ตอนที่ 609
บทที่ 611 จิตเมตตาของหมอ
October 21, 2026
ท่าทางกะทันหันของหลี่เหล่าทำให้ศาสตราจารย์เฉียนและคนขับรถเสี่ยวหวังที่อยู่ในแถวหน้าตกใจ
กรีด!
เสี่ยวหวังกระแทกเบรก ทั้งเขาและศาสตราจารย์เฉียนหันไปมองหลี่เหล่า
“หลี่เหล่า คุณเป็นอะไรไหม?” ศาสตราจารย์เฉียนถาม
“ไม่เป็นอะไร แค่จำอะไรบางอย่างได้ ฉันขอโทษที่ทำให้พวกคุณกลัว ฮ่าๆ...…” หลี่เหล่าหัวเราะเบาๆ และถามว่า “ผู้อาวุโสจางและผู้อาวุโสเนี่ยมาถึงแล้วหรือยัง?”
ที่หลี่เหล่ากล่าวถึงผู้อาวุโสจางและผู้อาวุโสเนี่ย คือผู้ประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนจีนที่มีชื่อเสียงจางจิ่วหลิงและเนี่ยเสวียเลี่ยง
ศาสตราจารย์เฉียนตอบว่า “น้องชายของฉันไปรับผู้อาวุโสจางและผู้อาวุโสเนี่ย พวกเขาควรจะมาถึงก่อนเรา”
หลี่เหล่าพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเรารีบออกเดินทางกันเถอะ!”
ศาสตราจารย์เฉียนเหลือบมองหลี่เหล่าอีกครั้ง และสังเกตเห็นความตื่นเต้นที่ควบคุมไม่ได้ในสีหน้าของหลี่เหล่า
เป็นไปได้อย่างไรที่หลี่เหล่าตื่นเต้นขนาดนี้?
ศาสตราจารย์เฉียนสงสัยและสั่งคนขับรถว่า “เสี่ยวหวัง ขับรถไป”
“รับทราบ!”
เสี่ยวหวังสตาร์ทรถใหม่และมุ่งหน้าไป
หลี่เหล่าหลับตาอีกครั้ง รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก
“ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า จะได้พบกับมรดกทางการแพทย์ที่สาบสูญของปู่เทียนโส่วบนถนนอันห่างไกลสายนี้”
ปู่เทียนโส่วเป็นเทคนิคกระดูกอันเป็นเอกลักษณ์ที่พัฒนาขึ้นโดยแพทย์ของจักรวรรดิกว่าร้อยคนในสมัยราชวงศ์หมิง ประกอบด้วยสามสิบหกรูปแบบ ซึ่งผสมผสานแนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดจากโรงเรียนแพทย์ต่างๆ”
“หากฉันไม่เห็นรูปแบบแรกในมรดกทางการแพทย์ของบรรพบุรุษของฉัน ฉันคงไม่รู้ว่าชายหนุ่มกำลังใช้ปู่เทียนโส่ว”
“ชายหนุ่มคนนั้นเป็นอัจฉริยะทางการแพทย์อย่างแท้จริง”
“ด้วยความสามารถที่โดดเด่นในด้านการแพทย์แผนจีน จึงมีความหวังในการฟื้นฟู?”
“น่าเสียดายที่ผู้อาวุโสเฉียนป่วยหนักและกำลังรอให้ฉันช่วยเขา ไม่อย่างนั้น ฉันคงจะได้คุยกับชายหนุ่มคนนั้นดีๆ”
หลี่เหล่าถอนหายใจกับความคิด
แต่ก็รีบปล่อยความกังวลออกไป
“ทักษะทางการแพทย์ของชายหนุ่มนั้นน่าทึ่ง แม้ว่าเขาจะไม่เป็นที่รู้จักในตอนนี้ แต่อีกไม่นานเขาก็จะมีชื่อเสียงในด้านการแพทย์ ไม่ช้าก็เร็วฉันจะได้พบเขา”
“ฉันแค่หวังว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วๆ นี้!”
……
บนทางหลวง.
เยี่ยชิวใช้เทคนิค “ปู่เทียนโส่ว” เพื่อรักษากระดูกหักของคนขับ จากนั้นจึงตรวจร่างกายเขาอย่างละเอียด
โชคดีที่นอกเหนือจากอาการบาดเจ็บที่เยี่ยชิวรักษาแล้ว คนขับมีรอยขีดข่วนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
“คุณถอดเข็มออกได้แล้ว”
เยี่ยชิวหยิบเข็มทองห้าเล่มที่สอดเข้าไปในหัวของคนขับออกมา
หลังจากเสร็จสิ้นทั้งหมดนี้แล้ว เยี่ยชิวก็กดที่ด้านหลังคอของคนขับสักพักหนึ่งแล้วรออย่างเงียบ ๆ
ครึ่งนาทีต่อมา
คนขับที่หมดสติค่อยๆลืมตาขึ้นและเห็นใบหน้าเด็กที่อยู่ตรงหน้าเขา
มันเป็นชายหนุ่ม
ชายหนุ่มรูปหล่อ มีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า ให้ความรู้สึกมั่นใจและสบายใจ
“เขาตื่นแล้ว!”
เมื่อเห็นคนขับตื่นขึ้น ก็เกิดเสียงอุทานจากฝูงชน
คนขับได้ยินเสียง จึงหันศีรษะมองไปรอบๆ ถามด้วยน้ำเสียงสับสนว่า “ฉันอยู่ที่ไหน?”
“เมื่อกี้คุณประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และเกิดอาการโคม่า นี่อยู่บนทางหลวง” เยี่ยชิวกล่าวเสริมว่า “ฉันเป็นหมอ”
“รถชน?” คนขับตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เขาคว้ามือของเยี่ยชิว และถามอย่างกังวลว่า “คุณหมอ ฉันจะตายไหม? คุณช่วยฉันได้ไหม?”