บทที่ 218 เธอไม่มีคุณสมบัตินั้น!

ตระกูลเฉิงทำธุรกิจอะไร เธอย่อมชัดเจนมาก

สามารถพูดได้ว่า นอกจากงานทางด้านการเมืองแล้ว แผนธุรกิจของตระกูลเฉิงก็ไม่ได้ด้อยไปกว่า Ceesi Group

กระทั่งแบรนด์สุดหรูระดับไฮเอ็นด์ภายในประเทศจำนวนหลายแบรนด์ เฉิงซื่อกรุ๊ปล้วนอยู่เบื้องหลังทั้งสิ้น

อสังหาริมทรัพย์ไม่ต้องไปเอ่ยถึง ภายในประเทศนั้นเคียงบ่าเคียงไหล่กับ Ceesi Group โดยตลอด

เมื่อฉุกคิดถึงจุดนี้ เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่รู้ตัว พลันเอ่ยถาม “งั้นถ้าฉันเห็นบ้านหลังไหนที่อยู่ภายใต้เครือของเฉิงซื่อกรุ๊ป ก็สามารถย้ายเข้าไปอยู่ทันทีเลยใช่มั้ยคะ?”

ดวงตาสีโม่เฉิงแสดงรอยยิ้มทันที

“แน่นอนครับ”

กู้หรัน “…”

อำนาจของการ์ดใบนี้ ช่างมีพลังมากเหลือเกิน

เธอจ้องมองเฉิงชวนโม่ และรู้สึกว่าตนเองไม่มีคุณสมบัติที่จะได้รับการ์ดอันล้ำค่าเช่นนี้จริงๆ

จังหวะที่กำลังลังเลอยู่และคิดว่าจะปฏิเสธยังไงนั้น เฉิงชวนโม่จับมือเธอเอาไว้ และตบลงบนการ์ดที่อยู่ในอุ้งมือของเธอเล็กน้อย

“เสี่ยวหรัน ไม่ต้องเกรงใจหรอก หลายปีมานี้ไอ้หมอนี่นะตักตวงไปจากฉันไม่น้อย ฉันเอาสิ่งนี้ให้เธอ ยังดีกว่าถูกเขาขูดรีดขูดเนื้อไปตั้งเยอะ”

พอสีโม่เฉิงได้ยิน พลันหมดสภาพทันที

เขากลอกตามองบนให้เฉิงชวนโม่ พลันสวนกลับทันที “คุณลุงพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะครับ การดูแลลูกหลานถือว่าเป็นประเพณีอันดีงามของประเทศของเรา ผมก็แค่ให้โอกาสลุงได้ดูแลใส่ใจเล็กๆน้อยๆ ทำไมลุงถึงพูดว่าผมขูดเลือดขูดเนื้อลุงล่ะครับเนี่ย?”

เฉิงชวนโม่ถลึงตาใส่เขา

“งั้นฉันก็ต้อบขอบใจนายงั้นสิ ที่เสียสละให้เราคอยดูแลเอาใจใส่มาหลายปี”

สีโม่เฉิงยิ้มทันที

“ไม่ต้องเกรงใจเลยครับ”

เฉิงชวนโม่ “…”

กู้หรัน “…”

เธออดใจไม่ไหว จนหัวเราะพรวดจนเสียงเล็ดลอดออกมา

จากการสนทนาของทั้งสองคน เธอก็จับสัมผัสได้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนสนิทสนมกลมเกลียวกันมาก

ด้วยเหตุนี้เองจึงไม่ต้องเกรงใจเฉิงชวนโม่อีกแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณคุณลุงแล้วค่ะ”

เมื่อเห็นว่าเธอเรียกตนเองว่าคุณอา เฉิงชวนโม่ยิ้มตาหยีจนเป็นพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว

“อืม เสี่ยวหรันช่างเชื่อฟังจริงๆ”

การมีเฉิงชวนโม่เป็นตัวตั้งตัวตี ดังนั้นเวลาถัดจากนั้น พลันมีตระกูลผู้รากมากดีล้วนแย่งกันส่งของขวัญแต่งงานให้กับพวกเขา

มีทั้งเครื่องประดับอันล้ำค่า กระเป๋าหรูระดับไฮเอ็นด์ ยังมีของเล่นแปลกประหลาดอันทรงคุณค่าอีกมากมาย

อย่างไรก็ตาม ทุกสิ่งทุกอย่าง ถูกส่งมอบจนสุมเป็นกองใหญ่

กู้หรันทำอะไรไม่ถูก คิดไม่คิดว่าพวกเขาจะกระตือรือร้นกันถึงเพียงนี้จริงๆ