ตอนที่ 710
บทที่ 712 ปากพาซวย
October 21, 2026
เสียงตบดังก้องไปทั่วห้อง
รอยฝ่ามือสีแดงสดปรากฏบนใบหน้าอ้วนของมู่เอินทันที
ดวงตาของมู่เอินเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ
เขาไม่คาดคิดว่า จะมีใครกล้าตบเขาบนสนามหญ้าของตัวเอง
มันอุกอาจมาก!
ผู้เห็นเหตุการณ์ก็ตกใจเช่นกัน
“ให้ตายเถอะ เด็กคนนั้นกล้าตีประธานมู่จริงๆ”
“เขากำลังร้องขอความตาย!”
“ประธานมู่มีอิทธิพลอย่างมากในต้าหลี่ เขาเป็นเหมือนจักรพรรดิท้องถิ่น ไม่เบื่อที่จะใช้ชีวิตด้วยการยั่วยุเขาเหรอ?”
“เด็กคนนั้นแย่แน่!”
ขณะเดียวกัน
หม่ายตงและเกาเฟยก็รู้สึกสุขสันต์
“เยี่ยมเลย เราไม่ต้องทำอะไรเลย ลุงมู่จะจัดการเยี่ยชิวเอง” หม่ายตงหัวเราะเบาๆ
เกาเฟยยิ้มแย้ม “เยี่ยชิวหยิ่งเกินไป เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่คือดินแดนของใคร เขากำลังถามหาปัญหาจริงๆ”
คุณเหยาก็ตื่นเต้นเช่นกัน
เขากังวลว่าหลังจากที่เยี่ยชิวได้รับหยกแดงคุณภาพสูงแล้ว มู่เอินจะมาหาเขาเพื่อชดเชย แต่ด้วยเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างไม่คาดคิดนี้ คุณเหยาจึงไม่เป็นกังวลอีกต่อไป
มู่เอินจะไม่ปล่อยให้เยี่ยชิวหลุดออกไปอย่างแน่นอน หลังจากถูกตบ และหากเป็นเช่นนั้น เยี่ยชิวจะไม่สามารถเอาหยกแดงคุณภาพสูงออกไปได้
ตราบใดที่หยกแดงคุณภาพสูงยังอยู่ในมือของมู่เอิน เขาจะไม่มาหาคุณเหยาเพื่อขอค่าชดเชย
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ คุณเหยาก็ตะโกนใส่เยี่ยชิวว่า “คุณกล้าที่จะลงมือประธานมู่ คุณกำลังมองหาความตายหรือเปล่า?"
เยี่ยชิวไม่ได้หันหน้าไปทางราชาหยก และตอบโต้โดยตรงว่า “ไปให้พ้น เจ้าคนโง่เฒ่า”
“คุณ”
คุณเหยาโกรธจนแทบกระอักเลือด
ให้ตายเถอะ ฉันยอมถูกเรียกว่าคนโง่ได้ แต่ทำไมต้องเติมคำว่า “เฒ่า” ข้างหน้าด้วย?
ฉันแก่ขนาดนั้นจริงๆเหรอ?
เห็นไหมว่า โดยทั่วไปแล้ว ผู้สูงวัยชอบได้รับการยกย่องในความอ่อนเยาว์ โดยเฉพาะผู้ที่มีความสามารถบางอย่าง และพวกเขาทนไม่ได้กับการถูกเรียกว่าเฒ่า
คุณเหยากำลังจะพูดอีกครั้งเมื่อ เยี่ยชิวเหลือบมองเขา
ทันใดนั้น คุณเหยาก็รู้สึกราวกับว่าเขาอยู่ในโรงน้ำแข็ง
เด็กคนนี้คือใครกันแน่?
ทำไมการจ้องมองของเขาถึงน่ากลัวขนาดนี้?
คุณเหยามีประสบการณ์อย่างดี และรู้ทันทีว่าเยี่ยชิวอาจมีภูมิหลังที่น่าเกรงขาม เขาจึงรีบปิดปาก
มู่เอินรู้สึกตัว สัมผัสใบหน้าที่ถูกตบ และหัวเราะอย่างเต็มที่
“ฮ่าๆๆ……”
ทุกคนมองไปที่มู่เอิน รู้สึกงงงวย
ถูกตบแล้ว ยังหัวเราะได้อย่างไร?
หลังจากหัวเราะไปสักพัก มู่เอินก็จ้องไปที่เยี่ยชิว และพูดด้วยสีหน้ามืดมนว่า “เจ้าหนู ฉันยอมรับว่าฉันชื่นชมคุณนิดหน่อยที่กล้าลงมือกับฉัน!”
“แต่คุณไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร ในต้าหลี่ไม่มีใครกล้ายั่วยุ?”
“ในชีวิตของฉันไม่เคยถูกตบมาก่อน”
“ฉันถึงกับวางแผนที่จะให้ทางออกแก่คุณ ใครจะรู้ว่า ไม่มีทางสวรรค์สำหรับคุณ มีแต่ทางนรกสำหรับคุณ”
ด้วยเหตุนี้ มู่เอินจึงหันไปหาหลินจิงจื้อและพูดว่า “ประธานหลิน ฉันจะให้คุณเลือกสองทาง”
“มาเป็นผู้หญิงของฉัน”
“หรือปล่อยให้แฟนของคุณฝากชีวิตไว้ที่นี่”
หลินจิงจื้อยื่นมือของเธอแล้วกวักมือเรียกมู่เอิน พูดว่า “ประธานมู่ คุณพูดว่าอะไรนะ? ฉันไม่เข้าใจ คุณเข้ามาใกล้ๆ แล้วพูดอีกครั้งได้ไหม?#
มู่เอินก้าวไปข้างหน้าสองก้าวโดยไม่ต้องคิดมาก และโน้มตัวไปหาหลินจิงจื้อ แล้วพูดว่า “ประธานหลิน”
เพี๊ยะ!
หลินจิงจื้อตบมู่เอินทั่วหน้า
การตบของเธอทำให้มู่เอินตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง