บทที่ 1919 สังเวยชีวิตมนุษย์

หลี่เจียนตะโกนขึ้น หลังจากนั้นไม่นาน ในวงกลมเลือด มีใบหน้าแก่ๆ ปรากฏขึ้น

“หลี่เจียน เหตุใดเจ้าจึงเรียกข้ามา”

ในวงเลือด ใบหน้าแก่ ๆ นั้นถามขึ้น ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสง่าผ่าเผย

“ท่านอาจารย์ ศิษย์คนนี้พบเจอเรื่องลำบากแล้ว”

หลี่เจียนชี้ไปที่ภูเขาทองคำแล้วกล่าวว่า "มรดกของราชามังกรอยู่ที่ภูเขานั้น แต่บนภูเขามีค่ายกลขนาดใหญ่ ที่ข้าไม่สามารถทำลายได้"

"โอ๊ะ?" ชายชราเหลือบมองไปทางของภูเขาทองคำ แล้วดุหลี่เจียน "ของไม่มีประโยชน์ อาจารย์ข้ามักจะบอกว่าในวันธรรมดาให้เรียกเจ้ามาศึกษาเกี่ยวกับค่ายกลนี้ เหตุใดเจ้าจึงดูไม่ออกว่าค่ายกลนี้มันปกติธรรมดามากแค่ไหน? ขยะ!"

เมื่อได้ยินอย่างนี้ บุตรเทพหลายคนที่อยู่ในสถานการณ์ ใบหน้าของเขาต่างก็ลุกเป็นไฟ รู้สึกได้ว่าอาจารย์ของหลี่เจียนไม่ได้กำลังด่าหลี่เจียนอยู่ แต่กำลังด่าพวกเขาไปด้วย

หลี่เจียนก้มหน้าด้วยความอับอายแล้วพูดว่า "ศิษย์ของข้าช่างโง่เง่า โปรดขอคำแนะนำจากอาจารย์ด้วย"

ชายชรากล่าวว่า "หลี่เจียน ข้าขอถามเจ้าว่า หากเจ้าใช้เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อเรียกอาจารย์มา แล้วหยวนชีได้รับบาดเจ็บ ถ้าอย่างนั้นมรดกของราชามังกรจะไม่มีโอกาสอยู่กับเจ้าอีกต่อไป"

“ นอกจากนี้ หลังจากที่หยวนชีของเจ้าได้รับบาดเจ็บ ความแข็งแกร่งในการต่อสู้จะลดลงอย่างมาก เมื่อถึงเวลาหากมีคนมาทำร้ายเจ้า เจ้าจะปกป้องตัวเองได้อย่างไร?”

หลี่เจียนกล่าวด้วยความเคารพ "คนที่เข้าไปในสุสานมังกรในครั้งนี้ล้วนเป็นอัจฉริยะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ พวกเขาแข็งแกร่งกว่าเหล่าลูกศิษย์ แม้ว่าข้าจะไม่ใช้เวทย์มนตร์อัญเชิญ แต่ข้าก็รับมรดกของราชามังกรไม่ได้”

“เพื่อความปลอดภัย โปรดท่านอาจารย์จงมั่นใจ”

“เหล่าสหายเต๋า ณ ที่นี่ ต่างสาบานว่า จะต้องนำพาดหล่าสาวกออกจากรังฝังศพมังกรอย่างปลอดภัย”

ดวงตาของชายชรากวาดกวาดมองไปทางฉีเทียน เซียวยี่เฉิน เฉินเทียนมิ่งทีละคน แล้วเอ่ยถามว่า "ศิษย์ข้า ที่เจ้าพูดจริงหรือ?"

“เป็นความจริงอย่างยิ่ง” ฉีเทียนกล่าวว่า “โปรดวางใจก่อน พวกข้าทั้งห้า จะต้องสามารถปกป้องความปลอดภัยของสหายหลี่ได้อย่างแน่นอน”

“อย่างนั้นก็ดี” สายตาของชายชราจ้องไปทางภูเขทองคำ แล้วกล่าวว่า “สถานที่แห่งนี้คือสานมังกร สภาพแวดล้อมนั้นพิเศษยิ่ง นอกจากนี้พลังยุทธ์ของหลี่เจียนยังต่ำและอ่อนแอ ข้าจึงไม่สามารถหยุดพักอยู่ที่นี่ได้นาน”

“พูดสั้น ๆ ได้ว่า ค่ายกลที่อยู่ด้านบนภูเขานั้น มักถูกเรียกว่าค่ายกลแห่งการสังเวยด้วยเลือด”

“หากเจ้าต้องการฝ่าวงล้อมนี้ เจ้จะไม่สามารถใช้กำลังอันร้ายกาจได้ เจ้าต้องเสียสละชีวิตของเจ้าเอง”

ฉีเทียนรีบถาม "ผู้อาวุโส ต้องมีกี่ชีวิตจึงจะทะลุผ่านค่ายกลได้?"

