บทที่ 2178 มังกรคู่เล่นแก้ว

ในที่สุดพวกเขาก็กำลังจะเดินทางไปยังพื้นที่เทพไท่ชู ซึ่งทำให้จิตใจของเยี่ยชิวเริ่มตึงเครียดขึ้นมา เพราะเขารู้ดีว่าเขากำลังจะพบกับเยี่ยหวู่ซวงพ่อของเขาในไม่ช้า

การเดินทางเข้าสู่โลกการฝึกตนเป็นเซียนของเขามีเหตุผลหลักๆคือการตามหาคุณพ่อของเขา ซึ่งตอนนี้เขากำลังจะได้พบเขาจริงๆ ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมาก

อย่างไรก็ตาม นางฟ้าไป๋ฮวาและหยุนซีก็รู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน เพราะพวกเธอก็รู้ว่าเยี่ยหวู่ซวงอยู่ที่พื้นที่เทพไท่ชูด้วย

พวกเธอกำลังจะได้พบพ่อของเยี่ยชิว และความรู้สึกตื่นเต้นของพวกเธอก็ทำให้จิตใจไม่มั่นคง โดยเฉพาะหยุนซีที่ในใจคิดว่า"ไม่รู้ว่าพ่อของเต้าจ่างจะยอมรับข้าเป็นลูกสะใภ้หรือไม่"

ยามนี้อมตะชางเหม่ยก็ยิ้มและกล่าวว่า "ในที่สุดก็จะได้พบกับหวู่ซวงแล้ว ข้านี่รอไม่ไหวเลย ท่านอาวุโส เรารีบออกเดินทางเถอะ"

จื่อหยางทียนจุนตอบว่า "ไปเถอะ!" แล้วเขาก็กำลังจะขึ้นเรือรบทองสัมฤทธิ์ ทันใดนั้นเขาก็หยุดก้าวลง

"เอ๊ะ?"

เมื่อเห็นจื่อหยางเทียนจุนหยุดก้าว เยี่ยชิวก็รีบถามขึ้นว่า "เกิดอะไรขึ้น ท่านอาจารย์?"

จื่อหยางเทียนจุนตอบว่า "เมื่อครู่นี้ข้าเผลอสังเกตเห็นที่แห่งหนึ่งในสำนักหยินหยาง ที่นั่นดูเหมือนจะเป็นสถานที่แปลกประหลาด ถ้าข้าไม่ได้สังเกตเอาไว้ อาจจะพลาดของล้ำค่าก็เป็นได้"

ของล้ำค่า?

เมื่อได้ยินคำนี้ อมตะชางเหม่ยก็ตากลมโตทันที พร้อมถามว่า "ท่านอาวุโส ของล้ำค่านั้นอยู่ที่ไหน?"

"ตามข้ามาเถอะ"จื่อหยางเทียนจุนกล่าวเสร็จแล้วก็นำทุกคนออกจากห้องโถงหลักและมุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลังของสำนักหยินหยาง

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงภูเขาด้านหลังของสำนักหยินหยาง ซึ่งเป็นพื้นที่ต้องห้าม

ที่นี่มีภูเขาสองลูกขนาดใหญ่มาบรรจบกัน ดูเหมือนมังกรสองตัวขนาดมหึมากำลังขดตัวคลานไปบนพื้นดินยาวหลายพันลี้

ตรงจุดที่สองภูเขามาบรรจบกัน มีหินกลมขนาดใหญ่ที่เรียบและเงางาม เหมือนกับกระจกขนาดใหญ่

อมตะชางเหม่ยเห็นภาพนี้แล้วอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา"ที่แห่งนี้เป็นสถานที่พลังชี่ที่ดีจริงๆ"

"เส้นมังกรสองเส้นพันรอบกันอยู่ กลางหินใหญ่ก็เหมือนกับเพชรเม็ดหนึ่ง ซึ่งสร้างเป็นรูปแบบที่เรียกว่ามังกรคู่เล่นลูกแก้ว ที่มองดูแล้วเหมาะสมกับพลังชี่ชั้นสูง นี่แหละที่ทำให้สำนักหยินหยางเจริญรุ่งเรืองมาหลายปี"

"ถ้าเป็นโลกมนุษย์ ใครฝังบรรพบุรุษไว้บนหินกลมนี้ ลูกหลานต้องเกิดมาเป็นขุนนางหรือเจ้าเมือง"

"ตามคำที่กล่าวว่าภูเขาคุมคน ต้นน้ำคุมทรัพย์ เส้นมังกรสองเส้นมีพลังอันยิ่งใหญ่ เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ถ้าฝังบรรพบุรุษที่หินกลมนี้ ลูกหลานคงมีลูกหลานที่ร่ำรวยและมีความสามารถ แต่เสียดาย..."

