆ ที่ไม่มีการฝึกฝนใดๆ เลย
“คุณปฏิเสธการล่อลวงคนของฉันเหรอ?” ไป๋ปิงสาปแช่ง “น่าขยะแขยง!”
ใบหน้าของนางฟ้าไป๋ฮวาแดงก่ำด้วยความโกรธ พูดอย่างเย็นชา “ด้วยรูปร่างหน้าตาของคุณ คุณกล้าที่จะว่าฉันน่าขยะแขยง?
“มีอะไรผิดปกติกับฉัน?” ไป๋ปิงโต้กลับ
นางฟ้าไป๋ฮวากล่าวว่า “ดูสิว่าคุณแต่งตัวยังไง เผยให้เห็นพุงและขา หยาบคายและไม่เหมาะสม ไม่เหมาะกับผู้หญิงซ่องด้วยซ้ำ”
“เธอพูดอะไรน่ะ? เรียกฉันว่าโสเภณีเหรอ ฉันจะสอนบทเรียนให้” ไป๋ปิงโกรธมากและกำลังจะรีบไปที่นางฟ้าไป๋ฮวา
ลู่หลัวเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและยืนอยู่ตรงหน้านางฟ้าไป๋ฮวา