บทที่ 2243 เยี่ยหวู่ซวงช่วยทดสอบพลังการต่อสู้ให้ข้าด้วย

เมื่อสู้มาอย่างยาวนานยังไม่ได้เอาชนะเยี่ยชิว ทำให้มันรู้สึกเสียหน้าอย่างมาก คางคกทองคำจึงเตรียมที่จะโจมตีเยี่ยชิวอย่างรุนแรง ไม่ยอมกดดันพลังอีกต่อไป

แต่ทันทีที่มันใช้พลังทั้งหมดและเริ่มโจมตี มันกลับรู้สึกว่าร่างกายของมันหนักขึ้นทันที"

"โครม!"

มันยังไม่ทันเข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างกายของมันก็ถูกเหยียบลงไปในดินแล้ว

ฉากนี้ทำให้ผู้คนที่ยืนดูตกตะลึงไม่อยากเชื่อ

เห็นเงาขาวยืนอยู่บนหลังของคางคกทองคำ และเขาคนนั้นแบกดาบยาวไว้บนหลัง ผมยาวปลิวไปตามลม และใบหน้าของเขาคมดุจมีดตัด ดูหล่อเหลามาก

"นี่มันผู้อาวุโสใหญ่!"

"ไม่คิดเลยว่าผู้อาวุโสใหญ่จะลงมือเอง!"

"ผผู้อาวุโสใหญ่นี่มันสุดยอดไปเลย! แค่เตะเดียวก็ทำให้ คางคกทองคำตกลงไปในดินเลย! ต้องรู้ว่าคางคกทองคำ นี่เป็นสัตว์เทพระดับนักบุญใหญ่เลยนะ!"

ผู้คนต่างร้องออกมา

ใช่แล้ว เงาขาวนั้นก็คือเยี่ยหวู่ซวง

เยี่ยหวู่ซวงเพิ่งออกจากการฝึกฝนปิดตัวยาว และเมื่อเห็นว่าคางคกทองคำมาทำร้ายเยี่ยชิวเขาจึงไม่สามารถทนได้

ตอนที่ข้าไม่อยู่ กล้ามาทำร้ายลูกชายของข้างั้นหรือ?

กล้ามากจริงๆ!

คางคกทองคำยังไม่รู้เลยว่าผู้ที่ยืนอยู่บนหลังของมันคือเยี่ยหวู่ซวง ตอนนี้มันรู้สึกว่าหลังเหมือนถูกก้อนหินที่หนักหลายล้านกิโลกรัมกดทับไว้ มันหนักจนทนไม่ไหว จึงคำรามออกมาว่า "ใครเหยียบหลังข้าอยู่! รีบไปซะ ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่าเจ้าซะ!"

"ฆ่าฉันเหรอ? เจ้าทำได้ไหม?" เยี่ยหวู่ซวงกล่าวอย่างดูถูก

เมื่อได้ยิน คางคกทองคำก็สะดุ้งเต็มแรงและถามว่า: "ท่านคือ...ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ใช่ไหม?"

เยี่ยหวู่ซวง ตอบว่า: "ไม่ถึงเดือน เจ้าก็ไม่สามารถแยกเสียงของข้าได้แล้วหรือ?"

คางคกทองคำเลยยอมแพ้ทันทีและพูดว่า: "ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ท่านเข้าใจผิดแล้ว..."

"เข้าใจผิดอะไร?" เยี่ยหวู่ซวงกล่าวต่อไป: "ได้ยินมาว่าเจ้าจะไปทำร้ายลูกชายของข้า?"

"ไม่มีๆ ขอรับ" คางคกทองคำรีบปฏิเสธ "ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ท่านเข้าใจผิดจริงๆ ข้าแค่กำลังฝึกฝีมือกับท่านชายเยี่ยเท่านั้น"

เยี่ยหวู่ซวงกล่าว "วิธีการฝึกของเจ้ามันน่าสนใจดีนะ ไม่หาผู้ที่มีพลังฝีมือสูงๆ กลับมาหาลูกชายของข้า เจ้าคิดว่าลูกชายของข้าง่ายเหรอ?"

"ไม่ใช่ขอรับท่านผู้อาวุโสใหญ่ ท่านต้องฟังข้าอธิบายก่อน..."

"ไม่มีอะไรจะอธิบายทั้งนั้น หากข้าไปฝึกกับเจ้าด้วยจะว่าอย่างไรดีล่ะ?"

"ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ท่านเข้าใจผิดจริงๆ ท่านไม่รู้หรอก ท่านชายเยี่ยเพิ่งทะลวงสู่ขั้นสุดยอดของการฝึกฝีมือ ข้ากำลังจะฝึกฝีมือกับเขาเพื่อทดสอบพลังการต่อสู้ของเขา" คางคกทองคำขอโทษ "ท่านผู้อาวุโสใหญ่ โปรดปล่อยข้าเถอะขอรับ"

ทถูกเยี่ยหวู่ซวงเหยียบลงในดินต่อหน้าคนจำนวนมาก มันน่าอับอายจริงๆ

เยี่ยหวู่ซวงกล่าว "ลูกชายของข้าพลังล้นเหลือ ทำไมต้องให้เจ้ามาทดสอบ? บอกมาเถอะ เจ้าคิดจะรังแกลูกชายของข้าหรือ?"

คางคกทองคำเกือบจะร้องไห้ "ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริงๆ ข้าทำเพื่อท่านชายเยี่ยอย่างเดียว ข้าแค่ต้องการทดสอบพลังการต่อสู้ของเขาเท่านั้น"

เยี่ยหวู่ซวงหัวเราะ "บังเอิญดีจัง ข้าก็เพิ่งออกจากการปิดฝึก ก็อยากหาคนมาทดสอบพลังการต่อสู้เหมือนกัน"

"ถ้าเจ้าตั้งใจขนาดนี้ งั้นช่วยข้าทดสอบหน่อยเถอะ!"

"เจ้า...ไม่เป็นไรใช่ไหม?"

คางคกทองคำกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนล้า: "ท่านผู้อาวุโสใหญ่ข้ามีปัญหาขอรับ..."

"ปัญหามีไว้ทีหลัง" เยี่ยหวู่ซวงกล่าว "ตอนนี้เจ้าต้องบอกข้ามาก่อน ว่าจะช่วยข้าหรือไม่?"

"ถ้าเจ้าช่วยข้า ข้าจะปล่อยเจ้าไป"

"ถ้าเจ้าบอกไม่ช่วย... ฮ่าๆ..."

เยี่ยหวู่ซวง ส่งเสียงหัวเราะเย็นเยียบออกมา คางคกทองคำรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

"ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ข้า..."

คางคกทองคำพึ่งเริ่มพูดก็ถูกเยี่ยหวู่ซวงขัดจังหวะ

"ในที่สุดเจ้าจะช่วยหรือไม่? ตอบมาให้ชัดเจน" เยี่ยหวู่ซวงกล่าว "ถ้าเจ้าบอกไม่ช่วย ข้าจะให้เจ้ารู้จักกับวิธีการของข้า"

เป็นการขู่ที่โจ่งแจ้ง!