บทที่ 113

เมื่อได้ยินการทักทายของเขา ฉินซูที่ได้เตรียมใจไว้ก่อนแล้ว ดังนั้นจึงพยักหน้าอย่างนิ่งเฉย “ไม่ทราบว่าที่ประธานหานตั้งใจจะเจอฉัน มีเรื่องอะไรเหรอคะ?”

“ฉันเพียงแค่คิดไม่ถึงน่ะ ว่าในฐานะภรรยาทายาทตระกูลฉู่ของคุณ จะมาเข้าร่วมการแข่งขันแบบนี้ เงินรางวัลเพียงล้านเดียวก็เข้าตาคุณด้วยเหรอ?”

“ถ้าฉันพูดว่าเป็นเพราะสนใจล่ะ?” ฉินซูพูดอย่างไม่เห็นด้วย

แน่นอนว่าเธอไม่สามารถบอกหานโม่หยางได้ ว่าเธอเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อชิงเงินรางวัล เพราะจริง ๆ แล้วเธอยากจน

หานโม่หยางได้ฟังคำพูดของเธอ ก็ไม่ได้เกินจากที่คาดคิดมากนัก

ถึงอย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ฉินซูก่อเรื่องที่งานแถลงข่าว เรื่องที่ใช้เข็มช่วยชีวิตคน แม้ว่าฉู่หลินเฉินจะลบล้างการค้นหาที่ร้อนแรงทั้งหมดออกไป แต่คนที่เป็นหูเป็นตาของหานโม่หยาง ได้บอกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขาตั้งนานแล้ว

“ถ้าอย่างนั้น คุณต้องมีเหตุผลพิเศษที่ไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ฐานะของคุณ” หานโม่หยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ฉินซูไม่ใส่ใจและพูดอย่างเย็นชา “ก็คงจะเหมือนกับคุณนั่นแหละ”

สีหน้าของหานโม่หยางเปลี่ยนไปจริง ๆ

เห็นได้ชัดว่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่โรงพยาบาล ความลับของเขากำลังจะถูกผู้หญิงคนนี้ทำลาย

หานโม่หยางเก็บรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา แล้วลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะทำงานไปทางฉินซู

เขาพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย “คุณนายฉู่ เรามาทำข้อตกลงกันไม่ดีกว่าเหรอ คุณช่วยฉันเก็บความลับไว้ ฉันก็จะสนับสนุนความสนใจทางด้านการแพทย์ของคุณอย่างเต็มที่”

“ประธานหานหมายความว่ายังไง? หรือว่าคุณคิดว่าฉันสนใจความลับของคุณเหรอ?” ฉินซูอดไม่ได้ที่จะหัวเราะและส่ายหัว เธอพูดขึ้น “ฉันคิดว่าคงไม่ต้องพึ่งการแทรกแซงของคุณในการแข่งขัน ฉันเชื่อว่าเหล่าคณะกรรมการมีความยุติธรรมมากพอในการตัดสิน”

หานโม่หยางมองดูฉินซูอย่างละเอียดถี่ถ้วน พยายามจับพิรุธบนใบหน้าของเธอ

แต่มันกลับไม่มี

ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้สนใจอาการป่วยที่ไม่อาจเปิดเผยได้ของเขาจริง ๆ

แต่ผู้หญิงของฉู่หลินเฉินน่าจะรู้ความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับฉู่หลินเฉินดี เธอจะไม่ใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้ช่วยฉู่หลินเฉินเหรอ?

ควรเชื่อเธอไหม?

ภายในแววตาของหานโม่หยางฉายแววลังเลใจขึ้นมาแวบหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาไม่สามารถตัดสินใจต่อหน้าผู้หญิงคนหนึ่งได้

ท้ายที่สุดเขาก็หัวเราะเบา ๆ และพูดขึ้น “ฉันดูเหมือนเป็นคนจิตใจไม่ดี”