ตอนที่ 2174
บทที่ 2176 ฆาตกร หลงผู้ซ่า!
October 21, 2026
เรือรบทองสัมฤทธิ์ลอยอยู่บนฟ้าเหนือสำนักหยินหยางของพวกเขา
ทันใดนั้นกลิ่นเหม็นคาวก็โชยมาเหมือนมีศพที่เน่าเปื่อยจำนวนมาก ทำให้รู้สึกขยะแขยง
หยุนซียกมือปิดจมูกแล้วพูดว่า “กลิ่นเหม็นคาวนี่มันแรงจริงๆ”
จื่อหยางเทียนจุนกล่าวตอบว่า “อู่จี๋เทียนจุนใช้ชีวิตของศิษย์ล้านคนเพื่อช่วยเฟิงว่านหลี่ ฝ่าฝันเข้าสู่ระดับปราชญ์ราชา คงไม่น่าแปลกใจที่กลิ่นเลือดคาวจะหนาหนักขนาดนี้”
เยี่ยชิวเงยหน้ามองไปยังข้างบนท้องฟ้า เห็นเมฆดำหนาและรวมตัวกันเป็นเหมือนหมึกที่ไม่สามารถละลายได้
พลังแห่งความตายท่วมท้น
ความแค้นขึงขังทะยานขึ้นไปในท้องฟ้า!
จากนั้นทุกคนก็มองไปที่ด้านล่าง
สำนักหยินหยางดูเงียบสงบ ไม่มีแม้แต่เงาของคน เหมือนกับว่าทุกคนหายตัวไปแล้ว
“เอ๊ะ ศิษย์ของสำนักหยินหยางหายไปไหนหมด?” อมตะชางเหม่ยพูดขึ้น “หรือพวกเขารู้ว่าเราจะมาที่นี่เลยหนีไปก่อนแล้ว?”
“ไม่ใช่” จื่อหยางเทียนจุนส่ายหัวแล้วพูดว่า “พวกเขาไม่ได้หนีไป แต่พวกเขาทั้งหมดตายแล้ว”
“เมื่อกี้ข้าไม่ได้บอกไปเหรอว่าอู่จี๋เทียนจุนใช้ชีวิตของศิษย์ล้านคนเพื่อช่วยเฟิงว่านหลี่ฝ่าขั้นปราชญ์ราชา? ตอนนี้พื้นที่รอบๆ สำนักหยินหยางกว้างถึงสิบหมื่นลี้ นอกจากพวกเราแล้ว ไม่มีชีวิตคนอื่นเลย”
อมตะชางเหม่ยพูดว่า “เพื่อการฝ่าฝันขั้นฝึกตน เขาถึงกับฆ่าคนไปมากมาย ถึงขั้นไม่มีความเป็นมนุษย์เลยจริงๆ… อ้อ ท่านอาวุโสอู่จี๋เทียนจุนล่ะ? ท่านไม่ใช่ปล่อยเขาไปเหรอ? หรือเขายังไม่กลับมา?”
จื่อหยางเทียนจุนใช้จิตรับรู้ตรวจไปทั่วแล้วตอบว่า “เขากลับมาแล้ว”
“ที่ไหน?” อมตะชางเหม่ยถามต่อ
“ตามมาข้ามา” จื่อหยางเทียนจุนกล่าวจบแล้วก็พาผู้คนออกจากเรือรบทองสัมฤทธิ์ มาที่โถงหลักของสำนักหยินหยาง
แต่เมื่อถึงที่นั่น โถงหลักที่เคยยิ่งใหญ่กลับพังทลายลง และที่เกิดขึ้นเป็นความพินาศเต็มไปหมด
“เขาอยู่ที่นั่น” จื่อหยางเทียนจุนชี้มือไปยังจุดหนึ่ง
ทุกคนมองตามทิศทางที่จื่อหยางเทียนจุนชี้ไป พวกเขาก็พบว่ามีแก่นวิญญาณของอู่จี๋เทียนจุนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง
แก่นวิญญาณของอู่จี๋เทียนจุนมีสีดำสนิทและเต็มไปด้วยรูพรุน อีกทั้งยังมีบาดแผลที่กลางหน้าผาก มีเลือดไหลออก และดูเหมือนจะตายตาไม่หลับ
ร่างกายของเขาอยู่ข้างๆกระดูกที่แตกละเอียดและสภาพน่าสยดสยอง
“ตายแล้วเหรอ?”อมตะชางเหม่ยตกใจและเดินไปข้างหน้า
เยี่ยชิวและหยุนซีตามไปข้างหลัง
นางฟ้าไป๋ฮวากล่าวด้วยความรู้สึกว่า “อู่จี๋เทียนจุนเคยเป็นหนึ่งในนักรบที่มีชื่อเสียงในตงฮวง ทรงอำนาจและน่าเกรงขามอย่างมาก ใครจะคิดว่าเขาจะมาจบลงแบบนี้”
หยุนซีก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ “ช่างเป็นโชคชะตาที่น่าเศร้าเสียจริง!”
เยี่ยชิวพูดเบา ๆ ว่า “ผลกรรมที่เขาได้รับเป็นผลของการกระทำของตัวเอง ทำชั่วมากๆ สุดท้ายก็ต้องเจอผลกรรม ทำความชั่วเยอะ ๆ สุดท้ายต้องโดนลงโทษ”
อมตะชางเหม่ยพูดขึ้นมา “ท่านผู้นำแห่งสำนักตายแบบนี้คงจะน่าสังเวชจริง ๆ” พูดจบก็เดินไปข้างหน้าและเตะไปที่แก่นวิญญาณของอู่จี๋เทียนจุน
พลั่ก!
แก่นวิญญาณของอู่จี๋เทียนจุนถูกเตะจนแตกกระจาย ทุกคนในที่นั้นมองไปที่อมตะชางเหม่ยอย่างตกใจ
“พวกท่านมองข้าทำไม?”อมตะชางเหม่ยทำหน้าประหลาดใจ
หยุนซีกล่าวขึ้นว่า “ท่านเจ้าสำนักเขาตายไปแล้ว ทำไมยังต้องไปรังแกแก่นวิญญาณของเขาอีก?”
อมตะชางเหม่ยตอบว่า “ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ ข้าก็ไม่สามารถรังแกเขาได้หรอก!”
หยุนซี: “......”
อมตะชางเหม่ยกล่าวต่อไปว่า “จริง ๆ แล้ว การทำแบบนี้ ข้าก็ทำเพื่อเป็นการคิดถึงอู่จี๋เทียนจุนนะ”
“พวกท่านคิดดูสิ เขาก็เป็นผู้นำของสำนักหยินหยาง อีกทั้งยังเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในตงฮวง และเป็นคนสำคัญ ตอนนี้แก่นวิญญาณของเขาถูกแผดเผาอยู่ที่นี่ ตายตาไม่หลับ ถ้าคนอื่นเห็นสภาพการตายของเขา เขาคงจะหัวเราะเยาะจนตายไปแล้ว”
“ตอนนี้แก่นวิญญาณของเขาถูกทำลายไปแล้ว ต่อไปใครจะรู้ว่าคนนี้คืออู่จี๋เทียนจุน ?”