บทที่ 248 บังเอิญจริงๆ

เห็นร่างเพรียวบางร่างหนึ่ง เดินออกมาจากในบ้าน

กู้หรันตกใจเล็กน้อย ชะงักฝีเท้าอยู่ตรงนั้นทันที

อีกฝ่ายต่างก็อึ้งไปชั่วขณะ เห็นชัดว่านึกไม่ถึงว่าจะเจอเธอที่นี่

หลังจากหยุดชะงักไปชั่วครู่ ก็ปิดบังความตื่นตกใจไว้ไม่อยู่

“คุณ คุณกู้หรันเหรอคะ”

เสี่ยวชวีตื่นเต้นจนพูดตะกุกตะกัก เธอตกอยู่ในความสับสน

กู้หรันกลับสงบจิตใจให้เย็นลงได้อย่างรวดเร็ว รับความเป็นจริงข้อนี้ได้แล้ว แต่สายตาที่มองไปยังเธอนั้นแฝงด้วยความเฉลียวฉลาดที่แหลมคม

“เสี่ยวชวี ช่างบังเอิญจริงๆเลย”

เสี่ยวอยากจะร้องไห้แต่กลับไม่มีน้ำตา

ไม่ใช่เรื่องบังเอิญเหรอ

เธอปิดบังตัวตนของตัวเองมานานมากแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่า ทั้งสองคนจะมาเจอกันที่นี่

มู่จื่อกับคนอื่นรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของพวกเธอ จึงถามอย่างสงสัยว่า “ทำไมเหรอ”

“เกิดเรื่องอะไรขึ้น”

กู้หรันยิ้มอย่างไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“เข้าไปคุยข้างในกันเถอะ ในเมื่อมีแต่คนกันเองทั้งนั้น”

“อ้อ”

มู่จื่อตอบรับอย่างงงๆ แล้วพาคนเดินเข้าไปพร้อมกัน

เสี่ยวชวีถอนหายใจอย่างโล่งอก

เมื่อครู่คุณกู้บอกว่า พวกเธอเป็นคนกันเอง

งั้นก็น่าจะหมายความว่าเธอไม่ได้โกรธสินะ

น่าจะใช่นะ

เสี่ยวเดินตามเข้าไปข้างใน ด้วยความรู้สึกกระสับกระส่าย

พวกเขาไม่ได้ไปที่ห้องรับแขก แต่เป็นสวนดอกไม้ที่กว้างใหญ่ด้านหลังห้องรับแขก

ก็มองเห็นว่าในสวนมีไวน์หลากหลายชนิด แล้วก็เตาบาร์บีคิวอะไรพวกนั้น เห็นได้ชัดว่า ก่อนที่กู้หรันจะมา พวกเขามีปาร์ตี้กันที่นี่จริงๆ

กู้หรันเองก็ไม่เกรงใจ หยิบปีกไก่ย่างขึ้นมาหนึ่งไม้ กัดกินไปหนึ่งคำ พูดว่า “อืม รสชาติไม่เลว”

มู่จื่อยิ้มร่าโน้มตัวเข้าไป

“ซานหลิง เรื่องวันนี้ต้องขอบคุณเธอด้วยนะ ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเกลี้ยกล่อมเย่ซิวไป๋ยังไง ให้เขาปล่อยตัวหลินหย่งกับหลินเยว่ออกมา”

กู้หรันพูดเบาๆว่า “ไม่ต้องเกรงใจ ฉันก็บอกแล้ว ว่าคนกันเอง”

หลินหย่งกับหลินเยว่เองก็โน้มตัวมา

“ซานหลิง พวกเราสงสัยมากเลย ว่าเธอไปพูดกับเย่ซิวไป๋คนนั้นยังไง เธอบอกพวกเราหน่อยได้มั้ย”

“ใช่ บอกหน่อยนะ”

กู้หรันเห็นดังนั้น จึงเล่าเรื่องที่คาสิโนใต้ดินให้พวกเขาฟัง