บทที่ 2950: เหยียบหน้า! เหยียบให้จมดิน!

ทันทีที่เย่ชิวพูดจบ สายตาของทุกคนก็พร้อมใจกันหันมาจับจ้องอยู่ที่ตัวเขา

เพียงเห็นว่าเขายังคงสีหน้าสงบนิ่ง ก้าวเดินอย่างมั่นคง ราวกับสิ่งที่กำลังจะเผชิญหน้าไม่ใช่ศึกเป็นตาย แต่เป็นเพียงการออกมาเดินเล่นอย่างสบายอารมณ์เท่านั้น

“เย่ฉางเซิง เจ้า…”

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูล ถึงกับตะลึงจ้องเย่ชิว เขาไม่คิดเลยว่าเย่ชิวจะเป็นฝ่ายก้าวออกมาเอง

ท่านเซวียนหยวนเฮ่อชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่แววชื่นชมจะวาบขึ้นในดวงตา

เย่ชิวเอ่ยอย่างสุภาพว่า “ท่านผู้อาวุโสเสวียนหยวน คุณลุงเฟิง เรื่องนี้ต้นเหตุก็มาจากผม ปล่อยให้ผมเป็นคนจัดการเถอะครับ”

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูล ขมวดคิ้วเตือนว่า “เย่ฉางเซิง ข้ารู้ว่าพรสวรรค์เจ้าร้ายกาจ แต่ถังชางไห่เมื่อหลายปีก่อนก็ทะลวงถึงขอบเขตราชาผู้ศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทาน แถมในมือยังมีศาสตราจักรพรรดิอีก…”

“คุณลุงเฟิง ขอบคุณที่เตือนครับ!” เย่ชิวพูดแทรก “แต่ท่านเองก็สงสัยไม่ใช่เหรอครับ ว่าทำไมเซี่ยวเซี่ยวกับอู๋เหินถึงยอมติดตามผม ผมจะให้คำตอบท่านเดี๋ยวนี้แหละ”

พูดจบ เย่ชิวก็หันไปมองถังชางไห่กับหรงจิงเทียน เอ่ยว่า “จริง ๆ ต่อให้พวกเจ้าไม่มาหาข้า ข้าก็จะไปหาพวกเจ้าอยู่ดี”

“บางทีพวกเจ้าอาจยังไม่รู้ ข้ามีนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง”

“ตัดหญ้า ต้องถอนรากให้หมด”

คำพูดของเย่ชิวเต็มไปด้วยความมั่นใจและความเด็ดขาด ทำเอาทุกคนที่อยู่ในที่นั้นถึงกับใจสะท้าน

ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อมองเย่ชิว แววชื่นชมในดวงตายิ่งเข้มข้นขึ้น

เขารู้ดีว่า หนุ่มน้อยคนนี้ไม่เพียงมีความกล้าหาญเกินกว่าคนทั่วไป แต่ยังมีก้อนหัวใจที่ไม่เคยหวั่นเกรงศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าด้วย

ถังชางไห่แค่นหัวเราะเย็น “เย่ฉางเซิง เจ้าก็ถือว่ามีลูกผู้ชายอยู่ไม่น้อย แต่เจ้าคิดเหรอว่า อาศัยแค่กำลังของตัวเองจะต่อต้านข้าได้?”

หรงจิงเทียนก็เอ่ยออกมาอย่างเย็นชา “เย่ฉางเซิง คนหนุ่มอวดดีไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่ถ้าอวดจนเกินเลย ก็จะอายุสั้น วันนี้เจ้าตายแน่”

เย่ชิวหัวเราะอย่างดูแคลน “ตาย? นั่นยังไม่แน่หรอก กวางจะตายที่มือใคร ยังบอกไม่ได้หรอกนะ”

เสียงยังไม่ทันขาดตัว พลันกลิ่นอายดุดันสายหนึ่งก็พุ่งพรวดขึ้นจากตัวเย่ชิว ราวกับคมดาบที่เพิ่งชักออกจากฝัก ทะยานสู่ท้องฟ้า

ทว่าเขาก็ยังไม่เผยระดับพลังที่แท้จริงของตนเองออกมา

ถังชางไห่ฮึดฮัด “ฮึ แค่ราชานักบุญตัวเล็ก ๆ กล้าอวดดีต่อหน้าข้า คิดจะหาที่ตายเองหรือไง!”

