บทที่ 995 หลินจิงจื้อ เซียวอี้เหริน

มาถึงเชิงเขาแล้ว

เยี่ยชิวปลุกเซียวอี้เหรินขึ้นมา

เซียวอี้เหรินค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองไปรอบๆ และถามว่า “หมอเยี่ย เกิดอะไรขึ้นกับฉันเมื่อกี้นี้?”

“คุณเหนื่อยและเป็นลมเกินไป” เยี่ยชิวกล่าว

เซียวอี้เหรินตระหนักได้ว่าเธอนอนบนหลังของเยี่ยชิว และหน้าแดงขณะที่เธอพูดว่า “หมอเยี่ย ฉันขอโทษที่ทำให้คุณต้องลำบาก”

เยี่ยชิวตอบว่า “อย่าเกรงใจกับฉัน ตราบใดที่คุณไม่เรียกฉันว่าหมูสกปรก”

พัฟ

เซียวอี้เหรินระเบิดเสียงหัวเราะ จากนั้นก็หน้าแดงมากยิ่งขึ้น

หมอเยี่ยหมายถึงอะไร?

หมูสกปรกอุ้มภรรยา?

“หมอเยี่ย กรุณาวางฉันลงหน่อย ฉันเดินเองได้” เซียวอี้เหรินต้องการอยู่บนหลังของเยี่ยชิวอีกสักหน่อย แต่ก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อย

“ฉันจะอุ้มคุณเอง คุณพึ่งลม พักผ่อนมากกว่านี้อีกหน่อย”

เยี่ยชิวพูด แล้วยกมือให้เธออย่างมั่นใจ

เซียวอี้เหรินหน้าแดงด้วยความเขินอาย นอนอยู่บนหลังของเยี่ยชิว ใบหน้าของเธอแทบจะหยดเป็นสีแดง

ตอนบ่ายสามโมง

ทั้งสองก็กลับไปที่เจียงโจว

เยี่ยชิวนำเซียวอี้เหรินออกจากสนามบินและเห็น หลินจิงจื้อ

หลินจิงจื้อพิงฝากระโปรงรถเมอร์เซเดส เบนซ์ สวมกระโปรงสั้นเปิดหลังสีแดงและรองเท้าส้นสูงสีเงิน ขายาวทั้งสองข้างของเธอตรงและเรียวยาว

มีเสน่ห์และน่าหลงใหล!

ดึงดูดความสนใจของผู้สัญจรไปมา

“ทำไมพี่หลินถึงมาที่นี่”

จู่ๆ เยี่ยชิว ก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย

แม้ว่าหลินจิงจื้อจะพูดอยู่เสมอว่าเธอไม่สนใจว่าเยี่ยชิวจะมีผู้หญิงคนอื่นหรือไม่ แต่การเผชิญหน้ากับหลินจิงจื้อ ในขณะที่จับมือของคนอื่น ทำให้เยี่ยชิวรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

เขาต้องการปล่อยมือของเซียวอี้เหริน แต่เมื่อเห็นความสุขบนใบหน้าของเธอ เขาก็รู้สึกไม่เต็มใจที่จะทำเช่นนั้น

พี่หลินจะโกรธมั้ย?

ขณะที่เยี่ยชิวคิดเรื่องนี้ เขาก็เห็นหลินจิงจื้อยิ้มให้เขาด้วยสีหน้าอ่อนโยน

“สวยมาก!”

เซียวอี้เหรินก็สังเกตเห็นหลินจิงจื้อและอุทานด้วยความประหลาดใจ

เยี่ยชิวทำได้แค่กัดฟันและนำเซียวอี้เหรินไปยืนอยู่ตรงหน้า หลินจิงจื้อ

“พี่หลิน!” เยี่ยชิวทักทาย

“หมอเยี่ย คุณรู้จักกันหรือเปล่า?” เซียวอี้เหรินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เยี่ยชิวกำลังจะแนะนำพวกเขา แต่หลินจิงจื้อพูดก่อนว่า “ฉันคือ หลินจิงจื้อ แฟนสาวอย่างเป็นทางการของ เยี่ยชิว"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของเซียวอี้เหรินเปลี่ยนไปอย่างไม่เป็นธรรมชาติ รู้สึกเหมือนเธอถูกจับได้คาหนังคาเขา

เธอรู้ว่า?เยี่ยชิวมีเพื่อนผู้หญิงที่สนิท และคาดว่าจะได้พบเธอในอนาคตด้วยซ้ำ

แต่เซียวอี้เหรินไม่เคยคาดหวังว่า จะได้พบกับหลินจิงจื้อเร็วขนาดนี้

และในสถานการณ์เช่นนี้

ควรทำอย่างไร?

เซียวอี้เหรินดึงมือของเธอออกจากเยี่ยชิวอย่างรวดเร็ว รู้สึกสูญเสียไปเล็กน้อย

ในขณะนี้ หลินจิงจื้อพูดอย่างเสน่หา “คุณคงเป็นน้องสาวของอี้เหริน ใช่ไหม?”

“เยี่ยชิวพูดถึงคุณกับฉันหลายครั้ง คุณช่างงดงามราวกับดอกไม้จริงๆ ฉันอิจฉาคุณมาก น้องสาวที่รัก”

“ถ้าฉันเป็นผู้ชาย ฉันจะแย่งคุณไปจากเยี่ยชิวและแต่งงานกับคุณอย่างแน่นอน”

เซียวอี้เหรินตกตะลึง

โดยปกติแล้ว ในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้หญิงควรโกรธและเผชิญหน้าใช่ไหม?

ทำไมหลินจิงจื้อไม่เพียงแต่ไม่โกรธ แต่ยังเข้าใกล้เธออีกด้วย

เซียวอี้เหรินรู้สึกงุนงง แต่เมื่อหลินจิงจื้อในฐานะแฟนสาวอย่างเป็นทางการของเยี่ยชิว ทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม เธอจะปฏิเสธใบหน้าของหลินจิงจื้อได้อย่างไร

“พี่หลิน คุณล้อเล่นนะ คุณเป็นสาวงามที่หายากที่นี่ สวยกว่าฉันมาก” เซียวอี้เหรินพูดอย่างไพเราะ