บทที่208 งานปาร์ตี้วันเกิด

พอกู้หรันกับสีโม่เฉิงเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ตรงไปที่โรงแรมจัดงาน

และในขณะเดียวกัน ด้านนอกของโรงแรม

มีรถสีดำคันหนึ่งจอดอยู่ที่นั่นหลี่ถิงถิงปรับการแต่งหน้าของเธอในกระจก และถามหลี่หมิงจูข้างๆ เธออย่างกังวลว่า “แม่คะ แม่ว่าที่หนูกลับมาครั้งนี้ พี่โม่เฉิงจะให้อภัยหนูไหม？”

หลี่หมิงจูกุมมือเธอเอาไว้ แล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า “แน่นอนสิ ลูกกับโม่เฉิงโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ความรู้สึกต้องแตกต่างจากคนอื่นอยู่แล้ว ตราบใดที่ลูกยอมก้มหัวและยอมจำนนต่อเขา เขาต้องยอมรับลูกอีกครั้งอย่างแน่นอน”

หลี่ถิงถิง ก้มหน้าลงและกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ

“แต่ว่าตอนนี้เขาแต่งงานแล้ว”

“แล้วมันยังไงกันล่ะ？”

สายตาของหลี่หมิงจู เป็นประกาย เธอยิ้มแล้วพูดว่า “คนสองคนที่ไม่ได้รักกันมาอยู่ด้วยกัน ก็มีแต่ความขมขื่นเท่านั้นแหละ ลูกต้องเชื่อว่าลูกกำลังช่วยเขาอยู่ ไม่ได้ทำร้ายเขา”

สายตาของหลี่ถิงถิง เผยให้เห็นความสับสน

“มันเป็นแบบนี้จริงๆ เหรอคะ？”

“แน่นอน นอกจากซะว่าลูกไม่เชื่อว่าโม่เฉิงรักลูก แต่ให้ถามตัวเองก่อนว่าลูกกับเขารู้จักกันมานานขนาดนี้ เขาเคยดีกับผู้หญิงคนอื่นเหมือนที่ดีกับลูกไหม?”

หลี่ถิงถิงลองถามตัวเอง แล้วก็ได้ผลลัพธ์ว่าไม่เคยมี

แล้วเธอก็เริ่มรู้สึกมีความมั่นใจขึ้นมา

“โอเค หนูเข้าใจแล้วค่ะหม่ามี๊ สบายใจได้เลย หนูจะต้องคว้าโอกาสในวันนี้มาให้ได้”

“อืม สู้ๆ นะลูกสาวแม่”

ภายในห้องโถงจัดงาน

กู้หรันจูงมือสีโม่เฉิง แล้วเดินเข้าไปหาคุณท่าน

“คุณปู่คะ สุขสันต์วันเกิดนะคะ ขอให้มีความสุขมากๆ และสุขภาพแข็งแรงนะคะ”

พอพูดจบเธอก็ยื่นของขวัญให้เขา

ถ้าเป็นของขวัญของคนอื่น สาวใช้ที่อยู่ด้านข้างของคุณท่านจะเป็นคนรับให้

แต่ว่าครั้งนี้ คุณท่านกลับรับด้วยมือของตัวเอง

เขาเปิดกล่องของขวัญออก แล้วตอนที่เห็นกระดานหมากรุกตรงหน้านั้น สายตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

“เด็กคนนี้ หนูรู้ได้ยังไงว่าปู่อยากได้กระดานหมากรุกอันนี้？”

กู้หรันอึ้งไป

ความจริงแล้วเธอไม่ได้รู้หรอกว่าคุณท่านอยากได้มัน

แต่ว่าเธอเคยได้ยินสีโม่เฉิงพูด ว่าคุณท่านชอบเล่นหมากรุกก็เลยจำได้

แล้วคุณท่านก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข

“เจ้าเด็กคนนี้ หนูคงจะไม่รู้ ว่ากระดานหมากรุกชิ้นนี้เป็นของโปรดของคนตระกูลเฉิง แล้วก็วางไว้เป็นสมบัติในร้านของเขามาโดยตลอด”