บทที่ 3067: พวกท่านทนไว้อีกหน่อย เดี๋ยวข้ากลับมา

ตูม!

หม้อแปรสภาพฟ้าและดินอวลด้วยอำนาจเทพสูงสุด ทรุดฮวบลงมาจากท้องฟ้า กดทับตรงไปยังรองผู้อาวุโสที่สอง

ทันใดนั้น ดวงตาของรองผู้อาวุโสที่สองหดวูบ พลังชี่ทั่วร่างพลุ่งพล่านขึ้นมาในพริบตา เงื้อฝ่ามือฟาดขึ้นสู่ท้องฟ้า หวังจะต้านทานหายนะที่กำลังถาโถมลงมา

“ฮึ คิดจะกดข้าให้ราบงั้นเหรอ!”

รองผู้อาวุโสที่สองฮึดฮัดกล่าว

ทว่า เขาไหนเลยจะต้านทานพลังของหม้อแปรสภาพฟ้าและดินได้ง่าย ๆ

ตัวหม้อที่หนาหนักยังคงค่อย ๆ กดลงมา ทุกต่ำลงไปเพียงนิ้วเดียว แรงกดทับก็หนักหน่วงขึ้นอีกหลายส่วน

รองผู้อาวุโสที่สองรู้สึกประหนึ่งมีภูเขาสูงชันลูกหนึ่งหล่นจากฟ้าลงมาทับ ทำเอาแม้แต่จะหายใจก็อึดอัดจนแทบขาดใจ

เขาเริ่มรู้สึกว่าเรื่องไม่สู้ดีแล้ว

โฮก——

รองผู้อาวุโสที่สองคำรามลั่น แล้วไม่ลังเลที่จะเซ่นสังเวยของวิเศษทางเวทมนตร์สารพัดออกมา

เพียงเห็นเขาประสานมือร่ายอาคมอย่างรวดเร็ว แสงสว่างสายแล้วสายเล่าทะยานออกมาจากแหวนเก็บของของเขา

ก่อนคือดาบยาวสีดำเล่มหนึ่งที่ส่องแสงเยียบเย็น บนตัวดาบสลักอักขระเวทมนตร์ลึกลับเต็มไปหมด คมดาบแหลมคมจนไร้ที่เปรียบ ฟาดฟันใส่หม้อแปรสภาพฟ้าและดินอย่างดุดัน

ถัดมาคือโล่โบราณหนึ่งใบ แสงพิกลระยิบระยับอยู่บนโล่ พลันขยายใหญ่ขึ้นบังเหนือศีรษะของรองผู้อาวุโสที่สอง

ยังมีของวิเศษทางเวทมนตร์อีกนับสิบชิ้น

ล้วนเป็นศาสตราเทพไร้เทียมทานทั้งสิ้น

เห็นชัดว่ารองผู้อาวุโสที่สองกำลังเอาชีวิตเข้าแลก!

น่าเสียดาย ที่ของวิเศษเหล่านี้เมื่ออยู่ต่อหน้าอำนาจเทพของหม้อแปรสภาพฟ้าและดิน กลับไม่ต่างอะไรกับเศษเหล็กผุพัง ไม่อาจรับการโจมตีได้เลย

ดาบยาวสีดำพุ่งเข้าเสียบใส่หม้อแปรสภาพฟ้าและดินราวสายฟ้า กระทบดัง “เคร้ง” แล้วก็ถูกแรงสะท้อนสั่นสะเทือนกระเด็นกลับ ดวงอักขระเวทมนตร์บนตัวดาบดับมืดลงในพริบตา

ถัดมา——

ปุ!

ดาบยาวสีดำก็แหลกสลายกลายเป็นผง

โล่โบราณเองก็ทนได้ไม่นานเช่นกัน ภายใต้แรงกดของหม้อแปรสภาพฟ้าและดิน เสียง “กร๊อบ” ดังขึ้นครั้งหนึ่ง ก่อนจะแตกละเอียดกลายเป็นเศษเสี่ยงปลิวว่อน

ของวิเศษทางเวทมนตร์บางชิ้นก็ถูกทำลายตาม ๆ กันไป

เห็นภาพตรงหน้า สีหน้าของรองผู้อาวุโสที่สองมืดหม่นถึงขีดสุด คลื่นแห่งความสิ้นหวังลึก ๆ พลุ่งขึ้นมาในใจ

ทว่า ในฐานะผู้อาวุโสแห่งเผ่ามิ่ง ความหยิ่งทะนงที่ฝังอยู่ในกระดูกทำให้เขาไม่ยอมถูกกดข่มตายไปเฉย ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไร้ทางถอยแล้ว!

ในขณะนั้นเอง รองผู้อาวุโสที่สามซึ่งยืนดูอยู่มาตลอดก็เคลื่อนไหว

“เย่ฉางเซิง หยุดอาละวาดเดี๋ยวนี้!”

รองผู้อาวุโสที่สามชูสองมือยันฟ้า ปล่อยพลังระดับราชานักบุญไร้เทียมทานออกมาอย่างไม่เก็บงำ ก่อเป็นม่านแสงป้องกันสีเทาขนาดมหึมาพุ่งเข้าปะทะหม้อแปรสภาพฟ้าและดิน

ตูม!

การโจมตีเต็มกำลังของรองผู้อาวุโสที่สามครั้งนี้ ถึงกับหยุดยั้งแรงกดลงของหม้อแปรสภาพฟ้าและดินไว้ได้

ทว่า ก็เป็นเพียงการชะงักเล็กน้อยเท่านั้น

หม้อแปรสภาพฟ้าและดินสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มกดลงต่ออีกครั้ง

ในทันใด สีหน้าของรองผู้อาวุโสที่สามก็ซีดเผือดราวกระดาษ มุมปากมีเลือดสดเอ่อซึมออกมา

“เจ้าเล็ก เจ้า...”

รองผู้อาวุโสที่สองเห็นรองผู้อาวุโสที่สามยอมทุ่มสุดตัวเพื่อช่วยตนเอง ใจพลันเอ่อท่วมไปด้วยความซาบซึ้งและรู้สึกผิด

“อย่าพูดแล้ว ทุ่มให้สุดแรง!” รองผู้อาวุโสที่สามขบฟันกล่าว

ในเวลาเดียวกัน เย่ชิวก็ขยับความคิดขึ้นมา

ตูม!

หม้อแปรสภาพฟ้าและดินใบที่สองพุ่งออกมา ซ้อนทับลงบนหม้อใบแรก

ตูม!