บทที่ 713 เงินชดเชยหมื่นล้าน

มูเอินเงยหน้าขึ้นมอง

เขาตกตะลึงมาก

เขาเห็นบรรดาลูกน้องของเขาตอนนี้กลับเหมือนเป็นกระสอบทรายที่ถูกเยี่ยชิวต่อยเตะจนกระเด็นลอยออกไปคนแล้วคนเล่า

แล้วเยี่ยชิวล่ะ......

เขากลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

ไม่มีลูกน้องของเขาคนไหนที่สามารถเข้าใกล้เยี่ยชิวได้เลย

ถึงขั้นที่แม้แต่ปลายเสื้อผ้าของเยี่ยชิวก็ยังไม่ได้แตะด้วยซ้ำ

มู่เอินรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก

"ทำไมเจ้าหมอนี่ถึงได้ร้ายกาจมากขนาดนี้?"

ตุ่บ ตุ่บ ตุ่บ!

เพียงไม่ถึงสิบนาที ลูกน้องของมู่เอินทั้งหมดก็ล้มลงกับพื้นและร้องโอดครวญอย่างน่าเวทนา

นี่......

ทุกคนต่างตกตะลึง!

ฝูงชนที่เข้ามามุงดูต่างเบิกตากว้าง

"โห หมอนั่นร้ายกาจมากเลย!"

"คนเดียวสู้กับคนนับร้อย ตอนที่หยิบหมั่นยังมีชีวิตอยู่ยังไม่ร้ายกาจมากขนาดนี้เลย!"

"โคตรสุดเลย!"

"ไม่แปลกเลยที่เขาดูอวดดีตั้งแต่แรก ที่แท้ก็เป็นคนมีฝีมือขนาดนี้นี่เอง!"

หม่าตงทำหน้าเครียด "ฮึ ร้ายกาจมากขนาดนี้เลยเหรอ ประเมินเขาต่ำเกินไป"

เกาเฟยกล่าว "หวังว่าผู้อำนวยการมู่จะพยายามจัดการเขาให้ได้หลังจากนี้"

ความตื่นเต้นในใจของคุณเหยาได้มลายหายไปอย่างหมดสิ้น ตอนนี้เรื่องทั้งหมดไม่ได้เป็นไปตามที่เขาคาดการณ์เอาไว้ ทำให้เขาเริ่มรู้สึกกังวล

หากเยี่ยชิวเอาหยกแดงที่ดีที่สุดนี้ไป และมู่เอินจะต้องให้เขาจ่ายค่าชดเชยจะทำยังไง?

"พระเจ้าช่วยด้วย ขอให้ผู้อำนวยการมู่กำจัดเขาเสียทีเถอะ!"

คุณเหยาแอบภาวนาอยู่ในใจ

หลังจากที่เยี่ยชิวลงมือจัดการลูกน้องของมู่เอินเสร็จก็ได้ออกไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนรู้สึกเหมือนตาพร่ามัวเท่านั้น

จากนั้นก็เห็นเยี่ยชิวไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้ามู่เอินพร้อมกับยิ้มอย่างเยือกเย็น

วินาทีนี้ มู่เอินรู้สึกเหมือนตัวเองถูกสัตว์ประหลาดกำลังจับจ้องอยู่ทำให้เขาถอยหลังไปอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาถอยหลังออกไปพร้อมกับตะคอกใส่เยี่ยชิว "นายคิดจะทำอะไร?"

เยี่ยชิวไม่พูดอะไร เขาก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นออกแรงประกบกับมือทั้งสองข้างของมู่เอิน

แกร่ก!

"อ๊า......."

เสียงร้องดังเหมือนหมูถูกเชือด

มือทั้งสองข้างของมู่เอินถูกแรงกดของเยี่ยชิวจนหักลง

ทุกคนต่างรู้สึกขนหัวลุก

"เจ้าหมอนี่โหดเหี้ยมมากเลย!"

"เขาไม่เพียงตบบ้องหูผู้อำนวยการมู่ แถมยังหักมือทั้งสองข้างของเขาด้วย เขากล้าดีมากเลย!"

"ผู้อำนวยการมู่ก็ไม่ใช่พ่อพระอะไร ฉันเคยได้ยินมาว่าเขาเคยฆ่าคนมาก่อน เกรงว่าเขาจะต้องไม่ยอมเจ้าหมอนั่นอย่างแน่นอน!"

เพี๊ยะ!

เยี่ยชิวตบไปที่หน้าของมู่เอิน "กล้าแตะต้องแม้แต่ผู้หญิงของฉัน ฉันทนนายมานานแล้ว"

มู่เอินไม่พูดอะไรพร้อมกับคอยจับจ้องมองเยี่ยชิวอย่างไม่ละสายตาและอดไม่ได้ที่จะจัดการเขาให้ได้ตอนนี้เลย

ในฐานะที่เป็นผู้มีอิทธิพลในต้าหลี่ เขากลับไม่เคยรู้สึกอึดอัดกดดันเช่นนี้มาก่อนเลย

เยี่ยชิวกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ "นายอยากฆ่าฉันใช่ไหม?"

"อยากล้างแค้นใช่ไหม?"

"ฉันแนะนำว่าอย่าทำแบบนั้น ไม่งั้นนายจะกลายเป็นศพ"