"เสียดายอะไร?" หยุนซีสงสัยถาม

อมตะชางเหม่ยชี้ไปที่สองภูเขาแล้วพูดว่า "ดูตรงนั้นสิ เส้นมังกรสองเส้น อันหนึ่งเป็นมังกรหยินอันหนึ่งเป็นมังกรหยาง หมุนเวียนกันมีความสัมพันธ์กันซ่อนลมและรวบรวมพลัง"

"แต่เส้นมังกรทุกเส้นไม่สามารถขาดน้ำได้"

"พลังชี่ที่แท้จริง สถานที่ที่มีพลังชี่ชั้นสูงต้องสามารถซ่อนลมและรับน้ำได้"

"เสียดายที่ตรงนี้มีเพียงแค่หินกลม แม้ว่าจะสร้างรูปแบบมังกรคู่เล่นลูกแก้วได้ แต่ก็ยังไม่ถึงระดับพลังชี่สูงสุด"

“ถ้าหินกลมตรงกลางนั้นเป็นบ่อน้ำที่สามารถเก็บน้ำได้ ที่แห่งนี้ก็จะเป็นที่ของมังกรแท้ ถ้าฝังบรรพบุรุษในบ่อนั้น ขอแค่มีโชคชะตาที่ดี ลูกหลานต้องได้ผู้มีความสามารถหรือมังกรแท้ที่เป็นจักรพรรดิ”

“อืม แล้วหยุนซี เซียนจื้อ โลกการฝึกตนเป็นเซียนที่นี่มีการให้ความสำคัญกับศาสตร์ฮวงจุ้ยหรือไม่?”

หยุนซีพยักหน้าและกล่าวว่า "มีหลายคนที่เชื่อในศาสตร์ฮวงจุ้ย"

อมตะชางเหม่ยกล่าวต่อ "ถ้าถือเรื่องฮวงจุ้ยจริงๆ งั้นข้าจะพูดง่ายๆ ถ้าหินกลมนั้นเป็นบ่อใส่น้ำ พวกที่ฝังผู้นำของสำนักในบ่อที่นั้น สำนักของพวกเขาไม่เพียงแต่จะเจริญรุ่งเรือง แต่ยังจะมีผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งอย่างเช่นท่านผู้อาวุโสปรากฏออกมา"

อมตะชางเหม่ยกลัวทุกคนจะไม่เข้าใจ จึงเน้นย้ำว่า "อย่างเช่นท่านผู้อาวุโสที่เป็นผู้เชี่ยวชาญสุดยอดนั้น"

อะไรนะ?

หยุนซีถึงกับตกใจไปเต็มหน้า

เยี่ยชิวได้ยินอมตะชางเหม่ยพูดอย่างนี้จนรู้สึกเบื่อหน่าย เพราะเขาอยากจะไปพบ เยี่ยหวู่ซวงเร็วๆ เขาจึงพูดขึ้นว่า "ไอ้แก่ จะพูดไปถึงไหนแล้วเนี่ย? ไม่สนใจสมบัติแล้วหรือ?"

"ใช่แล้ว ทำไมถึงลืมเรื่องสำคัญไปได้" อมตะชางเหม่ยตบหน้าผากตัวเองแล้วรีบถามจื่อหยางเทียนจุน"ท่านผู้อาวุโส ทรัพย์สมบัติอยู่ที่ไหน?"

จื่อหยางเทียนจุนยิ้มและกล่าวว่า "ชางเหม่ย ไม่เคยคิดเลยว่าท่านจะเก่งเรื่องฮวงจุ้ยขนาดนี้ มีของดีเหมือนกันนะ"