บทที่ 172 พิสูจน์ความเป็นพ่อลูก

“กู้จิ่งเซิ่ง!”

หลี่หมิงลี่พลางกล่าวพลางรินเหล้าให้ตัวเองอีกหนึ่งแก้ว

เห็นท่าทางประหลาดใจของกู้หรัน เขาจึงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตอนแรกฉันคิดว่าฉันจำผิดคนซะอีก เพราะไม่เจอกันหลายปี เขามีหน้าตายังไง ได้พร่าเลือนในความจำของฉันแล้ว”

“จนกระทั่งเขามากรอกเอกสารข้อมูลส่วนตัวนั้น ฉันจึงได้ตั้งใจดูอยู่แป๊บหนึ่ง ถึงได้รู้ว่าฉันไม่ได้จำผิด เขาก็คือคุณพ่อของเธอ กู้จิ่งเซิ่ง”

กู้หรันขมวดคิ้ว

ถ้าเธอจำไม่ผิด เหมือนว่าตอนนี้หลี่หมิงลี่จะทำงานอยู่ในศูนย์พิสูจน์ดีเอ็นเอแห่งหนึ่ง

กู้จิ่งเซิ่งไปทำอะไรที่นั่น

เมื่อได้เช่นนี้ เธอจึงกล่าวถามอย่างเคร่งขรึม “เขาไปตรวจดีเอ็นเอเหรอ”

หลี่หมิงลี่พยักหน้า

“แน่นอนสิ มาศูนย์พิสูจน์ดีเอ็นเอไม่ตรวจดีเอ็นเอ จะให้มาเดินเที่ยวหรือไง”

กล่าวจบ ก็หัวเราะขึ้นอีกครั้งทันใด

“และที่แปลกกว่านั้นก็คือ เขายังมาพิสูจน์ความเป็นพ่อลูกกันอีกด้วย”

กู้หรันตกใจครู่หนึ่ง

เห็นหลี่หมิงลี่ส่ายหน้า ทอดทอนใจแล้วกล่าว “ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่าเขาอยากพิสูจน์กับใคร แต่รู้สึกมีความผิดปกติ คิดว่าอย่างน้อยพวกเราก็เป็นเพื่อนเรียนด้วยกัน ก็เลยเรียกเธอออกมา แล้วบอกเธอต่อหน้าสักหน่อย”

กู้หรันนั่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่งโดยไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

เธอไม่รู้จริงๆ กู้จิ่งเซิ่งทำไมต้องไปตรวจดีเอ็นเอ

ยิ่งไม่รู้เลยว่าเขาอยากจะไปตรวจของใคร

เซ้นส์ที่รู้สึกได้อย่างเดียวคือ เรื่องนี้ไม่ธรรมดา

เธอไม่ได้พูดอะไรอีก ทั้งคู่ทานอาหารเสร็จ หลี่หมิงลี่ก็ลุกยืนขึ้น ตบเข้าที่ท้องของตัวเองจากนั้นกล่าว “กินอิ่มดื่มอิ่มแล้ว ฉันจะจะต้องกลับไปแล้ว เธอพักที่ไหน ต้องการให้ฉันไปส่งไหม”

กู้หรันส่ายหน้า

“ฉันขับรถมา”

เธอชะงักครู่หนึ่ง จู่ๆ ถามขึ้น “ฉันมีคำขอเล็กๆ อยากให้นายช่วย”

หลี่หมิงลี่เลิกคิ้ว ดูเหมือนจะคาดเดาได้แต่แรกแล้วว่าเป็นเรื่องอะไร จึงไม่รู้สึกแปลกใจ

“ให้ช่วยอะไรเหรอ”

“ฉัน……”

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังคงกล่าวออกมา “ฉันอยากถามว่า ผลตรวจของกู้จิ่งเซิ่ง หากออกมาแล้ว ให้ฉันหนึ่งฉบับได้ไหม”

เธอมีความสงสัยจริงๆ

หลี่หมิงลี่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“ทำไม เธอคิดว่าเป็นตัวเธอเหรอ”

บอกตามตรง กู้หรันมีความสงสัยเช่นนี้จริงๆ

เพราะถ้าเขาไม่มาบอก ก็คงไม่เกิดความสงสัย เมื่อเขามาบอกเช่นนี้ ทำให้เธออดนึกถึงเรื่องเมื่อตอนเช้าไม่ได้ ที่คนตระกูลกู้มาเอะอะโวยวายที่บริษัท อยู่ดีๆ พวกเขาก็มาหาเรื่อง ยังไม่ทันได้อะไรก็จากไปอย่างดื้อๆ

ดูยังไงก็รู้สึกแปลกพิกล

อีกอย่างตอนนั้นหญิงชราต้องการจะตบเธอ หากว่าเธอจำไม่ผิด ท่ามกลางความชุลมุน เหมือนเธอจะถูกดึงผมด้วย

ปรากฏว่า พวกเขาจากไปไม่นาน กู้จิ่งเซิ่งก็ไปที่ศูนย์พิสูจน์ดีเอ็นเอ