บทที่ 163 ฟ้องหมิ่นประมาทเขา

ผู้ชายคนนี้ดีกับเธอมากเหลือเกิน เธอไม่อยากจะติดค้างอะไรเขาอีกแล้วจริงๆ

เมื่อคิดเช่นนี้ กู้หรันก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

สีโม่เฉิงเห็นเธอไม่พูดอะไร แววตาเศร้าหมองลง

ก็ไม่รู้ว่าทำไม ถึงยกมือขึ้นมาลูบศีรษะเธอ ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้อีก

ส่วนทางนี้

ไม่นานผู้บังคับการหลี่ก็จับตัวลู่หมิงชิงได้

ครั้งนี้ลู่หมิงชิงโกรธมาก ดังนั้นจึงพาคนไปทุบทำลายข้าวของบ้านตระกูลกู้

ตอนแรกเขาพอจะมีเส้นสายที่สถานีตำรวจอยู่บ้าง ดังนั้นจึงคิดว่า ตนเองทำแบบนี้จะไม่ต้องรับโทษตามกฎหมาย

แต่กลับคิดไม่ถึงว่า คนตระกูลกู้จะบันทึกเหตุการณ์เอาไว้ แล้วโพสต์ลงในโลกโซเชียล

ตอนนี้เรื่องนี้ลุกลามใหญ่โตแล้ว ชาวเน็ตต่างตื่นเต้น มองดูเพื่อนของเขาคนนั้นเองก็ไม่สามารถควบคุมได้แล้ว เขาจึงรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา

งานสำรองก็ไม่มี ในเมื่อสีโม่เฉิงประกาศภายในประเทศแล้ว ทุกคนที่จ้างเขาล้วนเป็นศัตรูกับ Ceesi Group งั้นเขาคงหางานในประเทศนี้ไม่ได้อีกแล้ว

ดังนั้น ลู่หมิงชิงจึงคิดว่า เขาไปต่างประเทศเลยดีกว่า

แต่กลับคาดไม่ถึงว่า เขาเพิ่งจะซื้อตั๋ว ยังไม่ทันได้ไปจากเมืองJเลย ก็ถูกคนของผู้บังคับการหลี่จับกุมเอาไว้แล้ว

ลู่หมิงชิงถูกกุมตัวไปที่สถานีตำรวจด้วยความหวาดกลัว ตอนที่เห็นกู้หรัน เขาก็สั่นไปทั้งตัว

เหมือนกับเหยื่อที่ท่าทางเครียดอย่างนั้น

พอเห็นสีดม่เฉิงที่อยู่ด้านหลังกู้หรัน ก็คิดว่าต้องตายแน่แล้ว

“คุณโม่เฉิง! ครั้งนี้ผมไม่ได้แตะต้องคุณกู้หรันเลยนะครับ จริงๆ! ผมสาบาน ผมยังปกต้องเธอด้วย คลิปในอินเตอร์เน็ตเป็นฝีมือของคนตระกูลกู้ ผมกับคุณกู้หรันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรเลยสักนิดเดียวครับ”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผู้บังคับการหลี่ต้องไม่เข้าใจแน่นอนว่าทำไมเขาถึงต้องกลัวว่าจะถูกดึงไปเกี่ยวข้องกับกู้หรันมากขนาดนี้

แต่ว่าตอนนี้ หลังจากรู้สถานะของกู้หรันแล้ว

เขาแค่รู้สึกว่าลู่หมิงชิงคนนี้คิดว่าตัวเองมีชีวิตอยู่นานเกินไปแล้ว จึงได้ไปยุ่งวุ่นวายกับกู้หรัน

ทว่าครั้งนี้ สีโม่เฉิงกลับไม่เอาเรื่องอะไรเขา

ในทางกลับกันเขาเองก็ไม่ชอบคนตระกูลกู้มานานมากแล้ว แต่เพราะเห็นแก่หน้ากู้หรัน ที่ผ่านมาจึงไม่ได้จัดการพวกเขา

ลู่หมิงชิงพาคนไปทุบข้าวของที่บ้านตระกูลกู้ได้ ก็ถือว่าเป็นการช่วยเขาออกแรง