บทที่ 224 เกือบประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์

เฉิงชวนโม่ยืนอยู่ตรงนั้น ด้วยความรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งอยู่นานมาก

กระทั่งถึงเวลาที่ท้องฟ้าเริ่มมืดลง ถึงยอมกลับ

ซึ่งในเวลาเดียวกันนั้น

กู้หรันกับสีโม่เฉิงกลับถึงเมือง J ในช่วงตะวันบ่ายคล้อยจนแสงลับบนท้องฟ้าพอดี

วันนี้มาถึงดึกมากแล้ว ทั้งสองคนไม่ได้ไปที่บริษัท แต่กลับมุ่งหน้ากลับSouthbank Residenceทันที

หลังจากผ่านการเดินทางท่องเที่ยวในครั้งนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็ก้าวกระโดดขึ้นมาก

สีโม่เฉิงไม่เต็มใจที่ต้องแยกห้องนอน แถมยังคอยเซ้าซี้ให้เธอย้ายไปนอนห้องนอนใหญ่ เพื่อจะได้นอนอยู่ในห้องเดียวกับเขาอยู่ตลอดเวลา

กู้หรันโดนเขารบเร้าจนหมดหนทาง ท้ายที่สุดจึงยอมตกลง

ด้วยเหตุนี้ หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จเรียบร้อย จึงกลับไปเก็บของที่ห้องนอนของตนเองทันที

เพิ่งจะเก็บได้ครึ่งเดียว ทันใดนั้นจึงมองเห็นกำไลข้อมือหยกวงนั้นที่มารดาทิ้งไว้ให้ตนเอง

เธอหยิบกำไลข้อมือขึ้นมา และหยิบอีกวงจากในกล่องออกมาที่มีลักษณะเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว

กำไลสองวงวางอยู่ด้วยกัน ปรากฏวว่าไม่มีจุดไหนที่ไม่เหมือนกันเลยจริงๆ

เธอรู้สึกตลกขบขันอย่างไม่รู้ตัว

กำไลสองวงนี้ วงหนึ่งเป็นของมารดาทิ้งไว้ให้ อีกวงคือท่านชางมอบให้เธอในตอนที่เธอไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของท่านชาง

และไม่รู้ว่า กำไลสองวงนี้ มันเกี่ยวข้องอะไรกันหรือเปล่า

ทว่าช่วงวินาทีนั้น กู้หรันกลับไม่ได้ตรึกตรองมากนัก

ส่วนเรื่องความคิดกำไลสองวงนี้มันแค่ฉายแวบมาในหัวสมองเพียงครู่เดียว พลันถูกระงับลงทันที

เธอจัดการเก็บของต่อ และเดินไปยังห้องนอนใหญ่ของสีโม่เฉิงทันที

สามีคู่ใหม่ปลามันนี่ ไหนๆ ก็มาถึงห้อง ดังนั้นคืนนั้นย่อมไม่สามารถหลีกเลี่ยงเรื่องความสุขสมภิรมย์หมายบนเตียงๆ ได้เลย

เช้าวันรุ่งขึ้น

กู้หรันเพิ่งมาถึงบริษัท พลันได้รับโทรศัพท์ของหลินหย่งทันที

ระยะนี้หลินหย่งและพรรคพวกหายตัวไปเลย กู้หรันไม่ค่อยได้ติดต่อกับพวกเขาสักเท่าไหร่

เมื่อได้รับสายจากเขาอย่างกะทันหัน ยังรู้สึกแปลกใจมากทีเดียว

“คุณหลินผู้ยุ่งมาก ทำไมอยู่ดีๆ ถึงคิดถึงแล้วโทรศัพท์หาฉันล่ะคะ?”

หลินหย่งไม่สนใจกับการหยอกล้อของเธอ พลันกดเสียงถามไถ่ “ซานหลิง อีเมลที่ฉันส่งให้เธอคราวก่อน ตอนนี้เธอยังเก็บไว้มั้ย?”

กู้หรันชะงักเล็กน้อย

เธอฟังจากน้ำเสียงหลินหย่งพลันค้นพบว่าอีกฝ่ายเคร่งเครียดมาก สีหน้าแววตาเคร่งขรึมลงเยอะ

“ฉันเก็บไฟล์สำรองไว้ ทำไมเหรอ?”

“ตอนนี้สะดวกส่งมาให้ฉันมั้ย?”

“ได้สิ อีเมลเดิมใช่ปะ?”