“สิบสองชีวิต...” ก่อนที่ชายชราจะพูดจบ ใบหน้าของเขาก็หายไป

วงกลมเลือดก็ระเบิดขึ้นทันที หลี่เจียนพ่นเลือดออกจากปากของเขาและตกลงมาจากอากาศ

ด้วยสายตาและมือที่ปราดเปรียว ฉีเทียนรีบก้าวออกมารองรับหลี่เจียน เพื่อปกป้องไม่ให้หลี่เจียนตกลงสู่พื้น

“ขอบคุณ ท่านพี่ฉี...”

หลี่เจียนขอบคุณเขาอย่างอ่อนแรง ในเวลานี้ใบหน้าของเขาซีดเซียวและพลังงานของเขากระสับกระส่าย

ฉีเทียนหยิบยาแก้โรคทุกชนิดออกมาอย่างรวดเร็ว แล้วส่งมอบให้หลี่เจียน ก่อนจะกล่าวว่า "นี่คือยารักษาของสำนักหยินหยางของเรา สหายหลี่ โปรดรับไปโดยเร็ว"

หลี่เจียนส่ายหัวแล้วพูดว่า "ไม่มีประโยชน์"

“การใช้เวทย์มนตร์อัญเชิญไม่เพียงแต่จะใช้พลังงานมากเท่านั้น แต่ยังกินจิตวิญญาณอีกด้วย”

“ข้าต้องพักฟื้นสามเดือน”

เดิมทีฉีเทียนคิดว่า ที่หลี่เจียนบอกว่าพลังชีวิตของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ก็เพื่อต้องการได้รับประโยชน์บางอย่าง แต่ตอนนี้เขาตระหนักได้ว่าสิ่งที่หลี่เจียนพูดนั้นเป็นความจริง

พักสามเดือน เท่ากับได้รับบาดเจ็บสาหัส

ยิ่งไปกว่านั้นฉีเทียนยังเห็นว่าในตอนนี้หลี่เจียนอ่อนแอมาก หากไม่มีใครปกป้องเขา แม้แต่นักพรตขั้นหยวนอิงก็สามารถฆ่าหลี่เจียนได้

ฉีเทียนมอบหลี่เจียนให้กับเหล่าลูกศิษย์แห่งพื้นที่เทพไท่ แล้วพูดว่า "สหายหลี่ พักผ่อนให้เต็มที่เถิด"

“ขอรับ” หลี่เจียนส่งเสียงออกมาแผ่วเบา

ฉีเทียนหันกลับมามองที่ภูเขาทองคำแล้วพูดว่า "ทุกท่าน ได้ยินสิ่งที่อาจารย์ของสหายหลี่พูดแล้ว เจ้าคิดเห็นอย่างไร"

เฉินเทียนมิ่งกล่าวว่า "ข้าจะคิดอะไรได้อีก แน่นอนว่ามันคือการทำลายค่ายกล"

“การทำลายค่ายกลต้องอาศัยการสังเวยชีวิตมนุษย์” ฉีเทียนกล่าว

“มีคนมาที่นี่มากมาย เพียงแค่จับมาสังเวยสักสิบสองคนก็พอแล้ว ” เฉินเทียนมิ่งพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย ราวกับว่าชีวิตมนุษย์ไร้ค่าในสายตาของเขา

“เจ้าต้องการจับใคร?” เซียวยี่เฉินกล่าว “เฉินเทียนมิ่ง หากเจ้ากล้าแตะต้องศิษย์สำนักปู่เทียนของพวกข้า ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่”

หวังชงยังกล่าวอีกว่า "หากเจ้าแตะต้องศิษย์แห่งพื้นที่เทพฮวงกู่ ข้าก็จะสู้กับเจ้าจนตาย"

“เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้าหรือ?” เฉินเทียนหมิงมองไปที่หวังชงแล้วพูดว่า “เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าข้าจะโยนเจ้าเข้าไปในค่ายกลเพื่อสังเวย?”