บทที่199 ไม่โกรธ

สีเทียนสิงที่อยู่ด้านข้างนั้นก็ขยิบตาให้เธอ

“คุณอย่าพูดจาไร้สาระสิ พ่อไม่ได้จะชวนเธอ……”

แต่ว่าก็ถูกสูชิงโหรวตัดบทไปก่อน

เธอกุมโทรศัพท์ พร้อมกับตะคอกใส่สีเทียนสิงเบาๆ ว่า “คุณพูดให้มันน้อยๆ หน่อย！พ่อไม่เชิญฉันก็เชิญได้นี่? หุบปากไปเลยนะ！ กินข้าวของคุณไป”

พอพูดจบเธอก็พูดกับคนในโทรศัพท์ต่อว่า “ถือว่าตกลงกันแล้วนะ ถึงเวลาหนูต้องมาให้ได้เลย ป้าไม่ได้เจอหนูตั้งนานแล้ว กำลังคิดถึงอยู่พอดี”

“โอเคงั้นตามนี้นะ น้าวางก่อนนะ”

“บาย”

พอได้ยินว่าข้างในนั้นคุยโทรศัพท์เสร็จแล้ว กู้หรันก็เลยเดินเข้าไป

“คุณลุง คุณป้า”

“เอ้อ หรันหรันลงมาแล้วเหรอ รีบมากินข้าวกัน”

สีเทียนสิงทักทายเธออย่างอบอุ่น

แต่พอหันหน้าไป ก็เห็นว่าแม่สะใภ้ของตัวเองกำลังถลึงตาใส่เธออยู่

สูชิงโหรวจงใจทำเป็นไม่สนใจกู้หรัน พร้อมกับยิ้มและหยอกล้อเป่าเปา “เด็กดีเป่าเปา มานั่งกับย่านี่เร็ว เดี๋ยวย่าจะป้อนข้าวให้กิน”

เป่าเปาเหลือบมองกู้หรัน แล้วก็หันไปมองสูชิงโหรว

หลังจากนั้นก็พูดว่า “ไม่！ผมจะนั่งกับหม่ามี๊”

เขาพูดจบ เขาก็วิ่งไปนั่งลงที่เก้าอี้เด็กข้างๆ กู้หรัน

รอยยิ้มของสูชิงโหรวแข็งทื่อไปในทันที

แล้วเธอก็ถลึงตาใส่กู้หรันอย่างแรงอีกครั้ง

ผู้หญิงคนนี้ เอายาเสน่ห์อะไรให้หลานเธอกินกันแน่?

ทำให้หลานติดเธอแบบนี้ตั้งแต่เมื่อวานจนตอนนี้?

กู้หรันก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือว่าร้องไห้ดี

เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเป่าเปาถึงได้ชอบเธอขนาดนั้น

แต่ไม่ว่าจะยังไงเธอก็ชอบเป่าเปารักเหมือนกัน ก็เลยไม่ได้ถือสาที่เขามาติดตัวเอง แถมยังรู้สึกชอบอีกต่างหาก

ดังนั้น กู้หรันก็เลยตกลงให้เป่าเปาดังด้วย

ตอนนี้เอง สีโม่เฉิงเพิ่งอาบน้ำเสร็จแล้วก็ลงมา

เพราะเห็นกู้หรันกำลังถือช้อนจะป้อนเขาอยู่นั้น ก็รีบห้ามไว้ทันที

“ให้เขากินเอง โตขนาดนี้แล้วยังให้คนป้อนอีก ไม่คิดว่าน่าอายเหรอ ”

เป่าเปาทำปากมุ่ยด้วยความไม่เป็นธรรม

จิตใต้สำนึกเขารู้สึกว่าอยากจะเลิกกิน แต่พอสบตากับกู้หรันแล้ว ก็เลยนึกถึงสัญญาที่ตกลงกับเธอไว้เมื่อวาน ก็เลยหยิบช้อนมากินข้าวเองอย่างไม่เป็นธรรม

กู้หรันเห็นดังนั้น ก็ไม่ได้รู้สึกว่าสีโม่เฉิงพูดไม่ถูก

เป่าเปาอายุ 4 ขวบกว่าแล้ว อีกไม่นานก็จะ 5 ขวบแล้ว การกินข้าวเองไม่ได้เป็นปัญหาอะไร

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ๆ สูชิงโหรวก็พูดขึ้นมาว่าเธอจะออกไปข้างนอก บอกว่านัดพวกเพื่อนๆ ไปเดินเที่ยวเล่น

ท่านสีเห็นดังนั้นก็รีบพูดว่า “เธอก็พาหรันหรันไปด้วยสิ”

สูชิงโหรวเบิกตาโพลงด้วยความตกใจทันที