ตอนที่ 3227
บทที่ 3229: ข้าไร้พ่าย เจ้าจะลองยังไงก็เชิญ (ตอนล่าง)
October 21, 2026
การโจมตีนี้ไม่เพียงสลายกระแสพลังของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่แห่งจื่อเวย ยังฟาดใส่จนเธอเซถอยไปสามก้าว!
“เจ้า…”
เซียนหญิงเสวี่ยนหนี่แห่งจื่อเวยยกมือกุมแก้ม ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
นางคือยอดผู้แข็งแกร่งผู้เขย่าโลก อยู่มาหลายแสนปี กลับโดนบัวเขียวฟาดหน้าเอาทีหนึ่ง?
“ปุฮะ—” จางเหมยเจินเหรินกลั้นหัวเราะไม่อยู่ เผลอหลุดออกมา รีบยกมือปิดปากทันที
เซียนหญิงเสวี่ยนหนี่หันขวับ ดวงตาปะทุจิตสังหารท่วมฟ้า “อยากตายรึ!”
นางกำลังจะลงมือ จู่ ๆ โลงศพทองคำก็สั่น “ตึง!” ขึ้นมาครั้งหนึ่ง บัวเขียวนั้นพลันโตสวนลม แค่พริบตาก็กลายเป็นมหึมาสูงหมื่นจั้ง กลีบบัวกางออกราวหลังคา ครอบคลุมฟ้าดินทั้งผืนเอาไว้
บนกลีบบัวแต่ละกลีบมีพลังแห่งความโกลาหลไหลเวียน แผ่วไหวเพียงนิด สุญญากาศก็แตกร้าวพังทลาย
ตรงกลางดอกบัว ยังมีเงาเสมือนของตะวันจันทราดวงดาวลอยวนไปมา ราวกับกำลังจำลองจักรวาลอีกผืนขึ้นมาใหม่
สีหน้าของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่เปลี่ยนไปในที่สุด “บัวท้องฟ้าแห่งกาลนิรันดร์ เจ้าคือ…”
นางจ้องโลงศพทองคำเขม็ง เสียงสั่นเล็กน้อย “ทำไมเจ้ายังไม่ตายอีก?”
“เพียะ!”
บัวเขียวสะบัดอีกครั้ง คราวนี้ฟาดเข้ากลางหลังของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่โดยตรง ฟาดจนร่างของนางเสียหลักแทบจะร่วงลงทะเล
“รังแกกันเกินไปแล้ว!” เซียนหญิงเสวี่ยนหนี่ทั้งอับอายทั้งโกรธจัด เส้นผมยาวสะบัดพลิ้ว กลิ่นอายทั่วร่างระเบิดขึ้นมาดุจคลื่นมหาสมุทร นางตวาดลั่น “คิดว่าข้าทำอะไรเจ้าไม่ได้จริง ๆ รึ!”
นางประสานมือร่ายอาคม ระหว่างคิ้วปรากฏตราดาวสีม่วงหนึ่งดวง แสงดาวทั่วทั้งท้องฟ้าดาวถูกดึงให้เคลื่อนไหว รวมตัวกลายเป็นดาบยักษ์แห่งดารา ฟาดฟันใส่บัวเขียว
แต่บัวเขียวไม่คิดจะหลบเลย กลีบบัวเพียงม้วนเบา ๆ—
“กร๊อบ!”
ดาบยักษ์แห่งดาราแตกร้าวทีละส่วน ๆ!
เซียนหญิงเสวี่ยนหนี่ครางอู้อี้ออกมา มุมปากไหลเลือดสีม่วงทองออกมาเส้นหนึ่ง
นางเพิ่งตระหนักว่าความน่ากลัวของบัวเขียวดอกนี้ เหนือกว่าที่คิดเอาไว้มากนัก
“ความอัปยศในวันนี้ วันหน้าเราจะทวงคืน!”
ทิ้งคำอาฆาตเอาไว้หนึ่งประโยค ร่างของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่สั่นไหว เตรียมจะหนีออกจากที่นี่
“ข้าให้เจ้าไปแล้วหรือยัง?”
