บทที่209 แขกไม่ได้รับเชิญ

ใช่ตระกูลเฉิงที่เธอนึกถึงหรือเปล่า?

เธอหันหน้าไปมองสีโม่เฉิง แล้วก็เห็นเขาพยักหน้าให้กับเธอ

กู้หรันรู้สึกตกใจ

ต้องบอกว่าสามตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง ทุกตระกูลต่างเป็นตระกูลที่ทรงพลังมาก

ในหมู่พวกเขา ตระกูลเฉิงคือที่สุด

แล้วเฉิงชวนโม่เป็นคนของตระกูลเฉิง วันก่อนเธอจำเขาไม่ได้ แค่เห็นเขาเป็นเจ้าของร้านขายของเก่าร้านหนึ่งเท่านั้น แล้วก็แอบรู้สึกว่าอีกฝ่ายต้อยต่ำด้วย

เฉิงชวนโม่เดินเข้ามาหาเธอแล้วก็ยื่นมือให้

“ผมโชคดีจริงๆ ที่ได้พบคุณนะครับคุณหรัน ตอนแรกผมก็ยังเดาอยู่ ว่าใครคือผู้เชี่ยวชาญที่สามารถเล่นเกมกับกู้หยูและสามารถรุกฆาตและเอาชนะเขาได้ ที่แท้ก็เป็นภรรยาของโม่เฉิงนี่เอง ไม่แปลกใจเลย”

กู้หรันเรียกเขา “สวัสดีค่ะลุงโม่”

เฉิงชวนโม่ตอบรับและยิ้มให้กับสีโม่เฉิง “แกเนี่ย ยังลึกลับเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ ในเมื่อแต่งงานกันตั้งนานแล้ว ทำไมถึงเพิ่งจะพามาให้พวกเราเจอล่ะ?”

สีโม่เฉิงกุมมือกู้หรันอย่างภาคภูมิใจ

“ให้พวกลุงได้เห็นก็ดีมากแล้ว ยังจะมาเลือกมากอะไรอีก？”

เฉิงชวนโม่ “……”

ได้ๆๆๆ พอมีภรรยาแล้วก็เป็นคนที่ไร้เทียมทานเลยนะ

ไม่คิดเล็กคิดน้อยก็ได้

กู้หรันมองดูเขาเถียงกัน ก็รู้ว่าน่าจะสนิทสนมกันน่าดู

เลยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

จากนั้น เฉิงชวนโม่ก็มอบของขวัญวันเกิดให้กับคุณท่านเหมือนกัน

มันเป็นลายมือตัวหนังสือของนักอักษรศิลป์จีนหวางซีจือแล้วก็เป็นของที่คุณท่านชอบมากด้วย

คุณท่านพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“ถือว่าไอ้เด็กคนนี้ยังมีความกตัญญูอยู่”

เฉิงชวนโม่ยิ้มอย่างเก้อเขิน

“คุณท่านมองผมเป็นคนนอกซะแล้ว ผมเคยไม่กตัญญูตอนไหน”

“เพราะว่าแกไม่ยอมขายกระดานหมากรุกให้ฉัน ก็ถือว่าเป็นคนอกตัญญู”

เขาพูดจบ เขาก็ขอให้สาวรับใช้ด้านข้างเปิดกระดานหมากรุกออกมาและโชว์ให้เขาดู

เฉิงชวนโม่ “……”

แทงใจดำจริงๆ

กลุ่มคนพวกนี้พูดคุยและหัวเราะกัน สุดท้ายก็นั่งลงอย่างมีความสุข

และในตอนนี้ ก็มีสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามา

“คุณปู่คะ ถิงถิงมาร่วมอวยพรวันเกิดให้คุณปู่ค่ะ หวังว่าคุณปู่จะสุขภาพร่างกายแข็งแรง ราบรื่นในทุกสิ่งทุกอย่างเลยนะคะ”

พอพูดจบ เธอก็ยื่นของขวัญวันเกิดที่ได้เตรียมไว้ให้กับเขา