ตอนที่ 466
บทที่ 467 วางแผนยึดครองโลก
October 21, 2026
ณ เมืองปักกิ่ง
ตระกูลไป๋
พ่อบ้านรีบเดินเข้าไปในห้องหนังสือ และพูดกับไป๋ยวี่จิงว่า : "นายน้อย ติดต่อจวินเตาไม่ได้"
“อ้อ” ไป๋ยวี่จิงตอบกลับเบา ๆ
พ่อบ้านเหลือบมองไป๋ยวี่จิงแล้วถามว่า "นายน้อย ไม่แปลกใจเหรอ?"
“มีอะไรน่าประหลาดใจขนาดนั้น?” ไป๋ยวี่จิงพูด “ถ้าเยี่ยชิวไม่สามารถฆ่าจวินเตาได้ นั่นคงมีแต่ฉันประหลาดใจเท่านั้น”
“จวินเตาเป็นผู้มีฝีมือสูง ถ้าเขาไม่ตาย เขาจะช่วยเราได้มาก น่าเสียดาย” พ่อบ้านพูดอย่างเสียใจ
ไป๋ยวี่จิงไม่ได้รู้สึกลำบากใจแต่อย่างใด เขาพูดว่า: "ไม่ว่าคน ๆ นั้น จะมีความสามารถแค่ไหน ถ้าเขาไม่อาจช่วยฉันได้ เขาตายไปก็ไม่น่าเสียดาย"
“ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฉันช่วยชีวิตจวินเตาที่ชายแดน ฉันอยากให้เขาอยู่ภายใต้การดูแลของฉัน แต่ใครจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะให้เงิน ผู้หญิงสวยๆ หรือให้สัญญาเรื่องอื่น ๆ เขาก็ไม่สนใจ”
“คราวนี้เขาตกลงที่จะฆ่าเยี่ยชิว และนั่นก็เพื่อตอบแทนฉันที่ช่วยชีวิตเขาไว้”
“ทันเวลาพอดี ฉันสามารถใช้เขาเพื่อทดสอบความแข็งแกร่งของเยี่ยชิวได้”
ไป๋ยวี่จิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม: "เยี่ยชิวสามารถฆ่าจวินเตาได้หมายความว่าความแข็งแกร่งของเขาเทียบกับผู้มีฝีมือแดนมังกร แต่เขาสามารถติดอันดับหนึ่งในสิบอันดับแรกของอันดับมังกรได้"
“น่าเสียดายที่ผู้ชายคนนี้เป็นเพียงหมอหนุ่มที่ไม่มีฐานะใดๆ มิฉะนั้นไป๋ปิงแต่งงานกับเขาคงเป็นตัวเลือกที่ดี”
“ยังไงก็ตาม ตระกูลเผยมีความเคลื่อนไหวอะไรไหม ?”
พ่อบ้าน ส่ายหัวแล้วตอบว่า: "ผมได้แจ้งตระกูลเผยเรื่องการเข้าปักกิ่งของเยี่ยชิว และส่งคนไปจับตาดูตระกูลเผยแล้ว แต่พวกเขายังไม่ได้ดำเนินการใดๆ"
"ฮึ่ม" ไป๋ยวี่จิงตะคอกอย่างเย็นชา และพูดว่า "ตระกูลเผยเก่งเรื่องการวางแผนจริงๆ ในเวลานี้ พวกเขาอยากจะเป็นผู้ชมอยู่ข้างสนาม"
“นายน้อย เราจะลงมือสกัด และฆ่าเยี่ยชิวไหม ?” พ่อบ้านถาม
ไป๋ยวี่จิงกล่าว : "เยี่ยชิวมาปักกิ่ง แน่นอนว่างานมงคลนั้นต้องวุ่นวาย ถึงตอนนั้นไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ก็ตาม เราตระกูลไป๋จะต้องสะสางให้ราบเรียบ"
“หากมีอะไรเกิดขึ้นอีก อาจส่งผลกระทบต่อความมิตรภาพของเรากับตระกูลเผย”
“หากเราไม่สามารถสร้างพันธมิตรได้ เช่นนั้นแผนที่พ่อของฉันจะย้ายไปประจำการที่เขตทหารจินหลิงก็ต้องพังพินาศแน่”
“เยี่ยชิวจะต้องถูกสกัดและสังหารเท่านั้น” ไป๋ยวี่จิงสั่งพ่อบ้าน “แจ้งให้คนกลุ่มที่สองฆ่าเยี่ยชิว”
"รับทราบ!"
พ่อบ้านตอบรับแล้วหันหลังกลับเตรียมออกจากห้องหนังสือ
“เดี๋ยวก่อน” ไป๋ยวี่จิงหยุดพ่อบ้านทันทีและถามว่า “เทพแห่งสงครามกำลังทำอะไรอยู่?”
พ่อบ้านตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาสงสัยว่าจู่ ๆ ทำไมนายน้อยถามถึงเทพเจ้าแห่งสงคราม แต่เขาก็ตอบกลับไปว่า : "เทพเจ้าแห่งสงครามอยู่ในห้องทำงาน"
“โอ้ ? ชายชราคนนี้ไม่ช่วยเยี่ยชิวเหรอ?” ไป๋ยวี่จิงมีความสงสัยบนใบหน้าของเขา
“แม้ว่าเยี่ยชิวจะมาจากวังซาตาน แต่เขาก็เป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ ไม่คู่ควรที่จะได้รับการช่วยเหลือจากเทพเจ้าแห่งสงคราม” พ่อบ้านกล่าว
ไป๋ยวี่จิงส่ายหัว "หลังจากเยี่ยชิวเกิดเรื่องขึ้น เทพเจ้าแห่งสงครามก็มาซีเป่ยด้วยตนเอง นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงให้เห็นว่าเทพแห่งสงครามให้ความสำคัญกับเยี่ยชิวเป็นอย่างมาก"
“อย่างไรก็ตาม ชายชราคนนี้อุทิศตนให้กับบ้านเมือง นอกเหนือจากกิจการระดับชาติแล้ว เขาไม่ค่อยสนใจเรื่องธรรมดา ๆ พวกนี้”
“คิดว่าเป็นเพราะเหตุนี้เองที่ไม่ได้ช่วยเยี่ยชิว”
ไป๋ยวี่จิงถามอีกครั้ง: "หลงเหมินมีความเคลื่อนไหวไหม？"
พ่อบ้านกล่าวว่า: "เฉาหยวนอยู่ที่หยางเฉิง"
“ฑูตชิงหลงและฑูตฉีหลินอยู่ไหน?”
“อยู่เคียงข้างเฉาหยวน”
ไป๋ยวี่จิงขมวดคิ้วและกระซิบเบาๆ : "เป็นไปไม่ได้! เฉาหยวนเป็นคนฉลาด เขารู้ว่าเยี่ยชิวไปปักกิ่งต้องเผชิญกับความเสี่ยงอย่างมาก ทำไมเขาไม่ส่งคนมาสนับสนุนเยี่ยชิว?"