บทที่235 คาสิโนใต้ดิน

ไม่นานเวลาก็ผ่านไป และวันหยุดสุดสัปดาห์ก็มาถึง

กู้หรันไม่ได้รีบร้อน เพราะการประมูลจะเริ่มตอนสองทุ่ม

แต่การจะพบกับหัวหน้าของอีกฝ่าย เธอยังต้องเตรียมการบางอย่างล่วงหน้า

ดังนั้นในตอนบ่าย กู้หรันจึงออกไปเร็วหน่อย

เธอบอกว่าเธอออกเดินทางไปยังเมืองข้างๆ แต่จริงๆ แล้วเธอไปที่ห้างสรรพสินค้า ซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ และอุปกรณ์ปลอมตัว จากนั้นก็นำมันกลับไปที่รถ

วิชาการปลอมตัวยังเป็นรายการหนึ่งที่อาจารย์ของเธอสอนเธอในตอนนั้น

ในบรรดาวิชามากมายที่อาจารย์สอนเธอ วิชานี้คือวิชาที่เธอสนใจในการเรียนรู้มากที่สุด

ดังนั้นอาจารย์จึงสอนทุกสิ่งที่ได้เรียนรู้ในชีวิตให้เธอ

ไม่เพียงแต่ปลอมตัวเท่านั้น แต่ยังมีวิชาการเปลี่ยนลักษณะเสียงของตนเองเป็นต้น

ทุกวันนี้ ทักษะปลอมตัวของเธอไม่มีใครเทียบได้ในวงการนี้แล้ว

พูดได้เลยว่าตราบใดที่เธอไม่ยอมรับ ไม่มีใครจำเธอได้แม้จะยืนอยู่ตรงนั้น

หลังจากผ่านไปประมาณสองชั่วโมง กู้หรันก็แต่งหน้าเสร็จในที่สุด

เธอหันกระจกมองหลังของรถแล้วส่องหน้าตัวเอง

ในกระจกนั้นเป็นชายหนุ่มรูปงามที่มีดวงตาเป็นประกาย หน้าตาหล่อเหลา ไม่มีร่องรอยของกู้หรันสักนิด

เธอหยิบชุดรัดตัวที่รัดแน่นเป็นพิเศษออกมา ห่อหุ้มส่วนหน้าอกทั้งหมดจนมิด

จากนั้นใส่เสื้อยืดผู้ชาย กางเกงขายาว และรองเท้าที่ช่วยเพิ่มความสูงภายใน

เมื่อออกมาจากรถ เธอเป็นนศ.ชายที่เพิ่งเรียนจบ นอกจากหน้าจะออกสวยและสดใสแล้ว ไม่ได้มีบุคลิกแบบผู้หญิงเลยแม้แต่น้อย

ในที่สุด กู้หรันก็สร้างลูกกระเดือกปลอมให้ตัวเอง จากนั้นเธอก็โล่งใจหลังจากมองเข้าไปในกระจก

กว่าทุกอย่างจะเสร็จก็ตกเย็นแล้ว

เธอบังเอิญไปเจอแผงขายของริมถนน สั่งอาหารมากินสองสามคำอย่างเร่งรีบ และขับรถตรงไปยังสถานที่จัดประมูล

เนื่องจากเป็นการประมูลในตลาดมืด สถานที่จึงจะไม่ตั้งอยู่ในที่เปิดเผยใดๆ

ในที่สุด กู้หรันก็มาถึงประตูบาร์แห่งหนึ่ง