บทที่ 236 สัมผัสมือเป็นยังไงบ้าง?

เชียนซานเสวี่ยไม่เคยถูกดูหมิ่นแบบนี้มาก่อน เธอฟาดเยี่ยชิวด้วยดาบแบบกลับหลัง

ฉึ่บ——

ร่างของเยี่ยชิวหายไปทันที

เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาอยู่ห่างออกไปสิบเมตรแล้ว

"เด็กคนนี้ใช้เทคนิคการเคลื่อนไหวอะไร?" ผู้อาวุโสเทียนที่อยู่ถัดจากเว่ยเล่อหรันถาม

"มันดูเหมือนนินจานิดหน่อย" เมื่อแม่นางหงพูด เธอก็เหลือบมองที่ซานเปิ่น

มีเพียงซานเปิ่นที่นี่เท่านั้น ที่เชี่ยวชาญวิชานินจา

"สิ่งที่เขาใช้ไม่ใช่นินจา มันน่าจะเป็นเวทกระบวนท่าที่ชั่วร้ายจากประเทศจีนของเขา"

เมื่อซานเปิ่นพูด เขาก็กัดฟัน โดยหวังว่าเขาจะก้าวไปข้างหน้า และสับเยี่ยชิวด้วยดาบของเขา

เขาโกรธมากกว่าตัวเชียนซานเสวี่ยเสียอีก

เพราะในสายตาของคนเช่นพวกเขาจากต้าตง เชียนซานเสวี่ยเป็นเทพธิดาที่ศักดิ์สิทธิ์ และขัดขืนไม่ได้

โดยไม่คาดคิดว่า วันนี้ฉันจะถูกเด็กชาวจีนขืนใจไม่หยุดหย่อน

น่ารังเกียจที่สุด!

"ผู้อาวุโสเว่ย ปล่อยเด็กคนนั้นไว้ให้ฉันทีหลัง ฉันจะฆ่าเขา" ซานเปิ่นพูดอย่างขมขื่น

"ตกลง" เว่ยเล่อหรันเห็นด้วย

บนกิ่งไม้

เชียนซานเสวี่ยมองลงไป และพบรอยฝ่ามือสองรอยบนหน้าอกของเธอ

ทันใดนั้น ร่างกายอันบอบบางของเธอก็สั่นสะท้านด้วยความโกรธ

"ฉันจะฆ่านาย"

เชียนซานเสวี่ยโกรธมาก และพุ่งเข้าหาเยี่ยชิวด้วยดาบของเธอ

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่คมดาบจะไปถึงเยี่ยชิว ผู้อมตะชางเหม่ยหยุดชะงักดาบนี้ไว้ด้วยสองนิ้วของเขา

"ผู้อาวุโส คุณหมายถึงอะไร?" เชียนซานเสวี่ยถามอย่างไม่พอใจ

ผู้อมตะชางเหม่ยกล่าวว่า "ปรมาจารย์เชียนซาน ฉันหวังว่าเธอจะรักษาคำพูดของเธอ เยี่ยชิวได้ปิดกั้นดาบสามรูปแบบของเธอแล้ว การทดสอบดาบสิ้นสุดลงแล้วในตอนนี้"

"เขา..."

เชียนซานเสวี่ยอยากจะบอกว่าเยี่ยชิวดูหมิ่นเธอ แต่เมื่อคำพูดนั้นหลุดจากริมฝีปากของเธอ เธอก็กลืนมันกลับไป

สิ่งที่เยี่ยชิวทำกับเธอเมื่อกี้นี้ ทุกคนมองเห็นได้ชัดเจน แล้วทำไมฉันจะต้องพูดด้วย?

"เธอเป็นผู้นำของสำนัก ฉันหวังว่าเธอจะรักษาสัญญาของเธอได้" ผู้อมตะชางเหม่ยกล่าวอีกครั้ง

เชียนซานเสวี่ยจ้องมองเยี่ยชิวด้วยสายตาอาฆาต และเก็บดาบจิ่งหงกลับไป

ในที่สุด เยี่ยชิวจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หากผู้อมตะชางเหม่ยไม่ก้าวไปข้างหน้าและห้ามเธอได้ทันเวลา เขาคงจะประสบปัญหาครั้งใหญ่จริง ๆ

เพราะในระหว่างการต่อสู้เมื่อครู่นี้ เขามักจะใช้คาถาตรึงการเคลื่อนไหวและคาถาล่องหนในยันต์เหมาซาน ซึ่งใช้พลังงานภายในมาก และตอนนี้พลังของเขาหมดลงไปไม่น้อย

หากการต่อสู้ยังดำเนินต่อไป เขาอาจจะไม่สามารถหยุดดาบของเชียนซานเสวี่ยได้ด้วยซ้ำ

"หัวหน้าสำนักเชียนซาน เธอบอกว่าตราบเท่าที่ฉันสามารถป้องกันดาบสามรูปแบบของเธอได้ เธอจะทำอะไรบางอย่างเพื่อช่วยฉันใช่ไหม?" เยี่ยชิวถามด้วยรอยยิ้ม

"เคยพูด"

เชียนซานเสวี่ยได้ระงับความโกรธของเธอ และกลับไปสู่รูปลักษณ์ที่ผิดโลกก่อนหน้านี้

"ดีมาก" เยี่ยชิวชี้ไปที่ผู้คนที่อยู่ฝั่งเว่ยเล่อหรัน แล้วพูดว่า "ช่วยฆ่าศัตรูสองคนนี้ให้ฉันหน่อย"

ทันใดนั้น ทุกคนในฝั่งของเว่ยเล่อหรันก็เริ่มกังวล

แม้ว่าพวกเขาจะคาดหวังว่าหลังจากที่เยี่ยชิวสกัดกั้นดาบทั้งสามรูปแบบนั้นได้ เขาจะปล่อยให้เชียนซานเสวี่ยฆ่าพวกเขา และจะไม่มีใครอยากต่อสู้กับเชียนซานเสวี่ยได้

ไม่ต้องพูดถึงว่าเราจะปิดกั้นดาบของเชียนซานเสวี่ยได้หรือไม่ แม้ว่าเราจะปิดกั้นมันได้ แต่การบาดเจ็บหรือฆ่าเชียนซานเสวี่ย จะทำให้เกิดปัญหาไม่รู้จบ

เชียนซานเสวี่ยไม่เพียงแต่เป็นผู้นำของสำนักสุ่ยเยวี่ยเท่านั้น แต่ยังเป็นเทพธิดาของชาวต้าตงด้วย เมื่อบุคคลดังกล่าวได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตในประเทศจีน เขาจะปลุกเร้าความโกรธของชาวต้าตงอย่างแน่นอน

เมื่อถึงเวลา อาจารย์แห่งต้าตงจะล้างแค้นให้กับเชียนซานเสวี่ย และคนที่ทำร้ายเธอหรือฆ่าเธอจะต้องเดือดร้อน

โดยไม่คาดคิด เชียนซานเสวี่ยพูดอย่างสงบ "ก่อนที่จะมาจีน ฉันสาบานไว้ ระหว่างการเดินทางไปจีนครั้งนี้ ฉันจะทดสอบดาบเท่านั้น และจะไม่ฆ่าใครเลย"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เว่ยเล่อหรันและคนอื่น ๆ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เยี่ยชิวโกรธมาก

เขาเข้าใจว่า เขาถูกเชียนซานเสวี่ยหลอกอีกครั้ง

นางฟ้าที่ดูเหมือนไร้ตัวตนในโลกนี้ช่างน่ากลัวจริง ๆ