บทที่ 160 เกรงใจเธอขนาดนั้นไปทำไม

“ฮ่าๆ มาถึงตอนนี้แล้วคุณยังกล้าโกหก! นี่ถูกฉันจับได้แล้ว”

เธอเอาคลิปสัมภาษณ์ในโทรศัพท์ออกมา หัวเราะพลางเอ่ยอย่างสะใจว่า “แน่นอนว่าคุณไม่มีช่องทางการติดต่อคนพวกนั้น เพราะคุณไม่จำเป็นต้องติดต่อพวกเขาเลย”

“ความจริงแล้ว คุณกับผู้ชายที่ชื่อว่าลู่หมิงชิงคนนั้น พวกคุณสองคนมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกัน เมื่อก่อนคนถูกคนตระกูลกู้รังแก ไม่ยอมแพ้คิดจะล้างแค้น จึงติดต่อกับแฟนคุณ ให้เขาพาคนมาทุบทำลายบ้านตระกูลกู้ ดังนั้นคนที่ติดต่อกับคนพวกนั้นก็คือลู่หมิงชิง ที่ฉันพูดถูกมั้ย”

กู้หรัน “……”

ในตอนนั้น เธอไม่รู้ว่าจะนับถือโพรงในสมองของผู้หญิงคนนี้ดี หรือว่านับถือในความโง่เขลาของเธอดี

เธอปิดปาก ไม่อยากจะพูดอะไรแล้ว

ไม่มีอะไรจะพูดกับคนปัญญาอ่อนจริงๆ

ตำรวจชายที่อยู่ข้างๆเองก็ทนดูไม่ได้เล็กน้อย

เขากระแทกที่แขนของหญิงสาว เตือนเบาๆว่า

“นี่ อย่าทำเกินไป เธอเอาโทรศัพท์เข้ามาก็ถือว่าทำผิดระเบียบแล้ว การตัดสินมั่วซั่วโดยที่ยังไม่มีหลักฐาน ยิ่งทำไม่ได้”

หญิงสาวขมวดคิ้ว ไม่พอใจเล็กน้อย

แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเพื่อร่วมงาน สุดท้ายก็ข่มความรู้สึกไม่พอใจนั้นเอาไว้

ในใจกลับส่งเสียงฮึ่มฮั่มด้วยความหงุดหงิด

เชอะ! ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อให้เธอมาทำงานที่นี่ เธอก็ไม่เต็มใจจะมาหรอกนะ

ตอนแรกคิดว่าจะได้ใช้อำนาจหน้าที่ สัมผัสความสนุกตื่นเต้นที่ได้สอบสวนนักโทษ แต่ผลปรากฏว่าไม่สนุกเลยสักนิด!

เพื่อนร่วมงานผู้ชายที่อยู่ข้างๆก็แอบถอนหายใจในใจ

ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อของผู้หญิงคนนี้เป็นผู้บัญชาการกรมตำรวจ เขาก็ไม่อยากจะโอนอ่อนผ่อนตามเธอหรอก!

คิดแบบนี้ เขาก็มองไปยังกู้หรันอีก

“อีกไม่นานทนายของคุณก็น่าจะมาถึงแล้ว ถ้ายืนยันที่จะพบเขา ผมก็จะช่วยจัดการให้คุณ”

กู้หรันพยักหน้า

“ขอบคุณมากค่ะ”

ขณะที่พูดอยู่ ในตอนนี้เอง ประตูก็ถูกคนกระแทกเปิด ผู้บังคับการหลี่รีบวิ่งเข้ามา

“คุณกู้หรันล่ะ คุณกู้หรันอยู่ที่ไหน”

ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

ในตอนที่ทุกคนยังไม่ทันได้ตั้งสติกลับมา ผู้บังคับการหลี่ก็มองเห็นกู้หรันที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ก็รีบเข้ามาจับมือเธออย่างตื่นตระหนกทันที

“คนนี้ก็คือคุณกู้หรันสินะครับ”

กู้หรันตกใจเล็กน้อย พูดตามสัญชาตญาณว่า “ใช่ค่ะ คุณคือ……”

“ผมเป็นผู้บังคับการของที่นี่ ในที่สุดก็เจอตัวคุณแล้ว โชคดีๆ”

กู้หรัน “？？？”

เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายที่อยู่ข้างๆ “？？？”