ตอนที่ 2145
บทที่ 2147 เอาล่ะ กำจัดให้สิ้นซาก!
October 21, 2026
เด็กน้อยสูงไม่ถึงสองฟุต มีผิวขาว หัวกลมที่ประดับด้วยผมเปียสองข้าง เขาสวมผ้าพันหน้าท้องสีแดงและดูน่ารักมาก
“นี่คือ... วิญญาณอาวุธเหรอ?”
ทุกคนตะลึงงัน
พวกเขาเคยได้ยินแต่เรื่องการก้าวออกจากความยุ่งเหยิง แต่เป็นครั้งแรกที่เห็นวิญญาณอาวุธถูกเหยียบย่ำ
วิญญาณอาวุธมองไปที่จื่อหยางเทียนจุนแล้วพูดว่า “ฉันเต็มใจที่จะ...…”
ปัง!
จื่อหยางเทียนจุนไม่สนใจสิ่งที่วิญญาณอาวุธพูดเลย เหยียบมันด้วยเท้าใหญ่โดยไม่ปรานี
“จะยอมไหม?” จื่อหยางเทียนจุนตะโกน
“ยอม! เต็มใจยอม!” วิญญาณอาวุธนั้นไม่พอใจอย่างยิ่ง ในฐานะวิญญาณอันสูงส่งของอาวุธจักรพรรดิ แต่ถูกเหยียบย่ำโดยใครบางคน มันรู้สึกได้อย่างแท้จริงว่า โลกกำลังเสื่อมถอยและจิตใจของผู้คนไม่บริสุทธิ์อีกต่อไป
อย่างไรก็ตาม ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการยอมจำนน หากมันกล้าพูดคำท้าทาย มันคงจะถูกลงโทษอีกครั้งอย่างแน่นอน
“ถ้าคุณฟังฉันก่อนหน้านี้ คุณจะลงเอยแบบนี้ได้อย่างไร? คุณเป็นคนทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นเอง” จื่อหยางเทียนจุนยกเท้าขึ้น ยิ้มอย่างร่าเริงขณะพูดว่า “ฉันจะถามคุณเป็นครั้งสุดท้าย คุณเต็มใจที่จะติดตามซีเอ๋อร์ไหม?”
“คุณอย่ากังวลเลย ฉันเป็นคนที่ชอบโน้มน้าวคนอื่นด้วยคุณธรรมเสมอ และฉันจะไม่ขู่คุณ”
“ตราบใดที่คุณไม่เต็มใจ ฉันจะทำลายคุณ”
บ้าเอ๊ย นั่นไม่ใช่การขู่เหรอ?
นี่มันเปิดหูเปิดตาดีจริงๆ
วิญญาณอาวุธลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็วและพยักหน้าอย่างสิ้นหวัง “เต็มใจ เต็มใจ”
จื่อหยางเทียนจุนกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ หยดเลือดเป็นเจ้านายเถอะ!”
วิญญาณอาวุธเดินไปหาหยุนซี ใบหน้าแสดงรอยยิ้มที่ประจบประแจง และกล่าวว่า “เจ้านาย ท่านแค่ต้องหยดเลือดลงบนหน้าผากของฉัน”
อ่อนน้อมถ่อมตนมาก
หยุนซีไม่ลังเลอีกต่อไป เธอจิ้มปลายนิ้วเพื่อดึงเลือดออกมาหนึ่งหยด และแตะเบาๆ ที่หน้าผากของวิญญาณอาวุธ
ทันใดนั้น เลือดก็เข้าสู่จิตใจของวิญญาณอาวุธ
ชั่วพริบตาถัดมา หยุนซีรู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและหอกซ่อมนภา
“เจ้านาย จากนี้ไป ฉันจะติดตามท่านไป เมื่อใดก็ตามที่ท่านต้องการฉัน ขอเพียงท่านสั่งฉัน ฉันจะกลับไปสู่ร่างหอกทันที”
หลังจากที่วิญญาณอาวุธพูดจบ ร่างของมันก็ระเบิดเป็นหมอกและเจาะเข้าไปในหอกซ่อมนภา
โลกภายนอกนั้นอันตรายเกินไป การซ่อนตัวจึงปลอดภัยกว่า
“ซีเอ๋อร์ ลองหอกนี้ดู” จื่อหยางเทียนจุนกล่าว
ด้วยความคิดของหยุนซี หอกซ่อมนภาก็ตกลงบนฝ่ามือของเธอ เธอชั่งมันดูและพบว่ามันพอดี ไม่หนักเกินไป ไม่เบาเกินไป
“ขอบคุณผู้อาวุโสสูงสุด ฉันชอบหอกนี้จริงๆ” หยุนซีกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
จื่อหยางเทียนจุนกล่าวต่อ “เหตุผลที่ผู้ฝึกดาบมีข้อได้เปรียบเล็กน้อยในด้านความแข็งแกร่งของขั้นเดียวกันก็คือ ดาบเป็นราชาแห่งอาวุธทั้งหมด ผู้ฝึกดาบมีจิตวิญญาณแห่งความไม่ยอมแพ้และการแสวงหาอย่างไม่ลดละ”
“ในทำนองเดียวกัน หอกก็เหมือนกัน”
“ซีเอ๋อร์ คุณสามารถถือหอกนี้เหมือนดาบในอนาคตได้ มันสามารถปลดปล่อยพลังที่ไม่มีใครเทียบได้”
“แน่นอนว่า หากคุณสามารถค้นพบเทคนิคการใช้หอกที่เหมาะกับคุณ คุณก็สามารถฝึกฝนมันได้ เมื่อฝึกฝนเทคนิคการใช้หอกจนเชี่ยวชาญ พลังของมันก็สามารถน่ากลัวอย่างเหลือเชื่อ”
“เจ้านายคนแรกของหอกซ่อมนภา เข้าสู่เต๋าด้วยหอก แม้ว่าผู้อาวุโสคนนั้นจะไม่สามารถบรรลุสถานะของจักรพรรดิได้ในที่สุด แต่เขายังคงมีพละกำลังที่จะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิผู้ทรงพลังได้”
“ฝึกฝนการใช้หอกมาสามพันปี อยู่ยงคงกระพันหมื่นปี! นั่นหมายถึงผู้อาวุโสคนนั้น”
“อย่างไรก็ตาม หอกซ่อมนภาเป็นอาวุธของจักรพรรดิโดยสมบูรณ์ และมีคนจำนวนไม่น้อยที่จ้องจับตาดูมัน”
“ถ้าความแข็งแกร่งของเธอยังไม่ถึงระดับนักบุญ หรือในสถานการณ์ที่ยังไม่ถึงชีวิตและความตาย ไม่ควรเปิดเผยมัน”
“คุณควรเข้าใจหลักการที่ว่า คนธรรมดาเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่การครอบครองสมบัติอาจนำไปสู่ปัญหาได้”
“เหตุผลที่อู่จี๋เทียนจุนตามล่าเยี่ยชิว โดยมุ่งมั่นที่จะจับตัวเยี่ยชิว ก็คือเพราะเขาค้นพบว่ามีสมบัติอยู่ในตัวเยี่ยชิว”
“ดังนั้น ต้องเรียนรู้ที่จะซ่อนไพ่เด็ดของเธอ”
หยุนซีพยักหน้าและพูดอย่างจริงจัง “ขอบคุณผู้อาวุโสสูงสุด ซีเอ๋อร์จะจำไว้”