พูดจบ ถังชางไห่ก็ก้าวเดินกลางอากาศ บีบระยะเข้าไปหาเย่ชิว

หรงจิงเทียนนั้นระมัดระวังอย่างมาก ยืนอยู่กับที่ไม่ขยับ เขาอยากดูก่อนว่าพลังของเย่ชิวแท้จริงแล้วอยู่ระดับไหนกันแน่

เย่ชิวไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย ก้าวเดินกลางอากาศเข้าไปหาถังชางไห่เช่นกัน

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูล เห็นภาพนี้ก็เอ่ยกับท่านเซวียนหยวนเฮอด้วยความกังวล “ท่านผู้อาวุโสเสวียนหยวน เย่ฉางเซิงแม้พรสวรรค์จะหาตัวจับยาก แต่ยังไงก็ยังเด็กเกินไป แบบนี้อันตรายมากนะ!”

ท่านเซวียนหยวนเฮอมองแผ่นหลังของเย่ชิวด้วยสายตาลึกซึ้ง พูดเสียงทุ้ม “เขาไม่ใช่คนบุ่มบ่าม ในเมื่อกล้าทำแบบนี้ แปลว่าต้องมีเหตุผลของเขา บางที ถังชางไห่อาจได้ล้มแบบไม่เป็นท่า”

เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูล ชะงัก “ท่านผู้อาวุโสเสวียนหยวน ท่านหมายความว่า เย่ฉางเซิงอาจเอาชนะถังชางไห่ได้?”

“รอดูเอาเถอะ” ท่านเซวียนหยวนเฮ่อว่า “ข้ามีลางอย่างหนึ่ง เย่ฉางเซิงจะทำให้พวกเราประหลาดใจ”

ได้ยินคำของท่านเซวียนหยวนเฮ่อ เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูลทำหน้าประหลาด ใจหนึ่งก็ได้แต่ภาวนา ขอให้ไม่ใช่ทำให้ผวาไปมากกว่าจะดี

ในสายตาของทุกคน ระยะห่างระหว่างเย่ชิวกับถังชางไห่ค่อย ๆ ลดลงเรื่อย ๆ

“ลงมือเถอะ ให้ข้าดูหน่อยว่าคันธนูไท่ซวีจะแกร่งสักแค่ไหน” เย่ชิวเอ่ยเสียงดัง

เดิมทีถังชางไห่วางแผนจะใช้คันธนูไท่ซวีสังหารเย่ชิว ทว่าหลังจากได้ยินคำพูดนี้ เขากลับเปลี่ยนใจ

“คนที่เคยถูกคันธนูไท่ซวียิงตาย ล้วนเป็นยอดผู้กล้าระดับก้องโลก เจ้าแค่ราชาผู้ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด คิดอยากตายใต้คันธนูไท่ซวีด้วยเรอะ ฝันไปเถอะ!” ถังชางไห่พูดจบ ก็เก็บคันธนูไท่ซวีกลับไป

เย่ชิวเห็นท่าทีของเขา ก็หัวเราะออกมา “คนหาที่ตาย ข้าเคยเห็นเยอะแล้ว แต่แบบเจ้าข้านี่ยังไม่เคยเจอเลยนะ”

ถังชางไห่ได้ยิน สีหน้าก็ถมึงทึง ตวาดลั่น “เย่ฉางเซิง เจ้าอย่าได้อวดดีเกินหน้าเกินตา!”

“วันนี้ ข้าจะให้เจ้ารู้เองว่า ต่อหน้า ‘ราชานักบุญไร้เทียมทาน’ อย่างข้า เจ้าก็เป็นได้แค่ตัวมดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น”

ถังชางไห่ไม่ทันสังเกตเลยว่า ตอนที่เขาพูดประโยคนี้ จางเหมยเจินเหริน เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์ รวมถึงเฟิงอู๋เหินกับพวก กลับเผยรอยยิ้มเหยียดเย้ยอยู่บนใบหน้า

สิ้นเสียงของถังชางไห่ พลังชี่ในกายเขาก็ปะทุพลุ่งพล่าน ราวกับสายน้ำหลากที่เขื่อนแตก กระหน่ำพุ่งเข้าจู่โจมใส่เย่ชิว

เขายกมือทั้งสองขึ้นร่ายอาคมอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียว อักขระเวทมนตร์ส่องแสงระยิบระยับก็รวมตัวกันตรงหน้ากลายเป็นฝ่ามือยักษ์หนึ่งข้าง แผ่กลิ่นอายทำลายฟ้าทลายดินฟาดลงมาหาเย่ชิว