ภายในโลงศพทองคำ เสียงเย็นเยียบหนึ่งดังขึ้นกะทันหัน เย็นชาดุจน้ำแข็งเก้าสวรรค์ แช่แข็งฟ้าดินทั่วผืนในชั่วพริบตา
“วูม—”
บัวเขียวสั่นไหว กลีบบัวกางออก แรงกดดันแห่งเซียนอันกว้างใหญ่โถมลงมาครอบคลุม ปิดตายหนทางหลบหนีทั้งหมดของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่
ร่างของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่ชะงัก หันกลับมาอย่างแรง แววตาฉายความโกรธปนตะลึง “เจ้าหมายความว่ายังไง?”
จากในโลงศพทองคำ เสียงของหญิงสาวลึกลับดังขึ้นอีกครั้ง “ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งการบำเพ็ญเซียนของเย่ฉางเซิง เจ้ามารังแกเขา ก็เท่ากับไม่เห็นข้าอยู่ในสายตา”
ม่านตาของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่ย่อมลงทันที สายตาหันขวับไปมองเย่ชิว เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“ผู้พิทักษ์แห่งการบำเพ็ญเซียน?”
ในที่สุดนางก็เข้าใจแล้ว ว่าทำไมเย่ชิวถึงกล้าบุกขึ้นเกาะเผิงไหล กล้าประจันหน้ากับผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งจักรพรรดิอย่างท่านโหวชุดม่วง แถมยังกล้าแข็งใส่ต่อต้านนางถึงขนาดนี้
ที่แท้ ข้างหลังเขา ยังมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ยืนอยู่!
“ชิบ—…” ภายในใจของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่เต็มไปด้วยความเสียใจสุดขีด
นางเปลี่ยนร่างเกิดใหม่ไม่รู้กี่ครั้ง แอบซ่อนตัวมาหลายแสนปี ก็เพื่อรอให้ถึงยุคสมัยอันเหมาะสม จะได้บรรลุเต๋าสู่จักรพรรดิ ขึ้นครองเหนือกาลนิรันดร์!
ไม่คิดเลยว่า แค่เพราะใจร้อนในวันนี้ กลับดันไปหาเรื่องยอดผู้แข็งแกร่งเช่นนี้เข้า
“ประมาทเกินไปแล้ว!”
เซียนหญิงเสวี่ยนหนี่สูดลมหายใจเข้าลึก บังคับข่มความหวาดหวั่นในใจลง ถามเสียงเย็น “ตกลงเจ้าต้องการอะไรแน่?”
ในโลงศพทองคำ หญิงสาวลึกลับเอ่ยเสียงราบเรียบ “ข้าให้เจ้าเลือกสองทาง”
“ข้อแรก ตามติดเย่ฉางเซิง รับใช้เขาข้างกายไปชั่วชีวิต เป็นสาวรับใช้ประจำเตียง ห้ามมีสองใจ”
เอ่อ—
มุมปากของเย่ชิวกระตุก แทบกลั้นขำไม่อยู่
ให้ยอดผู้แข็งแกร่งผู้มีอายุหลายแสนปีมาทำสาวรับใช้ประจำเตียงให้เขา?
นี่มันตัวเลือกเพี้ยนอะไรเนี่ย?
ต่อให้เธอยอม เขาเองก็ไม่กล้าหรอก!
อีกฝ่ายแข็งแกร่งขนาดนั้น ถ้าจู่ ๆ แอบลงมือใส่ตอนกำลังนอนเตียงด้วยกันจะทำยังไง?
แต่กระนั้นก็ต้องยอมรับว่า รูปร่างหน้าตาและบุคลิกภาพของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่องค์นี้ ดีงามจริง ๆ
จางเหมยเจินเหริน หนิงฟาน กับชู่ชู่ ก็นิ่งค้างกันไปหมด สีหน้าของแต่ละคนแตกต่างกันออกไป
แววตาของเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่เย็นลง กวาดตามองเย่ชิวครั้งหนึ่ง
แม้นางจะยอมรับว่า เย่ชิวมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ สภาพร่างกายเหนือธรรมดา แถมหน้าตาก็หล่อเหลา…
แต่!
นางเป็นใคร?
นางคือเซียนหญิงเสวี่ยนหนี่แห่งจื่อเวย!
คือยอดผู้แข็งแกร่งผู้มีชีวิตอยู่มาหลายแสนปี!
จะให้นางไปเป็นสาวรับใช้ประจำเตียงให้เด็กหนุ่มรุ่นหลังคนหนึ่งงั้นหรือ?