บทที่ 466 ผมเป็นคนดีจริง ๆ

เยี่ยชิว โยนร่างของผู้หญิงคนนั้นลงบนพื้น

“ให้ตายเถอะ คุณฆ่าเธอได้ยังไง? ” หลงเยี่ยพูดเสียงดัง : "ผู้หญิงคนนี้สวยมาก ถ้าคุณอยากฆ่าเธอ รอจนกว่าฉันได้เล้าโลมเธอก่อนที่คุณจะฆ่าเธอสิ !"

เยี่ยชิวพูดกับหลงเยี่ย: "ลองนึกภาพชายเตี้ยกดท้องของเธอตลอดทั้งวัน คุณยังมีความสนใจทางเพศอยู่หรือเปล่า?"

“แต่เธอสวยมาก น่าเสียดายที่เธอต้องตาย”

“ถ้าสนใจจริงๆ ก็เล้าโลมคนตายได้ใช่ไหม?”

หลงเยี่ยจ้องมองไปที่เยี่ยชิว และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดว่า "คุณน่ารังเกียจมาก"

เยี่ยชิวเพิกเฉยต่อหลงเยี่ย และสายตาของเขาก็จ้องมองไปที่ชายเตี้ยหัวโล้น

เมื่อชายเตี้ยหัวโล้นเห็นภรรยาของเขาถูกฆ่า ดวงตาของเขาก็แดงก่ำทันที เขาดึงกริชออกมาแล้วรีบพุ่งไปหาเยี่ยชิวพร้อมคำรามอย่างบ้าคลั่ง : "ฉันจะฆ่าคุณ อ้าาาา..."

ตูม !

เยี่ยชิวต่อยเข้าให้

แม้ว่าชายเตี้ยหัวโล้นจะโกรธ แต่เขาก็ไม่เสียสติ เขารีบย่อตัวลงไปเพื่อเลี่ยงหมัดของเยี่ยชิว จากนั้นแทงหัวใจของเยี่ยชิวอย่างรวดเร็วด้วยกริช

อย่างไรก็ตามกริชแทงเข้าแค่เสื้อผ้าของเยี่ยชิว ไม่ใช่ทะลุถึงผิวหนัง

ชายเตี้ยหัวโล้นไม่เต็มใจ เขาจับด้ามมีดด้วยมือสองข้างแล้วแทงมันด้วยกำลังทั้งหมดของเขา แต่ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิม เยี่ยชิวเป็นเหมือนคนเหล็ก ไม่ว่าชายเตี้ยหัวโล้นจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม กริชก็เจาะเข้าไปไม่ได้

ในเวลานี้ เยี่ยชิวง้างนิ้วของเขาและเอื้อมมือไปคว้าคอของชายเตี้ยหัวโล้น

ชายเตี้ยหัวโล้นหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว พยายามเข้าไปด้านหลังเยี่ยชิว และโจมตีเยี่ยชิวอย่างสาหัส

ปฏิกิริยาของเขารวดเร็ว แม้ว่าคอจะหลบได้ แต่ก็ยังช้าไปนิด

กร๊อบ!

นิ้วทั้งห้าของเยี่ยชิว จับไหล่ขวาของชายเตี้ยหัวโล้น

ทันใดนั้น ชายเตี้ยหัวโล้นก็รู้สึกเหมือนถูกก้ามเหล็กจับไหล่ไว้ เขารีบปล่อยมือขวา กริชหล่นลงกับพื้น คราวนี้เขาขยับมือซ้ายที่ถือกริชในมือราวกับสายฟ้า แล้วฟันอย่างแรง พื้นกระทบหลังมือของเยี่ยชิว

" ตั๊างง! "

ประกายไฟจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้น

หลังมือของเยี่ยชิวยังคงสภาพเดิม แต่มีรูสองรูที่เกิดจากกริชของชายเตี้ยหัวโล้น

“ชายคนนี้เป็นสัตว์ประหลาดแบบไหนนะ ?” ชายเตี้ยหัวโล้นประหลาดใจ เขาถือกริชไว้ในมือซ้ายและแทงที่เป้าของเยี่ยชิว

แข็งแกร่งไม่ใช่เหรอ ?

ดูซิว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหนกัน !

มุมปากของเขาแสดงถึงความดุร้าย ชายเตี้ยหัวโล้นไม่เชื่อว่าเขาจะล้มเยี่ยชิวไม่ได้

เมื่อถังเฟยเห็นฉากนี้ เขาก็รีบตะโกน "เยี่ยชิว ระวัง——"

เขาไม่รู้ว่า เยี่ยชิวสังเกตเห็นเจตนาฆ่าชายเตี้ยหัวโล้นแล้ว เมื่อชายเตี้ยหัวโล้นแทงเป้าของเขาด้วยกริช เขาก็ยกเข่าขึ้นทันที

"พัวะ !"

ข้อมือของคนเตี้ยหัวโล้น และกริชก็บินออกไป ใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ เข่าของ เยี่ยชิว ก็โผล่ขึ้นมาและกระแทกคางของชายเตี้ยหัวโล้นอย่างรุนแรง

ปัง

กระดูกในกรามของชายเตี้ยหัวโล้นแตกสลายอย่างกะทันหัน

"กร๊อบ !"

เลือดกระเซ็น

จากนั้นเยี่ยชิวก็คว้ามือบนไหล่ของชายเตี้ยหัวโล้นแล้วเลื่อนลงมาอย่างรวดเร็ว จับข้อมือของชายเตี้ยหัวโล้นแล้วยกแขนขวาขึ้นอย่างรวดเร็ว

วินาทีต่อมาร่างของชายเตี้ยหัวโล้นก็ถูกโยนขึ้นไป จากนั้นเขาก็ถูกโยนลงไปที่พื้นอย่างแรง

"พัฟ!"

ใบหน้าของชายเตี้ยหัวโล้นสัมผัสลงที่พื้น และใบหน้าของเขาก็ผิดรูปทันที ไม่เพียงแต่จมูกของเขาแตกเท่านั้น แต่ยังมีเลือดไหลออกมาจากปากของเขาอีกด้วย

มันแย่มาก !

เยี่ยชิวทำให้ชายเตี้ยหัวโล้นสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ของเขาไปโดยสิ้นเชิง