บทที่ 2177 มุ่งหน้าสู่พื้นที่เทพไท่ชู

"เฮ้ย ทำไมถึงเป็นหลงผู้ซ่ากันล่ะเนี่ย?"

อมตะชางเหม่ยตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า คนที่จื่อหยางเทียนจุนทำนายออกมานั้นจะเป็นหลงผู้ซ่า

เยี่ยชิวก็รู้สึกแปลกใจ เขาคิดไม่ถึงว่าหลงผู้ซ่าจะยังไม่ตายและกลับมาฆ่าอู่จี๋เทียนจุนได้ เขารู้สึกทึ่งมาก

ในขณะนั้น เงาของหลงผู้ซ่าในกระจกกลมๆ หายไปอย่างฉับพลัน

"หืม?" จื่อหยางเทียนจุนเปล่งเสียงออกมาด้วยความประหลาดใจ

"เกิดอะไรขึ้นหรือครับอาจารย์?" เยี่ยชิวรีบถาม

จื่อหยางเทียนจุนตอบว่า "หลงผู้ซ่าไม่ธรรมดาจริงๆ เขาสามารถตัดการทำนายของข้าออกไปได้ ดูเหมือนว่าเขาจะมีความลับบางอย่าง"

เยี่ยชิวถามต่อ "อาจารย์ครับ ท่านสามารถหาตำแหน่งของหลงผู้ซ่าได้หรือไม่?"

อมตะชางเหม่ยกล่าวเสริมว่า "ท่านอาวุโส ในตอนที่มันยังอยู่ในโลกมนุษย์ มันเคยทำลายตระกูลหลงหมดเลย พอเข้ามาในโลกฝึกเซียน ข้ากับไอ้เด็กเปรตก็เคยหลอกหลงผู้ซ่ามาก่อน"

"เขามีความแค้นกับพวกเราลึกมาก ถ้าเขายังไม่ตาย ในอนาคตจะกลายเป็นภัยใหญ่โต"

"ท่านต้องหาตำแหน่งของหลงผู้ซ่าให้เจอ แล้วช่วยพวกเราฆ่ามัน"

จื่อหยางเทียนจุนกล่าวว่า "ข้ารู้ถึงความแค้นระหว่างพวกท่าน หากเขายังอยู่ในตงฮวงข้าสามารถตามหามันได้"

พูดจบ จื่อหยางเทียนจุนก็ทำการท่ามือมุทรา และไม่นาน กระจกกลมๆ ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

หลังจากนั้นไม่นาน

เงาของหลงผู้ซ่าก็ปรากฏในกระจกกลมๆ ขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้ ทุกคนสามารถมองเห็นได้ชัดเจนว่า หลงผู้ซ่านั่งขัดสมาธิบนเรือพลังลมและกำลังหลับตาผ่อนคลาย

"เจอแล้ว ตอนนี้ข้าจะฆ่ามัน"

จื่อหยางเทียนจุนพูดแล้วชี้นิ้วไปที่หลงผู้ซ่าในกระจก

"ฉึบ!"

พลังแห่งดาบพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน หลงผู้ซ่าที่ห่างออกไปหลายแสนลี้ รู้สึกถึงอันตรายและเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอย่างฉับพลัน

"รีบหนี!" เสียงของจักรพรรดิหยินหยางดังขึ้น จากนั้น หลงผู้ซ่าก็ถูกยกขึ้นจากเรือพลังลม

ในวินาทีถัดมา

"ตูม!"

พลังแห่งดาบพุ่งลงมาจากท้องฟ้าและตัดเรือพลังลมเป็นชิ้นๆ

หลงผู้ซ่าเห็นเหตุการณ์นี้แล้ว รู้สึกเย็นยะเยือกจากฝ่าเท้า คำถามที่เต็มไปด้วยความกลัวดังขึ้นว่า "พ่อบุญธรรมใครจะมาฆ่าข้า?"

จักรพรรดิหยินหยางตอบว่า "ถ้าข้าคาดไม่ผิด น่าจะเป็นจักรพรรดิฝึกหัดจากนิกายดาบชิงอวิ๋น"

เมื่อได้ยินดังนั้นหน้า หลงผู้ซ่าเต็มไปด้วยความตกใจและถามว่า "ไอ้แก่คนนั้นตามมาหรือ?"

"ไม่ใช่หรอก" จักรพรรดิหยินหยางตอบ "ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิสามารถข้ามเวลามาฆ่าได้"

อะไรนะ?

ข้ามเวลามาฆ่า?

นี่มันยังเป็นมนุษย์อยู่ไหม?

ช่างเป็นวิธีการของเทพเจ้าจริงๆ!

จักรพรรดิหยินหยางกล่าวอย่างดูถูกว่า: "วิธีการแบบนี้สำหรับผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิ จริงๆแล้วมันแค่เรื่องเด็กๆ เท่านั้น"

"เมื่อก่อน ข้าคิดแค่ครึ่งหนึ่งก็สามารถทำลายพันธมิตรใหญ่ๆ ห่างออกไปหลายพันลี้ได้"

"นิกายดาบชิงอวิ๋นนี่มันดีจริงๆ ที่คิดจะฆ่าลูกของข้า เรื่องนี้ข้าจะจำไว้ ฮึ!"

จักรพรรดิหยินหยางส่งเสียงฮึ่มออกมา

หลงผู้ซ่าเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก และกล่าวว่า: "ขอบคุณท่านพ่อ ถ้าไม่มีท่าน เมื่อกี้นี้ข้สคงตายไปแล้ว"

จักรพรรดิหยินหยางกล่าวต่อ: "พันธมิตรห้าสำนักโจมตีนิกายดาบชิงอวิ๋นล้มเหลว ตอนนี้ตงฮวงกลายเป็นโลกของนิกายดาบชิงอวิ๋นแล้ว พวกเขามีเตรียมจักรพรรดิ คอยปกป้อง ถ้าหากเจ้ายังอยู่ที่ตงฮวงต่อไป พวกเขาคงตามเจ้าเจอในไม่ช้า"