บทที่ 178 ทำให้เธอหวั่นไหวเลย!

กู้หรันยังไม่สังเกตเห็นความผิดปกติของชายหนุ่มคนนี้

เธอหลบไปข้างๆ แล้วกล่าว “เข้ามาสิ”

สีโม่เฉิงค่อยๆ ก้าวเข้ามาในห้อง

ในห้องสะอาดสะอ้าน มีกลิ่นหอมอบอวลจากกลิ่นกายของหญิงสาว

ชั้นวางหนังสือบนตู้ที่อยู่ข้างเตียงมีหนังสือบางเล่มวางไว้ มีทั้งหนังสือการเงิน แฟชั่น และหนังสือประเภทการออกแบบ วันปกติเขาไม่ได้สังเกตดูสักเท่าไร ตอนนี้ถึงได้สังเกตเห็นว่ามีบางเล่มนั้นหยิบมาจากชั้นวางหนังสือของเขา ดูแล้วเหมือนจะเปิดอ่านแล้ว

กู้หรันรู้สึกผิดเล็กน้อย

“เอ่อ……พอดีฉันมีคำถามบางอย่างที่ต้องหาคำตอบจากหนังหนังสือ ดังนั้นจึงได้ไปหาที่ห้องหนังสือ โดยไม่ได้ขออนุญาตจากคุณ ขอโทษด้วย”

สีโม่เฉิงกล่าวเบาๆ “ไม่เป็นไร คุณเป็นนายหญิงของบ้านหลัง ของทุกอย่างที่บ้านหลังนี้ล้วนเป็นของคุณ”

ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ ตอบกลับด้วยปฏิกิริยาจะยิ้มไม่ยิ้ม “รวมถึงผมด้วย”

กู้หรัน “……”

ใบหน้าเล็กๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีแดง

วันนี้สีโม่เฉิงดูเหมือนแกล้งเธอจนติดใจเสียแล้ว

เห็นใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ จึงเดินไปนั่งลงที่โซฟา แล้วทำการตบที่นั่งข้างๆ

“มานั่งสิ”

กู้หรันค่อยๆ ขยัลตัวไปอย่างช้าๆ

หลังจากนั่งลงแล้ว สีโม่เฉิงถึงได้กล่าวถามขึ้น “อยากจะขยายบริษัทสโนวี่ออกตลาดนอกเหรอ”

กู้หรันพยักหน้า

ตลาดและการแข่งขัน ไม่เดินหน้าก็ถอยหลัง

บริษัทสโนวี่สามารถพัฒนาจนกลายมาเป็นแบบตอนนี้ได้ ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดด้วยความสามารถส่วนตัวของเธอแล้ว

หากทำมากกว่านี้ อาศัยเพียงเธอคนเดียว คงไม่พอ

เธอต้องการดึงดูดเงิน ต้องการดูดเงินทุนเข้ามาให้มากขึ้น รวมไปถึงเบื้องหลังผู้สนับสนุนที่มีบารมีอิทธิพลที่แข็งแกร่ง

เห็นได้ชัดว่าสีโม่เฉิงก็เข้าใจในหลักการนี้

เขามองกู้หรันด้วยดวงตาที่ลึกล้ำ ทันใดนั้นกล่าวขึ้น “ทำไมต้องเป็นปีเตอร์ หรือว่าตัวเลือกที่ดีที่สุดไม่ควรจะเป็นผมเหรอ”

กู้หรันกลับส่ายหน้าอย่างไม่คาดคิด

อันที่จริง ใช่ว่าเธอจะไม่เคยนึกถึงสีโม่เฉิง

หากจะบอกว่าเรื่องแบบนี้ คนที่หาได้ง่ายและสะดวกที่สุด ก็ย่อมต้องเป็นสีโม่เฉิง

เพราะสุดท้ายแล้ว ระหว่างทั้งคู่มีความสัมพันธ์ที่พิเศษ และเธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้คิดอย่างไรกับเธอ ขอเพียงแค่เธอเอ่ยปาก ไม่ว่าจะเท่าไร คิดว่าชายหนุ่มคนนี้ก็ตอบตกลง

และที่เธอไม่ได้เลือกทางนี้ ก็เพราะเหตุผลนี้