บทที่ 2625: เทวะสูงสุดเสด็จลงมา

ในตอนนั้น หนิวต้าลี่กับข่งเทียนเซี่ยที่ถูกพระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานซัดปลิวไปก่อนหน้า ได้วกกลับมาแล้ว

“ตึง ตึง ตึง……”

หนิวต้าลี่ก้าวย่างตรงเข้าหาพระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซาน ร่างสูงใหญ่กำยำ กล้ามเนื้อล่ำสันเป็นมัด ก้าวเท้ามั่นคง หนักแน่น ประหนึ่งรูปหล่อเทพสงครามสำริด

เขาเข้าไปใกล้พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานมากขึ้นเรื่อยๆ

“ฟู่—”

หนิวต้าลี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เฮือกใหญ่ อกแผ่ขยายขึ้นลงดั่งคลื่นบ้าคลั่งที่ซ่อนตัวในกระแสใต้ผิวน้ำ อากาศรอบตัวสั่นไหวไปกับลมหายใจของเขา คลื่นพลังที่มองไม่เห็นแผ่กดทับออกไป

“โฮ!”

อยู่ๆ หนิวต้าลี่ก็คำรามลั่น เสียงสะท้านสี่ทิศ ทำให้โดยรอบไหวสะเทือน

ถัดมาทันที เขากำหมัดแน่น เส้นเอ็นปูดโปน พลังมหาศาลกลั่นตัวอยู่บนกำปั้น ดุจพร้อมฉีกอากาศให้ขาดเป็นริ้ว

“ครืน!”

หนิวต้าลี่ใช้กระบวนท่า ‘หมัดเทพพลังยิ่งใหญ่’

เพียงพริบตา เดชหมัดของหนิวต้าลี่กราดซัดใส่พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานราวพายุฝนถาโถม

แต่ละหมัดอัดแน่นด้วยอานุภาพ ราวกับจะถล่มท้องฟ้า น่าเกรงขามสุดประมาณ

“วิชาหมัดไม่เลว แต่น่าเสียดายพลังบำเพ็ญของเจ้ายังอ่อนนัก ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า”

เผชิญหน้าการบุกของหนิวต้าลี่ พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานหาได้คิดหลบหลีกไม่ เพียงยกมือข้างหนึ่งขึ้นอย่างแผ่วเบา ราวจะประคองคลื่นพลังอันมหาศาลนั้นไว้

ปลายนิ้วเขาไหวระริก ดุจดีดสายพิณที่ไร้รูป แสงทองคำพวยพุ่งจากกลางฝ่ามือ ซ้อนทับกันเป็นวงแหวนสีทอง

ครั้นรอยหมัดของหนิวต้าลี่ปะทะกับวงแหวนทองนั้น ก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น อากาศร้อนวาบประหนึ่งลุกไหม้ พร่างพราวไปด้วยประกายไฟ

ทว่า การโจมตีอันไพศาลค่อยๆ ถูกแสงทองคำของพระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานสลายหายไป ราวกับถูกห้วงว่างเวิ้งว้างไร้ขอบเขตกลืนหายไป

หนิวต้าลี่เห็นดังนั้น แววตาฉายวาบด้วยความไม่ยอมแพ้

เขารู้ดีว่าตนห่างชั้นกับพระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานมากนัก หมัดเทพพลังยิ่งใหญ่คือไพ่ตายของเขา ไม่นึกเลยว่าจะแทบไม่ระคายอีกฝ่ายถึงเพียงนี้

ถึงกระนั้น หนิวต้าลี่ไม่ถอดใจ กลับยิ่งย้ำความเชื่อในใจให้แน่วแน่

ศึกนี้เสี่ยงตาย ต้องตายกันไปข้าง เขาต้องทุ่มสุดกำลัง เพื่อเปิดทางรอดแม้เพียงริบหรี่ให้เย่ชิว

หนิวต้าลี่เข้าโจมตีอีกครา

“พลังโคทะลุฟ้า!”

เขาตะโกนลั่น ปลดปล่อยกระบวนท่าที่สามของหมัดเทพพลังยิ่งใหญ่ พลังหมัดพุ่งทะยานดั่งสายฟ้าฟาดมหาศาล กระแทกใส่พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซาน

ในเวลาเดียวกัน

“พี่เย่ ผมมาช่วยเสริมกำลัง!”

ข่งเทียนเซี่ยสูดลมเข้าลึก พลังคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ภายในพลุ่งพล่านครืนคร่าน ดุจแม่น้ำที่เขื่อนแตกทลัก

เห็นเพียงข่งเทียนเซี่ยค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น หงายฝ่ามือขึ้น พลังที่มองไม่เห็นเริ่มรวมตัวอยู่ในมือเขา

พลังนั้นบริสุทธิ์และทรงอานุภาพ ประหนึ่งชำระล้างอธรรมทั้งหล้า นั่นคือพลังคุณธรรมอันยิ่งใหญ่

“ฆ่า!”

พร้อมเสียงตะโกนต่ำๆ ของข่งเทียนเซี่ย พลังคุณธรรมอันยิ่งใหญ่กลายเป็นแสงดาบสว่างจ้า ฟาดเฉือนพุ่งออกไป

ท่ามกลางการรุมโจมตีจากทั้งสาม พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานขมุบขมิบภาวนา แสงพุทธะทั่วกายพุ่งทะยานทวีเป็นหลายเท่า กลายเป็นเกราะแสงมหึมาห่อหุ้มปกป้องเขาแน่นหนา

“ตูม!”

เปลวเพลิงพิเศษของเย่ชิว หมัดของหนิวต้าลี่ และพลังกระบี่ที่ข่งเทียนเซี่ยแปรสภาพจากพลังคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ พุ่งกระแทกเกราะแสงพร้อมกัน เสียงกัมปนาทดังสะเทือนฟ้าดิน

“หิ่งห้อยจะไปแข่งแสงกับตะวันจันทรา ไม่รู้จักประมาณตน เพ้อฝันสิ้นดี”

ว่าจบ พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานสะบัดนิ้วเบาๆ

“ผัวะ!”

พลังมหาศาลทะลักเข้าร่างหนิวต้าลี่ดุจน้ำหลากอสุรกายคำราม หนิวต้าลี่ครางฮึดฮัด ตัวปลิวกระเด็น เลือดพุ่งไม่หยุด

“เพียะ!”

จากนั้นฝ่ามือของพระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานแปรเป็นรอยฝ่ามือทองคำมหึมา กระแทกใส่ร่างหนิวต้าลี่